طنز؛ از انقباض دولت تا انبساط مردم!

مجله خط خطی - وحید میرزایی: آیا تشخیص خبرهای درست و نادرست برای شما مشکل شده است؟ آیا از تحلیل های آب دوغ خیاری در مورد رویدادهای سیاسی و اقتصادی خسته شده اید؟ آیا در فامیل مخصوصا فامیل های خانمتان اینا، شما را به خاطر پیش بینی های اشتباهی که در مورد سیاست و اقتصاد کشور و نرخ دلار می کنید، مسخره می کنند و برای شما جک ساخته اند؟

آیا همسرتان به دلیل وضعیتی که همین جور روی هوا برای آینده کشور ترسیم می کنید نسبت به شما بی علاقه و سرد شده و شب ها زود می خوابد؟ آیا از سیاه نمایی آن وری و سفیدنمایی این وری خسته شده اید؟ خب باشه حالا! آرام باشید. ما سخت تر و ضخیم تر از شما را درمان کرده ایم. تحلیل هایتان را به ما بسپارید. در این ستون با تحلیل و بررسی خبرها، اظهارنظرها و اتفاقات ماه، وضعیت گل و بلبلی که گوش شیطان کر، بر همه چیز حاکم است برای شما ترسیم می کنیم. این شما و این گل وووووووو بلبل

- مدتی از اسیدپاشی در اصفهان گذشته، معاون وزیر کشور گفته «از 191000 مظنون پرونده اسیدپاشی بازجویی شده است.» خیلی است ها. 191000 نفر. واقعا دست مریزاد. حبذال. جدا باید یک مدال زرینی، یک جام زرینی، بالاخره یک چیز زرینی بدهند به پاس این همه پشتکار. واقعا باید به «موسیو پوارو»، «شرلوک هلمز» و حتی کارآگاه علوی خودمان گفت زکی.


با این سرعت بررسی پرونده، بعید است عمر متهم کفاف این دنیا را بدهد. (الهی بمیرم. چشش به دنیا نبود دستبند رو تو دستش ببینه.) تصور کنید متهم به دیار باقی شتافته، چند سال بعد معاون وزیر کشور دولت وقت اعلام کند: «از ۱۹۱۰۰۰ مظنون به ۵۰۰۰۰ مظنون رسیده ایم.» آن وقت بنده می گویم وضعیت گل و بلبلی داریم، می گویید ببند بابا دهنتو بذار ماستمونو بخوریم.

- در حالی که بهای نفت در ماه اخیر به شدت کشید پایین، قیمت نان به همان شدت و با زاویه ۹۰ درجه کشید بالا. از طرفی یک فساد اقتصادی جدید ۱۲ هزار میلیارد تومانی به سلامتی و میمنت و دل خوش صورت گرفت و یک عده کما فی السابق یک مقادیر جزیی چرک کف دست کشیدند بالا. این وسط مردم در حالی که از دریافت یارانه خوشحال بودند و به دوربین لبخند ملیح می زدند، هاج و واج ماندند از این همه بالا و پایین کشیدن چه کنند؟

در همین اثنی هم که نرخ ارز مدام می کشید بالا، می کشید پایین، جهانگیری معاون اول رئیس جمهور گفت: «دولت با نرخ ارز بازی نمی کند.» ما هم با یک لحن گل و بلبلی خاصی در حالی که چشمانمان را تنگ می کنیم، می گوییم، «پس دولت با چه چیزی بازی می کند؟ دولت مهرورز که با همه چیز بازی کرد، تهش آن شد، لااقل شما بازی هم می کنید، با چیزهای حساس ملت مانند همین نرخ ارز و نرخ نان و اینها بازی نکنید. اصلا اگر ما بخواهیم دولت ها با چیزی بازی کنند با چه کسی لابی کنیم؟ والا سرمایه ملی خودمان است، صندوق ذخیره ارزی خودمان است، بودجه خودمان است، چیز خودمان است، خب بازی نکنید.

- در ماه اخیر لایحه بودجه سال ۹۴ تقدیم مجلس شد.اصلا هر سال ما تن و بدنمان به خاطر این لایحه بودجه می لرزد. همه اش خاطره تلخ. همه اش رای ممتنع چند نماینده به مهمترین رویداد اقتصادی کشور! امسال هم رئیس جمهور و مشاورانش بر این که بودجه سال ۹۴ انقباضی است، تاکید داشتند. یک طوری هم می گویند انقباضی انگار که تا الان انبساطی بوده است. ما تا به یاد داریم اقتصاد در حالت انقباض و «حالا فشار بده» قرار داشته است. اصلا ما آریایی ها از همان کودکی با اقتصاد انقباضی نافمان را بریدند.

پدر ما در حالت کاملا انقباضی و چروک خورده هر ماه حقوقش را می گرفت و به مادرمان تاکید می کرد بودجه انقباضی خانوار را برای ماه جاری در نظر بگیرد. مسافرت می رفتیم، انقباضی. بازی و تفریح انقباضی و در حد هفته ای یک ربع بازی کمبد در ویدئو کلوپ سر کوچه. شام انقباضی و با سیب زمینی و تخم مرغ آب پز. ناهار انقباضی. خرید الباس انقباضی، کلا انقباضی. الان طوری شده است که این قدر عادت به اقتصاد و بودجه انقباضی کرده ایم دیگر سختمان است شل کنیم و قشنگ پایمان را دراز کنیم و از اقتصاد انبساطی لذت ببریم. یک آب طالبی بیرون می خوریم بلانسبت انگار به الاغ تیتاب داده باشی، آن طوری. حالا هم دولت نگران نباشد فقط دیگر انصافا این قدر انقباض نکند که از آن ورش بزند بیرون.

قبول دارید وضعیت گل و بلبلی داریم؟!