ناپولی این‌گونه قهرمان می‌شود

آی‌اسپورت: تنها یک باخت مقابل یوونتوس ثروتمند؛ و بعد هر چه دوئل بوده، ناپلی‌ها فتحش کرده‌اند. ۵۴امتیاز از ۶۳امتیاز ممکن؛‌ این نتایج بهترین ناپولی تاریخ است؛ حتی امتیازهای بیشتری از تیمی که با مارادونا قهرمان ایتالیا شد. دیگوی بزرگ در فصلی که ناپل قهرمان شد، ۱۶گل زد و دریس مرتنز به عنوان جانشین دیگو، تا نیمه‌های همین فصل ۱۲تا زده است. پارتنوپی بعدازظهر امروز آتالانتا، یکی از جان‌سخت‌ترین تیم‌های سری آ را شکست داد تا کماکان یک هفته دیگر هم صدرنشین بماند. تیمی که در ورزشگاه خانگی‌اش یوونتوس را خفه کرد و در هفته‌های گذشته از سد لاتزیو و آث‌رم گذشته بود. تیمی که در قلعه‌اش، برگامو، برای هر حریفی یک صخره بزرگ است. حتی اگر فرانک کسیه و آندره‌آ کونتی فصل پیش از جمع شاگردان گاسپرینی جدا شده باشند، آتالانتا به هشت‌پایی شبیه است که بازوهایش را بازسازی می‌کند و دوباره دور حریفانش می‌پیچد و خفه‌شان می‌کند. همان‌طور که رم، یووه و لاتزیو را در ورزشگاه خانگی‌اش کشت. اما ناپلی‌ها به لطف سیگارهایی که مائوریسیو ساری یکی بعد از دیگری کنار نیمکت روشن می‌کرد، از برگامو هم عبور کردند. مربی‌ای که همیشه با همان گرمکن مارک «کاپا» روی نیمکت می‌نشیند، پاکت سیگار را کنارش می‌گذارد و هر چنددقیقه سیگاری را لای انگشت‌هایش می‌گیراند و دستورات تاکتیکی برای تیمش صادر کند.

لحظه‌ای به این فکر کنید که بدون حضور ناپلی‌ها، یووه دوباره در یکی از تکراری‌ترین سکانس‌های فوتبال، بدون دردسر به صدر جدول تکیه زده بود. رمی‌ها دوباره به سوت‌های داوران به نفع یووه گیر می‌دادند و اینتر و میلان هم آنقدر غرق در مشکلات داخلی بودند که وقت سرخاراندن پیدا نکنند. در پایان هم یووه بی‌توجه به همه این قصه‌ها، جام را ببرد. اما به لطف گل حیاتی دریس مرتنز، رقابتی‌ترین لیگ فوتبال اروپا با فاصله یک‌امتیازی بین صدرنشین و تیم دوم جدول هنوز هم برقرار است.

یک دهه پیش مائوریسیو ساری کارمند یک بانک محلی بود و ناپولی در «سری c » دست‌وپا می‌زد. اما حالا آنها این فرصت را دارند تا بعد از مدت‌ها از سایه شمالی‌ها بیرون بیایند. از زیر سایه‌ میلان دهه ۹۰،‌ اینترمیلان مانچینی، و یوونتوس ۷-۶سال گذشته. حالا بعد از مدت‌ها یک تیم جنوبی آن بالا نشسته و خیال پایین آمدن هم ندارد. حتی اگر مائوریسیو ساری بی‌توجه به دوربین‌های تلویزیونی به سیگارهایش پک بزند، مطبوعات شمالی مدل موهای «موهیکانی» کاپیتان همسیک را مسخره کنند و ناپل ضعیف‌ترین نیمکت را بین تمام بزرگان اروپا داشته باشند، اهمیتی ندارد. ناپولی این فصل بیشتر از خریدهای زمستانی و ستاره‌ها، به مائوریسیو ساری و سیگارهایش وابسته است. به بازیکنانی که قدر تک‌تک لحظه‌های صدرنشینی‌شان را می‌دانند. تیمی که با سیگار و یکسری بازیکن متوسط معجزه می‌کند. تیمی که فقط ۱۷هفته دیگر باید دوام بیاورد تا بعد از دوران مارادونائیسم، جنوبی‌ها دوباره قهرمان ایتالیا شوند.