بازیگری که اخیرا به عرصه اجرا قدم گذاشته است

برترین‌ها: بهاره افشاری از دهه هشتاد در تلویزیون به شهرت رسید و در این دو دهه نقش‌های مختلفی برجا گذاشت. او پس از سال‌ها فعالیت در عرصه بازیگری، اخیرا به عنوان مجری تاکشوی «منشور» مقابل دوربین رفته است تا خودش را با تجربه‌ای جدید به چالش بکشد. با بررسی کیفیت هشت قسمتی که تا به‌حال از این تاکشو در پلتفرم فیلیمو منتشر شده، می‌توان به این نکته اذعان داشت که از بین خیل بازیگرانی که در دوره‌ای از فعالیت حرفه‌ای‌شان به سمت اجرا رفته‌اند، جزو موفق‌‌هاست. افشاری بدون چالش و قضاوت و تشویش، در فضایی کاملا آرام و صمیمانه، با بیانی همدلانه وارد گفت‌وگو با مهمان‌ها می‌شود و اجازه می‌دهد آنها در این بستر امن، بدون ترس از قضاوت شدن و زیر ذره‌بین قرارگرفتن، از مسائلی بگویند که در ارتباط با خود واقعی‌شان است.

تصویری جدید از بازیگر سینما

بهاره افشاری اولین‌بار در سریال «او یک فرشته بود» در نقش شیطان به مخاطبان معرفی شد و شمایلی جدید از یک بازیگر زن جوان پیش روی مخاطبان قرار داد. او چند سال بعد در سریال «فاصله‌ها» بار دیگر با نقش دختری پرشروشور که پسرها را سر کار می‌گذاشت ظاهر شد و بار دیگر در نقشی متفاوت حضورش را تثبیت کرد. افشاری پس از دو دهه بازیگری، این اواخر با حضور در رقابت‌های مافیایی، به یک حریف قدر تبدیل شد و به عنوان یک بازیکن حرفه‌ای بار دیگر توجه‌ها را جلب کرد. زمانی که اعلام شد قرار است مجری یک تاکشوی گفت‌وگومحور باشد، بیش از هر چیز ذهن‌ها به سمت اثری چالشی رفت. گمان می‌کردیم افشاری هم مثل خیلی از مجریان تاکشوهای این‌چنینی، مهمان‌های برنامه را گوشه‌ی رینگ خواهد گذاشت و با آنها وارد چالش خواهد شد، اما اتفاقا افشاری کاملا متفاوت عمل کرد و در «منشور»، تصویری جدید و ملموس از خود به نمایش گذاشت. او با خود واقعی‌اش مقابل مهمان‌ها نشست و این فضای امن را برای مهمان‌هایش ایجاد کرد.   

بدون قضاوت و چالش

براساس ساختار تعریف شده‌ی تاکشوی «منشور»، بهاره افشاری از مهمان‌هایش می‌خواهد تا انتخاب کنند درباره‌ی عناوینی مثل رنج‌، عشق، انتقام، شهرت، پسا شهرت، فضای مجازی و ... گفت‌وگو کنند. گرچه موقعیت برنامه اینطور القا می‌کند که مهمان‌ها مجبور به پاسخگویی به سوالاتی در این زمینه‌ها هستند اما در نهایت اجباری در کار نیست. این خودشان هستند که تصمیم می‌گیرند از چه بگویند و چه میزان از رازهای درونی خودشان را فاش کنند. درواقع آنچه باعث می‌شود گارد آنها در برخی مسائل شکسته شود و بتوانند راحت صحبت کنند، مواجهه‌شان با پرسش‌های چالشی مجری نیست، فضای امنی است که در مسیر مصاحبه تجربه می‌کنند. افشاری به آنها کلیدواژه می‌دهد و از آنها می‌خواهد که اگر تمایل دارند درباره‌اش گفت‌وگو کنند. او حتی بعضی اوقات از زندگی واقعی خودش مسائلی را فاش می‌کند تا مهمان‌ها با احساس آرامش بیشتری وارد مسیر این گفت‌وگو شوند. از این نقطه به بعد آنها را کاملا آزاد می‌گذارد و مدام تاکید می‌کند که هرگاه احساس می‌کنند دارند اذیت می‌شوند صحبت کردن را متوقف کنند؛ اتفاقی که در مصاحبه با بابک جهانبخش و نعیمه نظام‌دوست و مرضیه جعفری رقم خورد. افشاری نه به دنبال بازی احساسی و درآوردن اشک مهمان‌هاست و نه کسی را قضاوت می‌کند. حتی خیلی وقت‌ها که متوجه می‌شود مهمان‌ها تمایلی به صحبت درباره خود واقعی‌‌شان ندارد، به جای اصرار، مسیر گفت‌وگو را به سمت دیگری می‌برد و در جاهایی مثل گفت‌وگو با امید حاجیلی، اجازه می‌دهد مصاحبه به سمت خنده و فضایی شاد پیش رود. 

