اختلالات روانی در افراد مشهور (۱)

برترین ها: مشکلات سلامت ذهنی باعث ایجاد درگیری های روانی در انسان ها می شوند. این بیماری انواع مختلفی دارد و ما در این مطلب، علاوه بر انواع بیماری ها، افراد مشهوری را معرفی کرده ایم که به آنها ابتلا دارند.


تصور می شود جیمی هندریکس دچار اختلال دوقطبی بوده است و نشانه هایی از مانیا (شیدایی) و افسردگی در او مشاهده می شده است. این بیماری با انواع دارو و روان درمانی قابل مداوا است. از دیگر افراد مشهور که این بیماری را دارند می توان به رابین ویلیامز، مل گیبسون، کری فیشر، اکسل رز و جیم کری اشاره کرد.


شیدایی-افسردگی نوعی اختلال اخلاقی و بیماری روانی است و به واسطه آن افراد مبتلا، دچار تغییرات شدید خلق می‌شوند. این اختلال در ابتدای دوره بزرگسالی ظاهر می شود و دو نوع یک و دو دارد که تفاوت آنها در میزان شیدایی است. دوره های این اختلال با افسردگی آغاز و با شیدایی تمام می شود.

کاترین زتا جونز نیز دچار اختلال دوقطبی نوع دو است. مبتلایان به اختلال شیدایی-افسردگی نوع دو هرگز به جنون یا شیدایی کامل نمی رسند و مانیای آنها خفیف است.


گوئینت پالترو پس از فوت پدرش دچار افسردگی شد. اصولا افرادی که PTSD (اختلال تنش‌زای پس از رویداد) دارند، در خطر جدی ابتلا به افسردگی هستند. البته افرادی که به مدت طولانی در موقعیت های استرس زا قرار دارند نیز بسیار شدید در خطر افسردگی قرار دارند. این بیماری عموما با داروهای ضدافسردگی برطرف می شود.


اختلال افسردگی از جمله شایع ‌ترین بیماری ها است و خلق افسرده، اعتماد به نفس پایین احساس غمگینی و بی‌ علاقگی به هر نوع فعالیت و لذت از زندگی از مشخصه های آن هستند. افسردگی را «سرماخوردگی روانی» نیز می نامند.

اما تامپسون نیز دچار افسردگی مزمن بود و ۵ تا ۶ نشانه در چهره و رفتار او به طور واضح مشخص بود. از جمله باید به خلق افسرده، از دست دادن علاقه به زندگی، خستگی و احساس بی ارزشی و عدم اعتماد به نفس اشاره کرد.


رئیس جمهور، آبراهام لینکلن نیز در طول زندگی خود دچار افسردگی شدید بوده است. روان‌فسردگی وی ذاتی و ارثی بود و خانواده نیز سابقه این اختلال را داشته اند. البته افسردگی می تواند در نتیجه اتفاق های زندگی بروز کند.


در این عکس بروک شیلد همراه دو دختر خود به نام های گری‌یر هنشی و روان هنشی است. شیلد پس از تولد نخستین فرزند خود دچار افسردگی پس از زایمان شد و حتی پس از آن کتابی هم در این مورد نوشت و چاپ کرد.


گاهی مردم برای فرار از احساسات منفی و آزاردهنده به الکل و مواد مخدر پناه می برند. التون جان با سومصرف مواد و الکل و اختلال گاوگرسنگی دست و پنجه نرم کرد . گاوگرسنگی یا جوع بقر نوعی اختلال خوردن است که فرد در مصرف خوراکی و غذا زیاده روی می کند و بر خوردن خود هیچ کنترلی ندارد و در آخر نیز با استفراغ یا استفاده از ملین این غذا را دفع می کند زیرا اصولا این افراد دوست ندارند چاق شوند.


پرنسس دایانا نیز بیماری غذاخوردن داشت. این اختلالات انواع مختلفی همچون بی اشتهایی، جوق بقر و ... دارند. دلیل آن نیز می تواند زیستی، اجتماعی یا روحی باشد. جالب است بدانید ورزشکاران در برابر این بیماری مصون نیستند.


دیوید بکهام نیز از دیگر افراد مشهوری است که دچار «اختلال وسواس فکری» است. این بیماری یک اختلال اضطرابی مزمن است و با اشتغال ذهنی مفرط در مورد نظم و ترتیب و امور جزئی و همچنین کمال‌ طلبی همراه است. او به شدت کمل طلب و نظم‌گرا است و اتاق هتلش همیشه باید مرتب و همه چیز سرجای خود باشند. این بیماری را با نام اختصاری OCD نیز می شناسند و وودی آلن و هریسون فورد نیز به آن مبتلا هستند.


مایکل فلپس که در بازی های المپیک سال ۲۰۰۸ میلادی، ۸ مدال طلا برنده شد دچار اختلال عدم تمرکز- بیش فعالی (ADHD) است. او تمرکز بسیار پایین و فعالیت بدنی بالایی دارد. این اختلال را می توان با روان درمانی، مشاوره و دارو مداوا کرد.


از دیگر ورزشکاران توامند دنیا باید به هرشل واکر فوتبالیست اشاره کرد که به «اختلال چندشخصیتی» یا «هویت پریشی» مبتلا است. در این بیماری، فرد مبتلا دو یا چند هویت یا شخصیت متمایز دارد که به تناوب رفتار او را کنترل می‌کنند. معمولاً این شخصیت ‌ها نام و سن متفاوت و مجموعه ‌ای از خاطرات و رفتارهای ویژه خود را دارند. در اغلب موارد یک هویت اصلی با نام واقعی شخص وجود دارد که منفعل، وابسته و افسرده ‌است. هویت های جانشین نوعا دارای ویژگی‌ هایی هستند که با هویت اصلی تعارض دارند؛ مثلا خصمانه، کنترل کننده، و خود ویرانگر هستند. این بیماری اصولا در نتیجه ضربه های شدید روحی در کودکی یا سوءاستفاده های جنسی در فرد پدیدار می شوند.


امینم، رپر مشهور دنیا، در سال ۲۰۰۲ میلادی در آهنگ «کمد مرا خالی کن» مادر خود را متهم کرد که دچار «اختلال مونخ هاوزن» است. در این اختلال بیمار برای جلب توجه یا همدردی دیگران، شروع می‌کند به تظاهر به داشتن بیماری یا ناخوشی خاصی که وجود خارجی ندارد، او اگر علایمی از بیماری داشته باشد، در آنها غلو می ‌کند، طوری که پزشکان شک می ‌کنند و انواع آزمایش‌ها را برای بیمار درخواست می ‌کنند. این بیماری می تواند نوعی کودک آزاری هم باشد که در آن یک والد یا یک پرستار گزارش نادرستی از علائم در کودک می‌دهد و حتی ممکن است علایم فیزیکی را هم تقلید کند.