داستان واقعی؛ چشمان تاریک بین همسرم...

دوست عزیز امیدوارم زودترمشکلاتت حل بشه وزندگی ارومی روشروع کنی

سلام آقا یا خانم مشاور
چه نظر مسخره ای دادی
بله که اگه روانی بودن این مرد تایید بشه میشه درخواست جدایی داد.اگه تو خیلی مشاوری راست میگی یه راه بگو که ایم خانم بتونه همسرشو ببره پیش مشاور!
سایت برترینها لطفا در انتخاب مشاور دقت کن.
مردم دیگه خسته شدن از این حرفهای چرت و نظریات بیخود.

واقعاً به قول نيما:
به كجاى اين شب تيره بياويزم قباى ژنده ى خود را؟!
به چه چيز اين انسان مريض مى شود دلخوش بود ،به خصوص اينكه اففراد پارانوييد نسبت به درمان مقاومت بسيار زيادى نشون ميدن و حداقل دوره روان درمانى و روان كاويشان حدود دو ساله،...
گاهى بايد فكر كرد كه" يك بار زندگى مى كنى ،پس درست زندگي كن...!"

در صورت عدم مداواي شوهر، اين خانم بايد هر چه زودتر ازش جدا بشه و الا علاوه بر خودش بچه اش آسيب جبران ناپذيري خواهد خورد اميدوارم بتونه حضانت بچه را بگيره از اين مرد ديوانه

دوست خوبم . من بعيد مي دونم فردي كه چنين رفتاري داره قابل اصلاح باشه پس زندگي خودت و فرزندت رو تباه نكن
من وضعيت مشابه تو رو داشتم با اين تفاوت كه بچه نداشتم

خوب روانشناس هم چیز بدی نگفته..میگه چندتا روانشناس بیماریشو تایید کردند میتونه راحتتر اقدام به جدایی کنه..فکر میکنید درخواست طلاق خیلی زود انجام میشه...حداقل یکسال دوسالی طول میکشه...به نظر من با اینجور آدما زیر یک سقف بودن اشتباهه

یه راه حلی به این بنده خدا بدین که از این وضع خلاص بشه . آخه این بیچاره چه جوری ثابت کنه شوهرش دیوونه اس وقتی اجازه نداره از خونه بیرون بره

دوست عزیز .شما میتونید تنهایی به مشاوره برید تا حالات همسرتون رو توضیح بدین. لازم نیست اولش اون بیاد . یه مورد اینجوری میشناسم که اول همینکارو کرد . بعد کم کم رفتارهای خاص (عکس العمل مناسب) تو موقعیت های خاص رو از یک روانپزشک واقعا مجرب یاد بگیرید. حتی اگر روزی جز طلاق راهی نداشتید باید عکس العمل های همسرتون رو موقع جدایی و بعدش بشناسید. در ضمن همونطور که تبسم گفتن آدم یک بار زندگی میکنه پس خودتو فدای افکاری اینچنینی : "نمی‌خواهم با مطرح كردن مشكلاتم موجب رنجش و آزارشان شوم" نکن! هر کاری که میتونی بکن . از کمک هیچ کس دریغ نکن. خانواده بهترین کمکه. سوختن وساختن راهش نیست. مطمئن باش خدا هم همچین انتظاری از تو نداره.

" يك بار زندگى مى كنى ،پس درست زندگي كن...!"

