کریستین بیل؛ بهترین بتمن تاریخ سینما

وب سایت فیلم نت - یاسین محمدی: کریستین بیل در هشت‌سالگی نخستین بار در تبلیغ یک نرم‌کننده‌ی لباس بازی کرد. دو سال بعد در وست‌اند لندن با روآن اتکینسون (مستر بین) روی صحنه‌ی تئاتر بود. در دوازده سالگی در یک فیلم تلویزیونی ظاهر شد و سال بعد یک سریال و دو فیلم سینمایی داشت که فیلم دوم «امپراتوری خورشید» (۱۹۸۷) به‌کارگردانی استیون اسپیلبرگ بود و نگاه منتقدان را متوجه استعدادی تازه در سینما کرد.


توجه شدید رسانه‌ها به این شهرت زودهنگام از حوصله‌ی یک نوجوان خارج بود و چیزی نمانده بود که بازیگری را رها کند؛ اما کِنِت برانا او را مجاب کرد در چهارده سالگی در «هنری پنجم» (۱۹۸۹) بازی کند. بازی دربرابر چارلتون هستون در فیلم تلویزیونی «جزیره‌ی گنج» تجربه‌ای بود که در شانزده سالگی کسب کرد.


تا ۲۵سالگی در ۱۱ فیلم سینمایی، دو فیلم تلویزیونی و یک سریال دیگر بازی کرد. در این زمان بود که بازی در نقش اصلی فیلم «روانی امریکایی» (۲۰۰۰) که نقش یک قاتل زنجیره‌ای داستانی به‌نام «پاتریک بیتمن» بود به او پیشنهاد شد، اما اندکی بعد او را کنار گذاشتند تا نقش را به لئوناردو دی‌کاپریو بدهند.


بخت با بیل یار بود که دی‌کاپریو این پروژه را رها کرد تا در «ساحل» (۲۰۰۰) دنی بویل بازی کند و دوباره نقش را به بیل دادند. بازی درخشان بیل را حتی منتقدانی که فیلم را کوبیدند، تحسین کردند. بعد از بازی در پنج فیلم دیگر به ۳۰سالگی رسید تا یکی از دشوارترین نقش‌هایش را در فیلم «ماشین‌کار» (۲۰۰۴) ثبت کند، نقشی که برایش بیش از ۲۸ کیلوگرم وزن کم کرد.


بلافاصله بعد از این فیلم توانست نقش ماندگار «بتمن» را در سه‌گانه‌ی کریستوفر نولان به‌دست آورد و این به‌معنای آن بود که نه‌تنها باید کیلوهای ازدست‌رفته را برگرداند، بلکه باید به اندام ورزیده‌ی «بتمن» می‌رسید؛ کاری که فقط شش ماه برای انجامش فرصت داشت و او این کار را انجام داد و در عرض شش ماه وزنش را از کمتر از ۶۰ کیلوگرم به حدود ۱۰۵ کیلوگرم رساند و تا شروع فیلم‌برداری با وزن ۸۶ کیلوگرم و اندامی ورزیده آماده‌ی جست‌وخیزهای «شوالیه‌ی تاریکی» بود.


در ۳۱ سالگی، ۳۴ سالگی و ۳۸ سالگی در سه‌گانه‌ی «بتمن» نولان بازی کرد. در فاصله‌ی بازی در این فیلم‌های پرفروش به حضورش در فیلم‌های مستقل و هنری ادامه داد و با کارگردانانی مثل دیوید آیر، ترنس مالیک و ورنر هرتسوک همکاری کرد. در ۳۲سالگی در فیلم «پرستیژ» (۲۰۰۶) همکاری دیگری را با کریستوفر نولان ثبت کرد.


در ۳۳سالگی با راسل کرو در بازسازی وسترن «۳:۱۰ به یوما» (۲۰۰۷) هم‌بازی شد و در ۳۵سالگی با جانی دپ در «دشمنان مردم» (۲۰۰۹). بیل ۳۶ساله بود که نقشی را بازی کرد که او را به نخستین نامزدی و جایزه در اسکار و گلدن‌گلوب رساند؛ بازی در نقش «دیکی» در فیلم «مشت‌زن» که نه برد پیت و نه مت دیمن آن را نپذیرفته بودند.

بیل در ۳۹سالگی و ۴۱سالگی هم برای فیلم‌های «حقه‌بازی آمریکایی» و «رکود بزرگ» نامزد اسکار، گلدن‌گلوب و بفتا شد. او امروز ۴۴ساله می‌شود و بازی در ۴۴ فیلم سینمایی را در کارنامه دارد.

