روزنامه مشهور به دولت لقب تمسخرآمیز داد

روزنامه اطلاعات نوشت: اگر دولت هاشمی را دولت سازندگی بنامیم، دولت خاتمی را دولت اصلاحات، دولت احمدی نژاد را دولت یارانه، دولت روحانی را دولت برجام، دولت رئیسی را دولت ناکام، تنها نامی که می توان بر دولت پزشکیان نهاد، بی شک دولت تعطیلات است.

در طول یک سال و نیمی که از دولت وی می گذرد، تنها  راه حل وی برای مشکلات و معضلات بی شمار کشور، پاک کردن صورت مسئله و تعطیلی کشور به ویژه تعطیل کردن مهم ترین و حیاتی  ترین بخش کشور یعنی بخش آموزش بوده است. اگر نگاهی گذرا به کارنامه دولت آقای پزشکیان بیندازیم، مهمترین چیزی که در دولت وی خودنمایی می کند، تعطیلات است.

هوا گرم می شود، کشور تعطیل می شود، هوا سرد می شود، تعطیل، هوا آلوده می شود، تعطیل، ناترازی برق داریم، تعطیل، ناترازی گاز داریم، تعطیل، اعتراضی شکل می گیرد، تعطیل، گویا تنها نسخه شفابخش دولت پزشکیان فقط و فقط تعطیل کردن کشور به صورت عام و آموزش به صورت خاص است. 

در این که به قول خود  ایشان، بسیاری از نهادها و ارگان های «بی خاصیت» کشور هیچ گونه بازدهی برای مردم ندارند و عدم شان به ز وجود است و با تعطیل شدن شان حداقل بار مصرفی آنان از روی دوش ملت برداشته می شود، شکی نیست، ولی اگر بخواهیم در این باره استثنایی قائل شویم ، یکی از مهمترین استثنائات، آموزش است چرا که آموزش و پرورش رکن و پایه اصلی پیشرفت هر کشوری به شمار می رود. اگر می بینیم که کشوری مانند ژاپن از ویرانه های جنگ جهانی دوم سربرآورد و به کشوری پیشرفته تبدیل شد ریشه و عامل اصلی آن مدیریت علمی و جدیت و هزینه زیاد در بخش آموزش و پرورش آن است، چیزی که ما خیلی راحت از آن اغماض کرده و گذران امور روزمره را به آن ترجیح می دهیم. 

قبلا به دانش آموزان یاد می دادیم که دیگران کاشتند و ما خوردیم، ما هم بکاریم تا دیگران بخورند، ولی گویا اکنون قرار نیست ما چیزی برای دیگران بکاریم. اگر در دولت روحانی به خاطر شیوع کرونا، تعطیلی مدارس از روی اجبار بود، اکنون این اجبار به آن صورت وجود ندارد  و می توانیم حتی المقدور تعطیلی مدارس را به آخر زنجیره تعطیلات آن هم در مواقعی که چاره ای دیگر نداریم ببریم که  فعلا درست عکس این مطلب صدق می کند و تعطیلی مدارس در ابتدای زنجیره تعطیلات قرار دارد. این را هم اضافه کنیم که برخی مواقع که کشور تعطیل می شود، (مانند چهارشنبه هفته قبل اول بهمن) با اینکه آموزش مجازی هزینه زیادی را به دولت تحمیل نمی کند، ولی همان آموزش مجازی را هم تعطیل کردیم که نه لازم بود و نه ضروری! 

اگر فرض بر این بگیریم که برای ناترازی های فراوانی که با آن روبرو هستیم، از تعطیل کردن کشور گریزی نیست، برای تعطیل کردن آموزش مجازی این گزینه محلی از اعراب ندارد و کمترین بار را بر روی انرژی کشور دارد. چرا که نه ترافیکی شکل می دهد، نه مصرف برق را به شکلی محسوس بالا می برد و نه در مصرف گاز تأثیری دارد که لازم است دولت محترم ضمن رعایت اولویت ها برای به وجود نیامدن کمترین اختلال در زندگی مردم، حتی المقدور آموزش مجازی را با قوت و جدیت ادامه دهد و اینگونه به اذهان متبادر نشود که آموزش مجازی اهمیت چندانی ندارد.

تعطیل کردن بیش از اندازه بخش حضوری آموزش که به تازگی تعطیلی اینترنت و بخش مجازی هم به آن اضافه شده است، علاوه بر لطماتی که به صورت مستقیم بر پیکر نحیف این بخش وارد می کند، لطمات غیرمستقیم زیاد دیگری هم دارد که از مهمترین آنها  می توان به بی اهمیت جلوه دادن آموزش مجازی اشاره کرد.  با تعطیل کردن غیرضروری آموزش مجازی، این توهم در ذهن دانش آموزان شکل می گیرد که این گونه آموزش اهمیت چندانی ندارد و در روزهای تعطیل به هر بهانه ای می توان آن را نادیده گرفت. 

اگر امروز برای مدیریت ناترازی هایمان آموزش و پرورش را مرغ عروسی و عزا  کنیم و از آن مایه بگذاریم، آیندگان هرگز ما را نخواهند بخشید. دیری نمی پاید که شاهد ناترازی های علمی به شکلی شدیدتر و حادتر می شویم که عبور از آن به سادگی عبور از دیگر ناترازی ها نخواهد بود و ده ها سال زمان می برد تا بتوانیم گوشه ای از غفلت های امروز را جبران کنیم. در آن صورت تنها چیزی که می توان گفت این است که خودکرده را تدبیر نیست. اگر باور دارید که فردایی هم هست، پس جلوی ضرر را از هرجا بگیرید منفعت است.