مشاور عزیز! اینارو که گفتی که این خانم هم بهش فکر کرده...! زحمت کشیدی

مشاور عزیز مان از حفظیات دروس بهره میگیرد و کلمات و از اصطلاحات دروس روانشناسی استفاده میکند و...
ناگفته پیداست که بکارگیری این کلمات و اصطلاحات فقط به درد دانش آموزان و دانشجویان جهت آشنایی با این عناوین میخورد نه اینکه شخصی برای مشاوره نزد شما بیاید و این کلمات را به خوردش بدی ، مردم برای جستجوی کورسویی که به سعادت زندگی شان منجر شود به شما متوسل میشوند نه یادگیری حفظیات درسی را !!
خانم محترم : متأسفانه کوته بینی در جوامع سنتی و در حال توسعه ، بخصوص ازدواج دختران و پسران موج میزند که این هم دردی که به سادگی درمان نمیشود و اما ...، از دو تحصیلکرده بعید است که چنین رفتارهایی مشاهده شود ، هرچند نمیتوان بدون شنیدن اظهارات شوهرتون یک طرفه به قاضی رفت اما اگر گفتار تان کاملا" صحت داشته باشد باید برای همچنین فردی تأسف فراوان خورد .
یکی از معیارهای مهم انتخاب همسر مطلع شدن از بینش فکری ، عقاید و ایده های ذهنی همسر است که بصورت یک اصل در ذهن او ثبت میشود و به آن پایبند است و پس از ازدواج در صدد اجرایی کردن آنست .
این که اجازه خروج از خانه را ندهد - به هیچگونه وسایل ارتباط جمعی نتوانی دسترسی داشته باشی ، ورود و خروج شما تحت کنترل شدید باشد و ... نشان دهنده عدم رشد فکری و بلوغ ذهنی اوست ، دل سپردن سریع به شخصی که اطلاعات چندانی از او نداری تاوان سنگینی دارد که در کشور ما متأسفانه سالهای زیادی باید تاوان آن را بپردازی .
خواهر عزیزم : با این توصیف ، تردیدی نیست که همسرتان فاقد سلامت روحی هستند و حتی با حضور نزد مشاور به سادگی گذشته ی تلخ زندگی را از خاطرتان دور نخواهد کرد بنا براین بهترین گزینه از دید من مراجعه به خانواده و همفکری با آنان جهت رسیدن به نتیجه ای مشترک ، مطلوب و ایده آل و توصیه بر اجرای آن میباشد و ماندن در آن خانه هم برای شما خوفناک و ترس آور خواهد بود که ممکن است فرزند نازنین تان را با آینده ای سخت ، مبهم و تاریک روبرو و مواجه نمایید .
موفق و پیروز باشید .
فاران

دوست وخواهر عزیزم به نظر من شما میتونی دوستتو به جای خودت به مشاوره بفرستی ودوستت توضیح بده که دوستم چنین مشکلی داره اگر مشاور واقعا مشاور بشه شرایط رو میفهمه و درک میکنه! امیدوارم هر چی زودتر به ارامش برسی:*

دوست عزیز منم تامرحله عقدپیش رفتم منتها خدادوسم داشت که تودوران عقد شناختمش که آدم زندگی نیست -توخانواده منم مسئله طلاق غیرممکن بود اگه قراربودمنم به رنجش خونوادم فکرکنم بایدیه عمری میسوختم ومیساختم
الان که ازش جدا شدم همه میگن کارخوبی کردی که ازش جداشدی اگه باهاش ازدواج میکردی معلوم نبودچی به سرت میومد
سعی کن به زندگی خودت وپسرت فکرکنی وتصمیم درستوبگیری

زندگی من هم مشابه شما خواهر عزیزه فقط با این تفاوت که خدا رو شکر تلفن و کامپیوتر رو داریم میدونم خیلی سخته من قبل از بچه دار شدن میخواستم جدا بشم که مادرم نگذاشت همه گفتند بچه دار بشید درست میشه ولی فایده ای نداره 22 سال پیش هم داشتیم جدا میشدیم ولی به این آسانی هم نبود همه جا پر کرد که من چون با کس دیگه ای رابطه دارم میخوام ازش جدا بشم در هرصورت الان ما فقط برای بچه ها با هم زندگی میکنیم و خیلی سخته امیدوارم خدا به همه ما کمک کند.

ماشالله که همه واسه خودشون یه پا مشاورن!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

به نظر من بزرگترین اشتباهت به مادروپدرت نگفتنه..