چهار فیلم برتر او را مرور می‌کنیم:

مشت‌زن (The Fighter) (۲۰۱۰)

کریستین بیل در این درام زندگی‌نامه‌ای و ورزشی به‌کارگردانی دیوید او. راسل، نقش «دیکی اکلاند» برادر ناتنی «میکی وارد» (با بازی مارک والبرگ) بوکسور امریکایی را بازی می‌کند. «دیکی» که خودش قبلا بوکسور بوده و به کوکائین اعتیاد پیدا کرده برادرش را تمرین می‌دهد. بیل برای بازی در این نقش باید حدود ۱۴ کیلوگرم وزن کم می‌کرد که با سوابق او برایش کار دشواری نبود. او مدتی را با هم دیکی واقعی گذراند. فیلم نامزد هفت جایزه‌ی اسکار ازجمله بهترین فیلم و کارگردانی شد که فقط دو جایزه‌ی بهترین بازیگر مکمل مرد (بیل) و بازیگر مکمل زن (ملیسا لیو) را به‌دست آورد و اولین فیلمی شد که بعد از «هانا و خواهرانش» در اسکار ۱۹۸۶ توانست هردوی این جوایز را ببرد.

حقه‌بازی آمریکایی (American Hustle) (۲۰۱۳)

همکاری دوباره‌ی کریستین بیل با دیوید او. راسل در یک درام جنایی بود. داستان فیلم در اواخر دهه‌ی ۱۹۷۰ می‌گذرد و کریستین بیل و ایمی آدامز نقش دو شیاد را بازی می‌کنند که گرفتار اف‌بی‌آی می‌شوند و یک افسر پلیس (با بازی بردلی کوپر) آن‌ها را وادار می‌کند در یک عملیات مخفی برای به‌دام انداختن سیاستمداران فاسد با آن‌ها همکاری کنند. در این فیلم جنیفر لارنس نقش همسر غیرقابل پیش‌بینی کریستین بیل را بازی می‌کند.

فیلم در ده رشته ازجمله بهترین فیلم، کارگردانی، فیلمنامه و چهار بازیگر مرد و زن اصلی و مکمل نامزد اسکار شد ولی به هیچ جایزه‌ای نرسید تا یک ناکام بزرگ لقب بگیرد. بیل این جایزه را به رقیب قدرتمندش، متیو مک‌کانهی بازیگر «باشگاه خریداران دالاس» واگذار کرد. بیل دو سال بعد هم برای فیلم «رکود بزرگ» نامزد اسکار بازیگری مکمل مرد شد که این جایزه را هم به هم‌وطن کهنه‌کارش مارک رایلنس بازیگر «پل جاسوس‌ها» باخت.

بتمن آغاز می‌کند (Batman Begins) (۲۰۰۵)

نخستین فیلم از سه‌گانه‌ی «شوالیه‌ی تاریکی» کریستوفر نولان با بازی کریستین بیل در نقش «بروس وین» از زمان مرگ والدینش تا آغاز کارش به‌عنوان «بتمن» و مباره‌اش با رأس‌الغول در شهر گاتهام را به‌تصویر می‌کشد. این فیلم ابرقهرمانی، اکشن، ماجراجویانه و مهیج، ۳۷۴میلیون دلار در گیشه‌های جهانی فروش داشت. نولان درباره‌ی بازی بیل در این فیلم گفته است: «او دقیقاً تعادلی را که ما بین تاریکی و نور دنبالش بودیم دارد.» منتقدان هم مثل کارگردان بازی بیل را در این فیلم ستودند. این فیلم که همچنین از بازی بازیگران مشهوری مثل مایکل کین، مورگان فریمن، لیام نیسون، کیتی هولمز و گری اولدمن بهره می‌برد، تا به امروز در رتبه‌ی ۱۱۷ برترین فیلم های تاریخ سینما قرار دارد.

شوالیه‌ی تاریکی (The Dark Knight) (۲۰۰۸)

چهارمین فیلم برتر تاریخ سینما، دومین فیلم از سه‌گانه‌ی «شوالیه‌ی تاریکی» نولان است. در این فیلم هیث لجر، آرون اکهارت و مگی جیلنهال به بازیگران نامی فیلم اضافه شدند. در این قسمت از داستان «بتمن» با افسر پلیس «جیمز گوردون» (با بازی گری اولدمن) و دادستان «هاروی دنت» (با بازی اکهارت) متحد می‌شود تا جرایم سازمان‌یافته در شهر گاتهام را از بین ببرند، اما سروکله‌ی جنایتکار جدیدی به‌نام «جوکر» (با بازی لجر) پیدا می‌شود. منتقدان این فیلم را یکی از بهترین فیلم‌های دهه‌ی ۲۰۰۰ و نیز از بهترین‌های ژانر ابرقهرمانی توصیف کردند.

«شوالیه‌ی تاریکی» با فروشی بالغ بر یک‌میلیارد دلار پرفروش‌ترین فیلم سال شد. فیلم در هشت رشته نامزد اسکار شد که دو جایزه برد. یکی از این دو جایزه به هیث لجر بازیگر مکمل مرد فیلم اعطا شد که شش ماه پیش از اکران فیلم درگذشت. سومین قسمت این سه‌گانه با عنوان «شوالیه‌ی تاریکی» برمی‌خیزد در سال ۲۰۱۲ اکران شد که این فیلم را در میان آثار برتر آن هاتاوی بازیگری که در فیلم سوم به پروژه پیوست، معرفی کردیم.