آینده روابط واشنگتن - پکن چگونه خواهد بود؟

بر اساس آنچه در فوق بیان شد در دوره اول روابط یعنی از زمان کمپین انتخاباتی دونالد ترامپ تا سه ماهه اول ریاست جمهوری وی، دونالد ترامپ همواره چین را به عنوان یک تهدید برآورد و این کشور را متهم به دستکاری ارزی می کرد و همچنین تلاش داشت تا به منظور سامان دهی روابط اقتصادی و تجاری خود با این کشور به وضع تعرفه های ۴۵ درصدی علیه کالاهای چینی بپردازد. چینی ها این دوره تقریبا ۴ ماهه را به عنوان "دوره آموزشی" دونالد ترامپ قلمداد و تلاش می کردند در همان ماه های اول با دعوت از هنری کسینجر، به نوعی فضای ایجاد شده علیه چین را مهار و مدیریت کنند. به بیان دیگر به نظر می رسد که چینی ها هنری کسینجر خوشبین نسبت به چین را در برابر استیو بنن بدبین قرار دادند تا نگذارند مدیریت فضا از دستشان خارج شود.

دوره دوم روابط چین و آمریکا در سال ۲۰۱۷ را می توان از ماه آوریل و پس از دیدار رئیس جمهور چین از آمریکا تا زمان سفر دوازده روزه دونالد ترامپ به آسیا دانست. دوره­ای که روابط دو کشور به سمت ثبات بیشتر میل کرد. در این دوره دو کشور توانستند در قالب طرح اقدام ۱۰۰ روزه که در دیدار شی جین پینگ و دونالد ترامپ از آمریکا توافق شده بود، چهار دور دیالوگ و مذاکره را در حوزه های دیپلماسی و استراتژی، اقتصاد و تجارت، فضای سایبر و شبکه و ... با موفقیت برگزار کنند. در این دوره چین نیز همراهی بیشتری با آمریکا و قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل به منظور مدیریت و مهار رفتارهای کره شمالی به عنوان مهم ترین پرونده امنیتی این کشور در سال ۲۰۱۷ از خود نشان داد. چین در این دوره توانست حجم متغیرهای مداخله­گر از جمله مسئله تایوان، تبت، دریای چین جنوبی و دریای شرقی چین را در روابط خود با آمریکا به خوبی مدیریت کرده و تقریبا این مسائل را از دستور کار روابط دوجانبه خارج کند. همچنین چین در این دوره نوزدهمین کنگره حزب کمونیست را به صورت موفقیت آمیزی برگزار کرد و ایده های جدیدی را برای آینده چین و همچنین آینده جهان ارائه داد.