مشاور، بازوی مشورتی یا حقوق‌ بگیر بی‌خاصیت؟!

١- معمولا مشاوران مدیریت، زیرمجموعه حوزه ریاست فعالیت می‌کنند و باید عملکرد آنها از طریق این واحد بررسی ‌شود. چالش بزرگ چند سال اخیر نظام اداری کشور؛ حضور مشاورانی «بدون کارایی» یا «چندشغله» در سازمان‌های مختلف بود که صرفا با فشارهای سیاسی یا روابط نامتعارف، خود را به سیستم تحمیل کردند و اگر درآمد ماهانه آنها از دستمزد مشاوره در ارگان‌های مختلف تجمیع شود؛ ممکن است از حقوق وزیر و معاون وزیر هم فراتر برود! تراکم مشاوران در سازمان‌های مختلف از زمانی به بحران مدیریتی تبدیل شد که اولا نظارت و ارزشیابی دقیقی بر عملکرد مشاوران صورت نمی‌گرفت و ثانیا مشاوران محترم خود را در «هاله نور» تجسم می‌کردند و اعتقاد داشتند هر وقت مدیریت، نامه‌ای به آنها ارجاع داد، وظیفه دارند رسیدگی کنند! این دقیقا همان طرز فکر غلطی است که به جایگاه «مشاور مدیریت» در چند سال اخیر ضربه وارد کرده است. درست است که در قرارداد مشاوران بندهایی ذکر شده، اما مشاور از نظر اخلاقی موظف است در خدمت مدیریت باشد، وقت خود را در اختیار مدیر قرار دهد و اجازه ندهد خدایی‌ناکرده مدیر مربوطه تصمیمات غلط بگیرد.

٢- حضور فیزیکی آن‌هم در حد هفته‌ای یا ماهانه چند ساعت، یکی دیگر از افت‌هایی است که برای پُست «مشاور مدیریت» مشاهده می‌شود، درصورتی‌که مشاور مدیر؛ باید نبض سازمان را در اختیار داشته باشد، نقاط ضعف و قوت را جست‌وجو و برای رفع نیازهای سازمان راهکار ارائه کند، دلسوزانه به‌دنبال حل چالش‌های مدیریتی سازمان باشد و در ایجاد انسجام تیمی بین ارکان سازمان نقش‌آفرینی داشته باشد.

٣- خوشبختانه در دولت یازدهم و دوازدهم با تدبیر ریاست محترم جمهور؛ موضوع مهمی با عنوان «مشاوران جوان» مطرح شد که متأسفانه آن‌طور که شایسته بود و انتظار می‌رفت تاکنون محقق نشده است. مفهوم «مشاور جوان» به این معنی است که فردی تحصیل‌کرده در کنار مدیریت ارشد سازمان قرار می‌گیرد و حتی برای او اندکی حقوق در نظر گرفته می‌شود تا در جهت کادرسازی برای آینده مدیریت کشور، بتواند از تجربیات مدیر ارشد بهره‌مند شود و خروجی آن هم ذخیره‌ای برای اداره کشور در سنوات آتی شود؛ اما از ابتدای اجرای طرح مشاوران جوان، شاهد آن بودیم که اکثرا به جوان‌های شایسته اعتماد نمی‌شود و کسانی این مسئولیت را برعهده می‌گیرند که پشتوانه سیاسی قدرتمندی دارند. همچنین در بسیاری از مواقع مانع حضور «بانوان جوان تحصیل‌کرده» در جایگاه مشاوران جوان می‌شوند، درحالی‌که بیشتر فارغ‌التحصیلان کشور را زنان تشکیل می‌دهند.