لطفا اینوتوی تیتر بنویس:
چشمان کور همسرم.

نمی دونم چرا این جمله مزخرف رو مادرامون به ما یاد دادن « بسوز و بساز» چرا باید یک زن بسوزه و بسازه که به اصطلاح آبروی خانواده نره اگه این طوری بود چرا خدا در بعضی موارد طلاق رو حلال کرده . این خانم وقتی دید شوهرش مشکل داره می بایست در بچه دار شدن تاخیر می انداخت چرا یه بچه رو قربانی کرده . این مشاور هم زحمت کشیدن این خانم می ترسه اسم طلاق رو بیاره حالا ایشون فرمایش می کنن اگه چند مشاور مشکلش رو تایید کنن می تونه جدا شه ؟ این سایت برای چیزهایی بی معنی چندین صفحه می نویسه نمی تونست از مشاور بخواد بیشتر راهنماییش کنه . من فکر می کنم این خانم باید شجاعت به خرج بده و تا وضع از این بدتر نشده تا بچه اش بیشتره آسیب ندیده از شوهرش جدا شه .
خدا بهش کمک کنه آمین ...

نمیدونم چی بگم!دوست عزیز!این مردارزش زندگی کردن بااون وفداکاری رونداره.به خاطربچه هم که شده ازش جدا شواون بچه حق زندگی کردن داره.اشتباهه که میگی به خاطر بچه نمیتونم به جدایی فکرکنم.ازخانواده ات کمک بگیر هیچ کس مثل اونا نمیتونن دوستت داشته باشن.من هم یه مادرم وتقریبا همسن توام میتونم احساستو درک کنم حتما باکمک خانواده ات واثبات مشکل روانی شوهرت میتونی بچه رو خودت نگه داری.امیدوارم هرچه زودترمشکلت حل بشه وتووبچه بتونیدباارامش زندگی کنیدومعنای خوشبختی رودرک کنید.براتون دعا میکنم.

من بیش تر از شوهرش از دست خانوادش و خانواده هایی مثل اونا حرصم میگیره..
(((((با خانواده‌ام درباره این موضوع صحبت كردم ولی آنها هم برای اینكه درگیری‌ای پیش نیاید و آبروریزی نشود، گفتند «هرطور كه همسرت می‌خواهد همان‌گونه عمل كن. حالا كه او دوست ندارد تو سركار بروی خب نرو...!»))))
زندگی خودشونو بچشونو به گند میکشن تا مثلا ابروریزی نشه. به خاطر حرف مردم هر کاری میکنن.واقعا لعنت به این همه دهن بینی و...

شماكه گفتيد نه موبايل نه كامپيوتردراختيار ندارم وزنداني هستم پس چطوري خاطره نويسي اينترنتي ميكني

خب شاید دوستش از طرفش نوشته!
حالا شما هم میخوای این وسط مثلا مچ گیری کنی؟
آخه بیاد اینارو به دروغ بنویسه که مثلا چی بشه؟!!!!

چرا همه دارن از طلاق حرف میزنن به خدا یه راه های دیگه ای هم وجود داره اول اینکه باید حرفهای شوهره رو هم شنید شاید برای این کارهاش دلایلی داره متاسفانه جامعه ما روز به روز داره بیشتر سمت فساد میره و فکر میکنم شوهر ایشون از اینکه خانمش هم به این راه کشیده نشه همش در عذابه ولی راهش این نیست که همسرت رو زندانی کنی یه مشاور مجرب خیلی راهت میتونه افکار شوهره رو تغییر بده و ایشون نسبت به همسرش اطمینان کامل به دست بیاره و با این کار زندگی مشترک این دوتا حال و هوای دیگه ای پیدا میکنه هر زندگی مشترکی یه سری مشکلاتی برای خودش داره که به نظر من طلاق آخرین راه حله

دوست عزیز من اگه جای خودم بودم مادرم رو از همه چیز مهمتر میدونستم خصوصا تو این سن و سال