خونخوار‌ترین فرمانروایان تاریخ

همشهری سرنخ: آنها وحشتناکترین انسان های تاریخ بودند، انسان هایی که بهترین آهنگ برایشان صدای ناله و درد دیگران بود و بهترین رنگ برایشان رنگ سرخ خون مخالفانشان بود. برای این آدم های سنگدل، قطرات اشک مادران و زنانی که پسران یا همسرانشان را در جنگ با آنها از دست داده بودند، گرانبهاتر از الماس بود. آنها دیوانگانی بودند که از وحشت و خشونت لذت می بردند.

امپراتور ترسو

«کین شی هوانگ» اولین امپراتور چین بود که از سال 221 تا 210 پیش از میلاد مسیح (ع) بر چین حکومت کرد. او امپراتوری با اختلالات روانی و به شدت ظالم بود. کین شی در یازده سال فرمانروایی اش بیش از 120 هزار خانواده را مجبور کرد تا از خانه هایشان کوچ کنند.

وی دستور داد تا تقریبا همه نوشته ها و کتاب های موجود در چین را بسوزانند و صدها نفر از چینی هایی که مشغول تحصیل بودند را سوزاند یا گردن زد. کین شی برای اینکه بتواند هر چه بیشتر بر مردم تسلط پیدا کند، مالیات ها را خصوصا برای کشاورزها زیادتر کرد.


در زمان حکومت وی میلیون ها مرد به خدمت گرفته شدند تا جاده ای به طول بیش از ۵۰۰ کیلومتر ساخته شود. او امپراتوری بود که دیوار چین و دیگر سازه های معماری را بنا نهاد اما در عوض صدها نفر در این راه، جان خود را از دست دادند.

کین بسیار علاقه داشت نامیرا شود، برای همین وقتی دانشمندان و کیمیاگران دربار نتوانستند راهی برای نامیرا شدن امپراتور پیدا کنند، دستور داد ۴۸۰ نفر از آنها را زنده به گور کنند. کین می ترسید حتی پس از مرگ هم مورد هجوم دشمنان خود قرار گیرد از این رو دستور داد تا مقبره ای بزرگ بسازند که برای ساختنش ۷۰۰ هزار کارگر مورد نیاز بود. گفته می شود که او بیش از یک میلیون نفر را در دوران حکومتش کشت. کین شی هوانگ در سپتامبر ۲۱۰ پیش از میلاد مسیح (ع) درگذشت.

هرود کبیر و ظالم

هرود کبیر از سال ۳۷ تا ۴ پیش از میلاد مسیح بر اورشلیم حکومت می کرد. او تشنه خون بود و جنایت های باورنکردنی را مرتکب شد. او فرمانروایی بود که قصد کشتن حضرت مسیح (ع) را داشت و از این رو دستور داد تا همه پسربچه های دو ساله یا کوچکتر را در بیت اللحم بکشند.


گفته می شود که ۱۰ تا ۱۵۰ هزار پسربچه به فرمان او کشته شدند. هرود در زمان حکومتش دستور قتل هزاران نفر از جمله کشیش اعظم خود، مخالفانش، خانواده همسرش، عمو، همسر و سه زن خود را نیز صادر کرد. می توان گفت هر کسی که از نظر هرود تهدیدی به شمار می رفت بدون اینکه گناهکار بودن وی ثابت شود، فورا کشته می شد. هرود در سال ۴ پیش از میلاد مسیح بیمار شد و جان باخت.

پنجمین امپراتور روم


«نرون» پنجمین امپراتور روم بود که سال ۵۴ بعد از میلاد مسیح (ع) به فرمانروایی رسید و تا سال ۶۸ پس از میلاد در قدرت باقی ماند. او روم را به ویرانی کشاند و دستور داد تا همه شهرهای روم را بسوزانند.
با دستور او هزاران نفر از جمله عمه، ناخواهری، مادر، همسر و ناپسری اش به قتل رسیدند. در حقیقت می توان گفت او همه اعضای خانواده اش را به کام مرگ فرستاد. نرون سرانجام دست به خودکشی زد و به زندگی اش خاتمه داد.

ملکه خونخوار

ملکه «وو» از اکتبر 690 تا فوریه 705 بر چین حکمرانی می کرد. او تنها زن در طول تاریخ چین است که به فرمانروایی رسید. ملکه وو با وجود اینکه یک زن بود اما بسیار ظالم و خونخوار بود و هر کسی را که در برابر دستوراتش مقاومت می کرد به قتل می رساند.


شکنجه، اعدام و مجبور کردن زندانی ها به خودکشی از جمله جنایت های رایجی بود که ملکه فرمان اجرای آن را صادر کرد. او همه مخالفان خود از جمله ملکه پیش از خود یعنی «وانگ» را کشت یا دستور تبعید آنها را صادر کرد.
ملکه وو حتی دستور قتل خواهرزاده و برادرزاده هایش را نیز صادر کرد و دختر تازه متولد شده اش را نیز کشت. او حتی اعضای خانواده اش از جمله پسرانش را نیز تبعید کرد و حتی به یکی از آنها دستور خودکشی داد.

