تمام حواشی فینال UFC در قفس لاس‌وگاس

فرهیختگان: Ultimate Fighting Championship یا UFC. مبارزه بدون قانون یا مبارزه نهایی. طرفین می‌توانند به هر شکل ممکن به هم آسیب برسانند تا زمانی که یکی تسلیم شود. هر نوع ضربه‌ای مجاز است. هر نوع خشونتی بدون ایراد است. داور اجازه توقف مسابقه را ندارد تا وقتی که یکی باخت را قبول کند، به همین راحتی، بدون هیچ شیله‌پیله‌ای.

نه آفسایدی، نه هیات داورانی و نه وی‌آری، نه تکرار صحنه‌ای و نه داور چهارمی یا داور بیرون از زمینی، نه بازبینی فیلمی و نه هیچ چیز دست‌و پاگیر دیگری. بزنید همدیگر را بترکانید. مبارزه تا حد آخر، نوعی از نبرد گلادیاتورها در زمانه جدید. ملت متمدن، عاشق این هستند که خون ریختن را در ورزشگاه‌های فوق مدرن، همراه با دخترکان نیمه‌برهنه، مدل‌های تبلیغاتی گران‌قیمت و ستاره‌های عضلانی ببینند.

یک کلوسیوم جدید آخر الزمانی. بردگان جدید، بدون غل‌وزنجیر، می‌آیند تا برای له‌کردن طرف مقابل، میلیون‌ها دلار دریافت کنند. مبارزه‌ای در قلب تمدن.

دوگانه‌ای

بازی بزرگی که مبارزه قرن هم لقب گرفت - اسمی که هرچند سال یک‌بار به یک بازی می‌دهند تا بزرگش کنند - قرار بود بین دو مبارز بسیار بزرگ برگزار شود. کونور مک‌گرگور ایرلندی و حبیب نورماگمدوف. اولی ایرلندی و دومی داغستانی. اولی مسیحی احتمالا کاتولیک و دومی مسلمان سنی مذهب.

در ویکی‌پدیای اولی اثری از مذهبش نیست اما برای دومی چرا. اولی در رجزخوانی‌های روی سکویش نشانی از مذهب ندارد، در حالی که دومی به آرامی روی سن می‌آید، در نهایت آرامش به زبان عربی خدا را شکر می‌کند و با آرامش سخن می‌گوید.

دوگانه مسیحی، مسلمانی در کار نیست چون کانر هیچ‌کدام از آن مشخصات جنگجویان صلیبی را همراه خود ندارد. نه وقار، نه صلیبی برگردن یا بدن یا صلیب کشیدنی به وقت ورود. با این همه دوگانه مسیحی- مسلمان و غربی- شرقی اینجا هم جریان دارد. درست در مرکز دنیای مدرن و متمدن.

توهین‌های حریف ایرلندی

روز وزن‌کشی و معارفه دو مبارز، روزی بود که طرف ایرلندی نشان داد می‌خواهد با همان روش کثیف همیشگی پیش برود. روی سن شروع به تحریک حبیب کرد و سعی کرد مشت‌ولگدی به او بزند. به وقت سخن گفتن هم حبیب را موش کثیف خواند. در مقابل اما حبیب آرام پیش رفت.

به زبان عربی الحمداللهی گفت و خدا را شکر کرد که به او همه چیز داده. تاکید کرد که در روز مسابقه ان‌شاءالله حریفش را له خواهد کرد. بعد به آرامی سن را ترک کرد. این اما تمام ماجرا نبود. کشتی کج‌کار ایرلندی هر توهینی که خواست را به او و مدیر برنامه‌هایش کرد و کسی کاری به کارش نداشت.

مک‌گرگور مدیر برنامه‌های نورماگمدوف را تروریست خواند و تاکید کرد که روز 11سپتامبر با پاسپورت‌های جعلی به آمریکا سفر کرده و دولت باید او را به این کشور ممنوع‌الورود کند. صحبت‌های کانر و نوع تلاشش برای تخریب چهره فایتر داغستانی، استایل ترامپیست‌ها را پیدا کرده بود.

صحبت‌های دست راستی، تروریست خواندن مسلمان‌ها و دعوت از دولت برای ممنوع‌الورود کردن‌شان. کار تا حدی بالا گرفت که پوتین شخصا به حبیب زنگ زد و به او دستور داد که بوکسور ایرلندی را له کند! اتفاقی که روی رینگ رخ داد.

درگیری خونین روی رینگ

بازی دو فایتر سرانجام در لاس‌وگاس صورت گرفت. در یک مسابقه نفس‌گیر و سنگین، نورماگمدوف حریفش را شکست داد و بازی را برد تا کمربند قهرمانی را مال خود کند اما حواشی بازی تمامی نداشت. او در پایان راند چهارم و بعد از شکست دادن حریفش، از رینگ بیرون پرید و به یکی از دستیاران کانر حمله و شروع به کتک زدنش کرد.

بعد از این بود که سالن صحنه درگیری طرفداران دو فایتر شد و حتی گزارش‌هایی منتشر شد مبنی‌بر اینکه چند تماشاگر روی رینگ آمدند و فایتر ایرلندی را کتک زدند. گزارش‌های تکمیلی در بررسی دلایل این درگیری خارج از برنامه، مشخص کرد که در پایان راند سوم بین حبیب و اطرافیان مک‌گرگور درگیری لفظی بدی رخ داده بود که سبب شد جنگجوی داغستانی بعد از پایان بازی برای ادب کردن اطرافیان ورزشکار شکست خورده وارد میدان شود.

کمربند اهدا نشد

بعد از پایان بازی کمربند قهرمانی به نورماگمدوف اهدا نشد. رئیس رینگ اعلام کرد که به دلیل نامناسب بودن شرایط و پرتاب اشیا از سوی طرفداران دو ورزشکار، جایزه را در زمان دیگری اهدا می‌کنند. اتفاقی که به رسانه‌های آمریکایی فرصت داده تا خواهان این شوند که این کمربند قهرمانی اصلا به برنده آن اهدا نشود چراکه او روح ورزش را با حمله خود زیر سوال برده است!

این وسط سوال‌های ساده‌ای هست که البته رسانه‌های متمدن ترجیح می‌دهند به آنها پاسخ ندهند. اینکه چطور تروریست خوانده شدن مدیر برنامه‌های نورمگمدوف ایرادی نداشت و منافی روح قهرمانی نبود؟ اینکه مک‌گرگور به خود اجازه داد تا او را موش کثیف بخواند، ایرادی نداشت و منافی روح ورزش نبود؟

اینکه مک‌گرگور در مسابقات قبلی خود حریفانش را با بطری ویسکی هدف قرار داد یا در رجزخواندن‌هایش از توهین کردن به رقبا و همسران‌شان ابایی ندارد، ایرادی نداشت و منافی اخلاق نبود؟

اینکه مک‌گرگور در سوابق خود انواع و اقسام بی‌اخلاقی‌ها را به نمایش گذاشته، هیچ ایرادی ندارد؟ و اینکه مشکل از دین نورمگمدوف است یا بردنش یا رفتار خارج از رینگش؟ اگر این است چرا هیچ فشاری روی فایتر ایرلندی بابت عذرخواهی کردنش از تروریست خواندن نورمگمدوف و مدیر برنامه‌هایش نبود؟