تفاوت در شیوه گفت‌وگو

در هشت قسمت ابتدایی «منشور»، با هشت مهمان موجه بوده‌ایم که تفاوت‌های زیادی باهم دارند. مهمان‌هایی مثل نعیمه نظام‌دوست، بابک جهانبخش و مرضیه جعفری از همان ابتدا تمایل به فاش کردن واقعیت‌هایی درباره خود داشتند و مهمان‌های دیگری مثل حسن معجونی و امید حاجیلی و رویا جاویدنیا، در عین اشاره به رنج‌هایشان، تمایل داشتند مسیر گفت‌وگو به سمت دیگری کشیده شود. یا گفت‌وگوی افشاری با رضا کیانیان و عزت‌الله ضرغامی متفاوت از سایرین بود. کیانیان ترجیح داد بیشتر از همه درباره محیط زیست صحبت کند و مصاحبه با ضرغامی هم بیشتر از تمرکز روی مسائل شخصی، به سمت بیان مشکلات جامعه رفت. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های اجرای افشاری در «منشور»  این است که با یک الگوی از پیش تعیین شده مقابل مهمان‌ها نمی‌نشیند و تلاش نمی‌کند از همه‌ی گفت‌وگوها نتیجه‌ای واحد بگیرد. با توجه به مسیری که مهمان ترجیح می‌دهد، مسیر را تعیین می‌کند و به همین دلیل هم در هر مصاحبه، امضایی جدید از خود به جا می‌گذارد. 

کامل بودن اطلاعات

 بهاره افشاری در همه گفت‌وگوهایش با اطلاعاتی کامل از مهمان برنامه مقابل آنها می‌نشیند. جزئیات زیادی از زندگی هریک از آنها دارد. این مسئله باعث می‌شود سوالاتی اشتباه مطرح نکند و از سوی دیگر بداند پرسیدن کدام یک از سوال‌ها می‌تواند فرد مقابل را عصبانی یا خوشحال کند. گرچه بعضی از مهمان‌ها رفقای قدیمی‌اش هستند اما درباره سایرین هم این آگاهی کاملا به کمکش می‌آید. نکته مهم دیگر اینکه بازیگر بودن افشاری و قرار داشتن در موضعی برابر با برخی مهمان‌ها باعث می‌شود هم سبک زندگی آنها را بهتر بشناسد و هم به حساسیت مسائلی که قرار است در مصاحبه بازگو کنند واقف باشد. 

تمرکز روی نیمه‌های پر

با وجود متفاوت بودن مسیر گفت‌وگوها در «منشور»، آنچه درباره همه آنها مشترک است، نتیجه مثبتی است که هریک از آنها روی مخاطبان می‌گذارد. اینکه هریک از مهمان‌ها پس از گذراندن دوره‌های رنج، چگونه از آن خارج شده‌اند و حالا در چه نقطه‌ای ایستاده‌اند. افشاری دنبال قهرمان‌سازی از دل رنج‌ها نیست اما قصد دارد در برنامه‌اش نشان دهد که زندگی واقعی یک چهره مشهور هم خالی از رنج نیست و این رنج با شهرت تضادی ندارد. این خصلت زندگی معمولی است و حتی افرادی که از بیرون موفق و شاد به نظر می‌رسند هم غم‌هایی در دل دارند که سعی کرده‌اند روی آنها سرپوش بگذارند. از این جهت «منشور» تاکشویی کاملا انسانی است.

«منشور» به تهیه‌کنندگی و میزبانی بهاره افشاری و به کارگردانی محسن احتشامی، در شبکه خانگی منتشر می‌شود.