این ملکه جنایتکار در دوران حکمرانی اش بر چین، افراد بسیاری را مسموم کرد، به دار آویخت یا به قتل رساند و حتی به دستور او بینی، گوش، دست ها و پاهایشان را بریدند. ملکه مرگ در دسامبر 705 در حالی که 81 سال داشت از دنیا رفت.

فرمانروای بیزانتین

باسیل دوم بین سال های 976 تا 1025 فرمانروایی بخشی از روم باستان را برعهده داشت. از آنجا که وی فرمانروای موفق و ظالمی بود همه او را قهرمانی ترسناک می دانستند. او زندگی همه افرادی که فرمانروایی اش را تهدید می کردند به نابودی کشاند.

تبعید، گرفتن مالیات های سنگین، شکنجه و اعدام؛ بخشی از اصول فرمانروایی باسیل دوم بود. او جنگ های بسیاری را آغاز کرد که از جمله آنها می توان به نبرد بلغارستان اشاره کرد که 30 سال طول کشید. باسیل در این نبرد برنده شد و تقریبا سه هزار نفر را به کام مرگ فرستاد.


در پایان نبرد به فرمان باسیل همه اسیران جنگی به صف شدند، سپس او دستور داد تا همه را نابینا کنند و وقتی به صدمین فرد در هر گروه می رسید او را سالم نگه می داشت تا این فرد بینا بتواند بقیه را به سمت خانه هدایت کند.

گفته می شود وقتی فرمانروای بلغارستان سپاهش را در چنین وضعی دید سکته کرد و جان باخت. دو سال بعد باسیل در نبرد مقدونیه نیز از چنین روشی استفاده کرد اما این بار حتی یک نفر را هم بینا باقی نگذاشت. این فرمانروای خونخوار در سال ۱۰۲۵ جان باخت.

کالیگولا و قربانیانش

کالیگولا سومین امپراتور روم بود. او فرمانروایی وحشی بود که در سه ماه اول حکومتش نزدیک به ۱۶۰ هزار حیوان به افتخارش قربانی شدند. وی مدتی پس از به قدرت رسیدن دچار تب شدیدی شدکه روی مغز وی تاثیر گذاشت و او را دیوانه کرد.

از آن موقع به بعد، کالیگولا تصور می کرد که یکی از خدایان روم است. در زمان او بود که قانون وسیله ای برای شکنجه شد. وی معتقد بود که زندانی ها باید مرگ دردناکی داشته باشند.


یکی از سرگرمی های کالیگولا شکنجه و کشتن افراد بود. وی مخالفانش را به آرامی و با درد فراوان می کشت. بعضی از زندانی ها را جلوی شیرهای درنده می انداخت. در متون قدیمی آورده اند که او یکی از گلادیاتورهایش را دو روز تمام به فلک بست.

کالیگولا حتی گاهی اوقات دستور می داد تا بعضی از زندانی هایش را زیر پای فیل ها بیندازند. وی آنچنان فرمانروای ظالمی بود که بسیاری از ترس اینکه مبادا به دست او بیفتند، دست به خودکشی می زدند.سال ۴۱ پس از میلاد مسیح، کالیگولا به دست مردی که یک روز او را در دادگاه مسخره کرده بود، کشته شد.

پادشاه جان بی کفایت

از ماه آوریل ۱۱۹۹ تا اکتبر ۱۲۱۶، پادشاهی به نام «جان» بر انگلیس حکومت می کرد. این پادشاه، انگلیس را به شدت فقیر کرد و در زمان او بود که افسانه رابین هود شکل گرفت.

پادشاه جان فرمانروایی جاه طلب، خشن، ظالم، از خودراضی و بی عاطفه بود. او به دوستان، پدر، برادران، همسر و حتی کشور خود خیانت کرد. وی خانواده اطرافیان خود را تبعید می کرد تا کمتر کسی مزاحم پادشاهی ناشایست وی باشد.


پادشاه جان مثل همه پادشاهان خونخوار دیگر، مخالفانش از جمله خواهرزاده اش آرتور را به زندان انداخت و دستور مرگ آنها را صادر کرد. اگر یکی از سربازان پادشاه از او سرپیچی می کردند، او را به زندان می انداخت و آنقدر به سرباز بیچاره گرسنگی می داد تا بمیرد.

این پادشاه درآمد کلیساها را غارت می کرد و به همه کشیش ها دستور داد تا انگلیس را ترک کنند. پادشاه جان در زمان حکومتش دستور حمله به فرانسه را صادر کرد و در این جنگ بود که هزاران نفر جان خود را از دست دادند. این پادشاه بی کفایت در اکتبر ۱۲۱۶ به دلیل خوردن بیش از حد هلو و نوشیدنی الکل دار از دنیا رفت.