نستله؛ قوطی شیرخشک یا سکوی قهرمانی؟!

پول نیوز: نستله، تولیدکننده چند ملیتی محصولات غذایی است. ساختمان مرکزی این شرکت در شهر وِوِی (Vevey)، سوئیس قرار دارد و در بیش از ۸۰ کشور جهان کارخانه های خود را اداره می کند.

محصولات اصلی نستله شامل شیر تغلیظ شده و شیر خشک، غذای کودک، انواع مختلف شکلات، آب نبات ها، قهوه فوری و چای، انواع مختلف سوپ، ادویه و چاشنی ها، غذاهای منجمد، بستنی و آب بطری می شود. همچنین نستله در تولید دارو نیز فعالیت دارد.


داستان شکل گیری نستله به سال ۱۸۶۶، زمانی که دو شرکت سوئیسی - بعدا پایه گذار هسته نستله شدند - آغاز به کار کردند، باز می گردد. در آگوست ۱۸۶۶، "چارلز پیج" و "جورج پیج"، برادران آمریکایی، شرکت شیر تغلیظ شده آنگلو-سوئیس را در شهر چَم، سوئیس راه اندازی کردند. در سپتامبر همان سال و در شهر وِوِی، "هنری نستله"، موسس شرکت فارین لاکته هنری نستله، غذای کودک بر پایه شیر را توسعه داده و خیلی زود آن را به بازار عرضه کرد. طی دهه های بعد این دو شرکت کسب و کار خود را در اروپا و آمریکا به طور قابل توجهی گسترش دادند. هنری نستله در سال ۱۸۷۵ بازنشسته شد اما شرکت وی تحت مالکیت جدید همچنان با همان نام سابق به کار خود ادامه داد. در سال ۱۸۷۷، آنگلو-سوئیس غذای کودک بر پایه شیر را به محصولات خود اضافه کرد و از این رو به رقیب مستقیم و جدی برای نستله مبدل شد.


در سال ۱۹۰۵، این دو شرکت ادغام شده و نام شرکت به نستله و شرکت شیر تغلیظ شده آنگلو-سوئیس تغییر کرد. این نام تا سال ۱۹۴۷ حفظ شد اما در این سال و پس از خرید شرکت Fabrique de Produits Maggi (تاسیس در سال ۱۸۸۴) و شرکت هلدینگ آن به نام Alimentana SA of Kempttal، به نستله الیمنتانا تغییر نام داد. مگی تولیدکننده انواع مختلف سوپ و مواد غذایی مرتبط با آن بود.


از آغاز قرن بیستم، شرکت نستله تنوع بخشی به فعالیت های خود را آغاز کرد. در سال ۱۹۰۴، نستله حقوق شکلات را خریداری کرد که در نهایت به تولید محصولات مختلف تحت برندهای پیتر، کوهلر، نستله و کایلر منجر شد. در سال ۱۹۲۷، نستله حقوق تولید پنیر را از گربر اند کامپنی ای جی خریداری کرد. در سال ۱۹۳۷، نستله قهوه فوری را معرفی کرد که تولید آن تحت برند نسکافه آغاز شد.


در سال ۱۹۶۰، نستله شرکت کراس اند بلک‌وِل (تاسیس در سال ۱۸۳۰) و شرکت های وابسته به آن در انگلیس، استرالیا، آفریقای جنوبی، آمریکا و نقاط دیگر را خریداری کرد. بخش آب بطری نستله به واسطه خرید برندهایی مانند ویتل (۱۹۸۷)، پریر (۱۹۹۲)، و سن پلگرینو (۱۹۹۸) شکل گرفت. از جمله خریدهای شرکت های مواد غذایی آمریکایی می توان به لیبی، مک نیل اند لیبی، استوفر و یکی از بزرگترین شرکت های مواد غذایی آمریکا یعنی کارنیشن اشاره کرد. کسب و کار بستنی نستله در آمریکا تحت برند درایر تثبیت شد. شرکت مواد غذایی منجمد شف آمریکا نیز در سال ۲۰۰۲ خریداری شد. با خرید شرکت کرافت فودز در سال ۲۰۱۰، نستله وارد بازار پیتزای منجمد شد.


طی دوران فعالیت نستله، این شرکت به واسطه برخی از شیوه های کسب و کار خود زیر فشار عمومی و پرونده های حقوقی قرار گرفته است. در ژوییه ۱۹۷۷، تحریم محصولات این شرکت در آمریکا آغاز شد. تبلیغات نستله برای غذای کودک و شیر خشک به عنوان جایگزینی برای تغذیه با شیر مادر به ویژه در کشورهای کمتر توسعه یافته عامل این تحریم بود. تحریم کنندگان این تبلیغات را به انتقاد گرفته و مدعی شدند که شیر خشک در ایجاد مشکلات سلامت و مرگ نوزادان نقش دارد. با توجه به رهبری گروه هایی مانند اتحاد جهانی برای تغذیه با شیر مادر و نجات کودکان، تحریم نستله به اروپا و نقاط دیگر جهان نیز گسترش یافت.


همچنین، نستله با پرونده های حقوقی از سوی انجمن بین المللی حقوق کار و فعالان ضد کار کودکان به واسطه استفاده از کودکان و شیوه رفتار با آنها در مزرعه های کاکائو خود در ساحل عاج درگیر بوده است. در سال ۲۰۱۳، دو مدیر سابق نستله کانادا به تثبیت قیمت شکلات متهم شدند. این اتهام ها با تحقیقات چند ساله توسط اداره رقابت کانادا همراه شد که جریمه ۲۳ میلیون دلاری برای نستله کانادا و دیگر تولیدکنندگان شکلات را به همراه داشت.