حالا وقت این حرف‌‌هاست آقای شریعتمداریِ کیهان؟!

عصرایران در یادداشتی به اظهارات اخیر مدیرمسئول کیهان در یک برنامه تلویزیونی پرداخته که با انتقاد مجری برنامه همراه شده است.

در این یاددشت آمده است: حضور حسین شریعتمداری رییس مؤسسه کیهان در برنامۀ جمعه شب -۲۶ دی – «به اضافۀ یک» شبکه سه از این واقعیت حکایت می‌کرد که صدا و سیما قصد تغییر رویه را ندارد و تریبون دادن به چهره‌هایی چون عطاء‌الله مهاجرانی استثناست و قواعد قبلی جاری است چندان که همچنان با فؤاد ایزدی و حسین شریعتمداری روبه رو هستیم. 

با این حال وقتی آقای شریعتمداری خواست موضوعات تکراری را به میان آورد و دولت را متهم کند، مجری (خسروی) او را کنترل کرد. کاملا مشخص بود که از گوشی هدایت می‌شود و هنگامی که شریعتمداری بحث «زاویه‌دارها» در دولت را به میان آورد تا کاسه کوزه اعتراضات را بر سر آن‌ها بشکند مجری کلام او را برید و گفت: آیا حالا وقت این حرف هاست؟ و دوبار این جمله را تکرار کرد. 

هفته گذشته رییس جمهور به تندی از تریبون‌های رسمی که علیه دولت سخن‌پراکنی می‌کنند و از دولت در اجرای سیاست‌های مصوب نظام حمایت نمی‌کنند انتقاد کرده بود و بعید نبود اگر مجری جلوی شریعتمداری را نگرفته بود در جلسۀ بعد هیأت دولت پزشکیان، رییس صدا و سیما را توبیخ می‌کرد چون این روزها به قدر کافی گرفتاری دارد و از همه نظر تحت فشار داخلی و خارجی و عاطفی و سیاسی و اقتصادی است. 

اگر مجری به شریعتمداری میدان داده بود خود کیهان هم به خاطر سخنان امروز رهبری که با اشاره صریح از شخص رییس جمهور حمایت کردند و گفتند «بگذارید کارش را بکند» مورد شماتت قرار می‌گرفت و ادعای همیشگی او در اطاعت از رهبری زیر سؤال می‌رفت. 

بعد از تذکر مجری، حسین شریعتمداری بحث را عوض کرد و از بازنگشتن ۷۰ میلیارد دلار ارز به کشور و سرمایه‌گذاری آن‌ها در جبل عامل امارات گفت. 

مجری البته اگر می‌خواست واقعا نقش مصاحبه کننده را ایفا کند می‌توانست بپرسد این ارزها را کدام شرکت‌ها خارج کرده‌اند یا از شریعتمداری بپرسد شما که مدام از دستاوردهای ۴۷ سال جمهوری اسلامی سخن می‌گویید چگونه است که منتقد اغلب دولت‌های جمهوری اسلامی هستید و به جز ۴ سال اول احمدی‌نژاد و سه سال مرحوم رییسی بقیه دولت‌ها خاصه رییسان آن‌ها را متهم می‌کنید و آیا آن همه سیاه‌نمایی در نومید کردن بخش قابل توجهی از مردم مؤثر نبوده است؟ کما این که این روزها که مردم گرفتار اولیات زندگی شده‌اند می‌توانند به یاد آورند که همین کیهان چگونه در زمان خاتمی در مطالبات اقتصادی می‌دمید در دورانی که گوشت کیلویی چند هزار تومان بود! 

جالب این که دو وزیر دولت سه سالۀ مورد حمایت حکم زندان گرفته‌اند (بر سر پرونده چای دبش) و بی‌حجابی رسمی و علنی هم از زمان آن دولت شروع شد و بعدتر با قانون مجلس کوشیدند آب رفته را به جوی بازگردانند و به این بهانه جا دارد سراغ امیرحسین بانکی‌پور نماینده مجلس را هم بگیریم که مدام زنان و دختران را تهدید می‌کرد و مدتی است خبری از او نیست! 

از بخش‌های جالب برنامه آنجا بود که آقای شریعتمداری مدعی شد دو سوم و بلکه سه سوم نمایندگان پارلمان آلمان یهودی‌اند در حالی که سه سوم یعنی همه! اگر هم اشتباه لفظی بوده باشد دو درصد یا سه درصد هم رقمی نیست و مجری آن قدر به دنبال جمع کردن زودتر برنامه و یادآوری اتمام وقت بود که به این موضوع نپرداخت یا می‌توانست به او یادآور شود از کدام زاویه دار صحبت می‌کنید؟

مگر کاری نکردید که ظریف از دولت برود یا اگر منظورتان همتی است که با استیضاح بیرون راندید به عنوان رییس کل باتک مرکزی بازگشته و مهم‌تر از همه احمد میدری وزیر تعاون و کار و رفاه که پروژه عظیم تأمین کالابرگ از محل حذف ارز ترجیحی و تزریق ماهانه ده‌ها هزار میلیارد تومان به حساب سرپرستان خانوار را بر عهده دارد؟ یا اگر وزیر بهداشت مد نظر است که این روزها سخت‌ترین روزهای عمر خود را در مدیریت بیمارستان‌های در حال معالجه کشته شدگان و مجروحان و مصدومان را بر عهده داشته است. 

به هر رو می‌توان این گونه برداشت کرد که هر چند صدا و سیما در کلیت رویکرد اصلاح نشده اما در نوع مواجهه با دولت و شخص رییس جمهوری احتمالا تذکرات جدی دریافت کرده و انتظار می‌رود بعد از سخنان صریح رهبری در دیدار امروز (مبعث) به روال سابق به تخریب برنامه‌های دولت نپردازند چون تجربه نشان داده واکنش افکار عمومی محدود به دولت نمی‌ماند و سراغ کل حاکمیت می‌روند. 

از واژه‌های مورد تأکید حسین شریعتمداری در این برنامه همچنین کلمۀ «انتقام» بود که ظاهرا به جای «اعدام» به کار می‌برد. چون دونالد ترامپ رییس جمهوری آمریکا از واژۀ «کشته» به «اعدام» شیفت کرده و حملۀ نظامی یا آنچه را که «مجازات حکومت ایران» توصیف کرده با اعدام بازداشتی‌ها ربط داده (و اپوزیسیون دل‌بسته به خود را سرخورده کرده!) و شاید با این محاسبه کلمۀ «انتقام» را به کار برده و چه بسا تیتر فردای کیهان همین باشد!