فرهاد مجیدی؛ اسطوره‌ی ادعا

آی اسپورت: بعد از مدت ها سکوت درباره استقلال، فرهاد مجیدی بالاخره از راه رسیده است تا احساس شرم اش درباره نتایج تیم را با همه به اشتراک بگذارد. او بحث را به جاهای جالب تری نیز می کشاند و ادعا می کند که با کمک هوادارها، «نماد» تازه ای برای استقلال خواهد ساخت. از حرف های آقای مجیدی، اینطور برداشت می شود که او نمادِ فعلی باشگاه را متعلق به خودش می داند. نمادی جعلی که به خاطر ۴ پیروزی غیرمتوالی پرویز مظلومی در دیدارهای «رسمی» برابر پرسپولیس به دست آمد. فرهاد به خاطر ماجراهای دیدار پرسپولیسو الغرافه؛ کری های ۴ انگشتی استقلالی ها را مختصِ خودش می داند. غافل از اینکه ۴ نشان دادن به سکوهای ایرانی در لباسِ تیم عربی بعد از «اخراج» شدن در مسابقه ای که این مهاجم در آن توی جیب های شیثِ رضایی قرار داشت، نماد نمی سازد!

بر خلاف همه نقاط دنیا، در ایران پیشکسوت ها هیچگاه نقشِ روحیه دهنده به تیم را بازی نکرده اند و اساسا وجود دارند تا روحیه باقی مانده تیم های شان را هم از بین ببرند. وظیفه سازمانی این قشر، معمولا انتقاد است و این انتقاد، زمانی که خودشان جزو مجموعه تیم نباشند مطرح می شود. اوضاع برای فرهاد هم همینطور است. بازیکنی که در آخرین سال های فوتبال، ناگهان از نیمکت نشینِ تیم فیروزِ کریمی، به اسطوره تیم های مرفاوی، مظلومی و قلعه نویی تبدیل شد! اسطوره یک روزه داستانِ ما، یک روز در حساس ترین شرایط تیمش را گذاشت و در میانه فصل با بهانه های واهی به قطر رفت و فصلِ قبل هم ناگهان تصمیم به خداحافظی گرفت و هیچوقت هیچ توضیحی به هواداران تیمش نداد. آقای مجیدی به جای احساس شرم کردن از نتایج استقلال، بهتر است به فعالیت اینستاگرامی شان ادامه بدهند و روزی هزار تا عکس از خودشان بگیرند و همانطور که در طول فصل نگران هیچ چیز نبوده اند و برای تشویق تیم نیامده اند، حالا هم سرگرم فیلترهای رنگی عکس بمانند. برای نگرانی دیر شده است آقا فرهاد، این رسم «رفقای نیمه راه» است. اینکه همیشه دیر برسند.