اسعدی: «درخونگاه» نماد طبقه فرودست است
۸۲۸۰۰۰
۱۵ بهمن ۱۳۹۷ - ۰۸:۳۳
۴۰۹۴ 
راجع‌به توهین‌هایی که گفته می‌شود فیلم اسعدی به مردم فرودست داشته، او می‌گوید این کاراکترها عمدا چنین رفتار‌هایی نکرده‌اند و هر چه بوده از سر نادانی بوده درحالی که خودش چند جمله قبل گفته بود این محله نمادی از طبقه فرودست است.

روزنامه فرهیختگان: گفت‌وگو با سیاوش اسعدی، کارگردان «درخونگاه»، مقداری از آنچه می‌خوانید طولانی‌تر بود اما کار به چالش و جنجال کشید، هم نتوانست بیشتر ادامه پیدا کند و هم بخش‌هایی از آن قابل انتشار نبود.

انتقام روشنفکری از درخونگاه

اسعدی که پیش از این گفت‌وگو به دلیل نقدهایی که مخاطبان و منتقدان از مضمون کارش کرده بودند، مقداری عصبی بود، در همین بخش قابل انتشار مصاحبه می‌گوید که «درخونگاه» نمادی از طبقه فرودست است و می‌گوید که درباره دو برادری است که یکی از آنها را اصلا در فیلم نمی‌بینیم و فقط نامش برده می‌شود.

راجع‌به توهین‌هایی که گفته می‌شود فیلم اسعدی به مردم فرودست داشته، او می‌گوید این کاراکترها عمدا چنین رفتار‌هایی نکرده‌اند و هر چه بوده از سر نادانی بوده درحالی که خودش چند جمله قبل گفته بود این محله نمادی از طبقه فرودست است.

چرا اسم این فیلم را «درخونگاه» گذاشتید؟

برای اینکه قصه در محلی به نام درخونگاه اتفاق می‌افتد.

چرا اصرار داشتید محله درخونگاه باشد؟

برای اینکه قصه یک طبقه فرودست است و ترجیح دادم قصه‌اش در طبقه فرودست شکل بگیرد.

داستان فیلم دقیقا درباره چه کسانی است؟ اعضای خانواده این دو برادر؟

فقط قصه یک برادری است که مفقودالاثر است و قصه یکی دیگر از پسرهای آن خانه است که سال‌ها برای کار به ژاپن رفته بود.

منظور شما از آن برادری که غایب است، چیست؟

هیچ منظوری نداشتم، یک برادری است که به جنگ رفته و برادر دیگر به ژاپن رفته است و جنگ صنعتی می‌کند ولی آن یکی از کشور و ناموسش دفاع می‌کند در حالی که آن یکی کار می‌کرد که پول در بیاورد و به کشور برگردد و سازندگی کند.

به نظر می‌آید به هر دو برادر بدی می‌شود؟

نه، هیچکس با رضا بد نکرد، یک خانواده‌ای پول‌های آن پسر را از روی فقر و جهل ونه عقل برداشته‌اند. این پول را دادند یک جایی که سرمایه‌گذاری کنند تا بیشتر شود و در آنجایی که سرمایه‌گذاری کرده‌اند به مشکل خوردند و پول‌شان از بین رفت و دوباره رفتند نزول کردند و بابت آن هنوز هم بدهکارند در حالی که اصل پول‌شان از بین رفته و عاقبت نزول همین است؛ وگرنه پدر و مادر بد نیستند، پدری که دوتا کوچه پایین‌تر می‌رود و از پسرش قایم می‌شود، خجالت می‌کشد وگرنه مگر پدر از عمد این کار را کرده؟ مگر مادر از عمد پول بچه‌اش را خورده؟

اینها ناخودآگاه در ذهن مردم نمادسازی می‌شود؛ یعنی مردم با کسی که رفته و جنگیده یا ژاپن رفته بد کردند...؟

این نماد‌سازی بیمارگونه ذهن ماست و همیشه دنبال نماد و شعار و مزخرفات هستیم. این نماد یعنی چه؟ ما قصه‌ای تعریف می‌کنیم که یک خانواده فقیر اشتباه کردند. می‌خواستند پول بچه‌شان را بیشتر کنند اما متاسفانه آن پول سوخته و از بین رفته است و از این مساله به وجود آمده خجالت می‌کشند.

نام:
* نظر:
تعداد کاراکترهای مجاز: 450
قوانین ارسال نظر
بانک اطلاعات مشاغل تهران و کرج