استاد «همایون خرم» و ملودی‌های ابدی‌اش

روزنامه همدلی - رضا نامجو و اشکان گلشاهی: در گرما، صفا و مهر جنوب-بوشهر و در خانواده ای فرهیخته به دنیا آمد. مادرش شیفته موسیقی اصیل بود و از علاقه‌مندان به دستگاه همایون، از این رو نام پسرش را همایون گذاشت. از ۱۰ سالگی در مکتب استاد صبا شروع به یادگیری ویولن کرد و به علت استعداد شگرفش وقتی ۱۴ ساله بود در رادیو شروع به نواختن کرد و در رادیو هم آثاری فاخر خلق کرد. همایون خرم نوازنده ای چیره دست و خلاق بود و سازش پرصلابت و سنگین.

اگرچه نوازندگی خرم، شیرین نوازی یاحقی و بدیعی را نداشت اما خلاقیت و توانایی خرم در آهنگسازی به راستی که زبانزد خاص و عام بود. همایون در زمره موسیقیدانانی بود که توانایی آهنگسازیشان بر نوازندگی‌شان چیره بود. نوآوری ها و خوش‌سلیقگی‌ها در تنظیم‌های خرم به حق شنیدنی است. در کارنامه همایون سابقه همکاری با خوانندگان توانمند دوران دو دهه طلایی موسیقی ایران همچون قوامی، مرضیه، دلکش، شجریان، گلپا و ایرج به چشم می خورد.

حتی نسل امروز آهنگ‌های همایون را زمزمه می کنند و با آن خاطره سازی می کنند. این روزها کمتر جوانی پیدا می شود که با آثاری چون رسوای زمانه منم، امشب در سر شوری دارم و یا، تو ای پری کجایی خاطره سازی نکرده باشد. آهنگ هایی که خوانندگان مطرح این روزها هم آنها را بازخوانی کرده اند. اگرچه مشکل می‌توان گفت که درخشش و ظرافت بازخوانیها به پای اجراهای گذشته می‌رسد. گرچه لازم به ذکر است که اعتبار نام خرم فقط به ترانه‌های همه پسند خلاصه نمی شود. کارهای ارکسترال و سمفونی گونه‌ای خرم که دارای جمله بندی‌های مرکب و پیچیده، توام با ضرب آهنگ‌های متنوع هستند همه و همه نشان از توانایی این هنرمند بزرگ در هنر آهنگسازی دارند. آهنگ هایی ارکسترال، وزین و فاخر که همگی مهر تائیدی هستند بر توانایی آهنگسازشان. خرم اما، تنها در هنر و موسیقی خرم نبود. او در علم و صنعت هم کوشا و پویا بود تا جایی که تحصیلات عالیه خود را در رشته مهندسی برق در دانشگاه علم و صنعت ایران ادامه داد.

خرم در بیشتر مقاطع تحصیلی شاگرد ممتاز بود. خرم اما فعال بود و پر از تلاش، در سراسر عمرش در بخش‌های مختلف و با سمت‌های متفاوت چون عضویت در شورای عالی موسیقی رادیو، رهبری ارکستر سازهای ملی، استاد دانشکده موسیقی ملی و هنرستان شبانه، رهبری ارکستر گلها و ... در جهت رشد و اعتلای موسیقی قدم برداشت. از دیگر خدمات خرم می توان به سخنرانی او درباره موسیقی ایرانی در داخل و خارج از کشور، نشر آثار مکتوبی چون ردیف اول چپ کوک و ردیف دوم راست کوک اشاره کرد.

خرم در این کتاب ها به بررسی آوازها، پیش درآمدها، چهار مضراب‌ها و قطعات متفاوت پرداخته است که این دو کتاب کمکی هستند شایان به آموزش علاقه‌مندان به هنر موسیقی ایرانی. اما تاریخ 28 دی ماه سال 1391 دیگر سالی خرم نبود برای موسیقی، زیرا موسیقی ایران زمین همایونش و خالق آثار جاودانش چون اشک من هویدا شد، ساغرم شکست ای ساقی و پیک سحری و بسیاری آثار فاخر دیگر را در اثر بیماری سرطان روده از دست داد. نام، یاد و صدای ساز همایون خرم تا ابد در موسیقی این مرز و بوم طنین انداز خواهد بود.