ترک تحصيل سالانه ۸۰ هزار دانش آموز

روزنامه اعتماد: سالانه ۲۲ هزار كودك به موقع وارد مدرسه نمي شوند و ۸۰ هزار دانش آموز اول تا چهارم دبستان نيز با ترك تحصيل، در معرض بازگشت به بي سوادي قرار مي گيرند.

افزايش سالانه ۸۰ هزار نفر به آمار بي سوادان در كشور در حالي است كه سرشماري سال ۹۰ نشان مي دهد، ۱۴ درصد افراد بالاي ۶ سال و ۷ درصد گروه سني ۱۰ تا ۴۹ سال در كشور بي سوادند. همچنين براساس گزارش مركز آمار ۲۵ درصد بزرگسالان كشور تنها تحصيلات دوران ابتدايي را به پايان رسانده اند. براساس آنچه از سرشماري سال ۹۰ اعلام شده است، ۹ ميليون و ۷۱۹ هزار نفر در كشور، خود را در گروه سني بالاي ۶ سال، بي سواد مطلق اعلام كردند كه حدود ۳ ميليون و ۴۵۶ هزار نفر از اين تعداد در گروه سني ۱۰ تا ۴۹ سال هستند.

همچنين بر اساس گزارش توسعه انساني ۲۰۱۰ نرخ باسوادي بزرگسالان بالاي ۱۵ سال در ايران در مقايسه با كشورهايي نظير عربستان، قطر، بحرين و تركيه پايين تر است. برنامه توسعه سازمان ملل ايران را از نظر نرخ باسوادي در ميان ۱۷۸ كشور دنيا در جايگاه، ۱۲۰ قرار داده است گزارش هاي متفاوت نرخ باسوادي در ايران را بين ۸۵-۷۷ درصد اعلام كرده اند. همچنين بر اساس آمارهاي سازمان ملل در ايران ۹ ميليون و ۸۰۰ هزار نفر به طور كامل بي سوادند، بيش از ۱۰ ميليون نفر داراي تحصيلات حداكثر پنجم ابتدايي هستند و حدود ۲۲ ميليون نفر تحصيلات حداكثر راهنمايي دارند.

اين در حالي است كه بر اساس آمارهاي رسمي در حال حاضر علاوه برآمار بزرگسالان بي سواد، سالانه از بابت ترك تحصيل دانش آموزان مدارس دست كم ۸۰ هزار نفر به اين آمار اضافه مي شوند. به گفته علي باقرزاده، رييس نهضت سوادآموزي كشور بر اساس شاخص هاي تعريف شده، نرخ «جذب خالص كودكان در مدرسه» عبارت است از تقسيم عدد «تمام ثبت نام شده ها» بر عدد «تمام متولدان آن گروه سني» كه اگر اين دو عدد برابر باشد، جذب خالص در مدرسه ۱۰۰ درصد اتفاق افتاده و اگر صورت كسر كوچك تر باشد، نتيجه كمتر از ۱۰۰ درصد مي شود.

در حال حاضر، نرخ جذب خالص حدود ۹۸ درصد است: يعني ۲ درصد از كودكان لازم التعليم به موقع وارد مدرسه نمي شوند. اين دو درصد نيز مربوط به دانش آموزاني است كه يا فوت كرده اند و شناسنامه آنها ابطال نشده است يا مربوط به كساني است كه با شش سال تمام وارد مدرسه نمي شوند و فرصت را از دست مي دهند: اين عدد، حدود ۲۲ هزار نفر در هر سال است. اما نكته اين است كه سالانه ۸۰ هزار دانش آموز ريزش مي كنند و از اول به دوم، دوم به سوم و سوم به چهارم دبستان نمي رسند.

باقر زاده تاكيد كرده است: «با توجه به اينكه نظام ارزشيابي ما در حال حاضر «توصيفي» است و صرفا روي مهارت هاي خواندن و نوشتن تاكيد نمي شود، بنابراين اگر دقت نشود، سالانه ۸۰ هزار نفر در معرض بازگشت به بي سوادي قرار مي گيرند، يعني ممكن است با ترك تحصيل (بنا به هر دليلي) و گذشت زمان، مهارت هاي خواندن و نوشتن را از دست بدهند. بر اساس شاخص هاي علمي تعريف شده، مجموع «ترك تحصيل و تكرار پايه» را «افت تحصيلي» مي گويند.

در حال حاضر با نظام ارزشيابي توصيفي و همچنين با تغيير ساختار آموزشي از سوي آموزش و پرورش، در دوره ابتدايي تكرار پايه و مردودي نداريم، اما ترك تحصيل به عنوان نمادي از افت تحصيلي، همچنان وجود دارد. البته آمارهاي وزارت آموزش و پرورش در اين زمينه متفاوت است. معاون آموزش و ابتدايي وزير آموزش و پرورش آبان ماه ۹۱اعلام كرد تنها پنج هزار نفر بازمانده از تحصيل شناسايي شده اما رييس مركز آمار آموزش و پرورش بهمن ماه ۹۱گفت كه اسامي ۱۴۵هزار لازم التعليم بازمانده از تحصيل شناسايي و به معاونت آموزش ابتدايي ارائه شده است.

مسوولان آموزش و پرورش مي گويند در سال تحصيلي ۹۱-۹۰پنج ميليون و ۹۴۵هزار و ۹۰نفر از دانش آموزان بازمانده از تحصيل تحت پوشش تحصيلي آموزش و پرورش قرار گرفتند. اين در حالي است كه آمارهاي غير رسمي تعداد بيشتري از دانش آموزان را شامل مي شود.