آیا قصد ترامپ، جنگ با ایران است؟

پایگاه خبری انتخاب: لوبلاگ نوشت: کاملا محتمل است که ترامپ بخواهد جنگ جدیدی در خاورمیانه راه بیندازد. اگر این واقعا قصد او نیست، پس ‏دولتش به خوبی برای نشان دادن این قصد، نقش بازی می کند.

ترامپ در ماه جولای با توییتی از کاخ سفید ایران را تهدید به ‏پیامدهایی کرد که مانند آن را تاریخ به یاد ندارد. از آن به بعد نظر می رسد که رفتار پمپئو و بولتون، یادآور خاطرات جنگ عراق ‏است. آنها از منابع جاسوسی برای بزرگ نشان دادن تهدیدهای ایران استفاده می کنند.

در ادامه این مطلب آمده است: ترامپ از سخنرانی ۲۵ سپتامبر خود در سازمان ملل برای آماده سازی ‏زمینه برخورد با ایران استفاده کرد و احتمال یافتن راهی مسالمت آمیز برای حل اختلافات میان دو کشور را تضعیف کرد. تنش ها ‏میان دو کشور از ماه نوامبر با تشدید تحریم ها بیشتر می شود و احتمال وقوع جنگ میان دو کشور را افزایش می دهد.‏

راهبردی غیرسازنده

جنگ با ایران کاری بی فایده و غیرلازم است. ممکن است به نطر برسد جنگ با عراق و افغانستان نوعی گرم کردن و آماده شدن ‏برای این جنگ بوده باشد.

این جنگ می تواند تریلیون ها دلار هزینه، هزاران کشته و بی ثباتی برای منطقه در پی داشته باشد. ‏می تواند با بالا بردن بهای نفت رکود جهانی به بار بیاورد و بازارهای مالی را به سقوط بکشاند. همچنین می تواند احتمال استفاده ‏از سلاح های هسته ای را افزایش دهد.‏

جنگ به هیچ وجه نخواهد توانست که کشوری دموکراتیک در ایران به سرکار بیاورد. جنگ با هرج و مرج همراه است. اگر نظام ‏سقوط کند قدرت به دست مردم در خیابانها نمی افتد بلکه قدرت به کسانی می رسد که اسلحه در دست دارند. در هر حالت جنگ ‏حاکمانی ضدآمریکایی تر در ایران سرکار می آورد.

چنانکه ۵۳ مقام امنیتی سابق برای ترامپ نوشته اند، تاکید دولت ترامپ بر ‏ایجاد وحشت و اکراه از جنگ بدون ارادئه راه حلی جایگزین، مسیر رویارویی را می گشاید. این مقامات در این نامه خواستار ‏تغییر رویکرد جنگ طلبانه نسبت به ایران شدند.‏

اما گویا گوش شنوایی برای این حرف ها وجود ندارد. درست روز بعد از انتشار این نامه، جان بولتون ماموریت نیروهای آمریکایی ‏در کشور جنگ زده سوریه را تمدید کرد و گفت تا زمانی که ایرانی ها آنجا هستند ما هم می مانیم. این رویکرد ریسک رویارویی ‏دو هزار نظامی آمریکایی در سوریه را با ایران بالا می برد.

در سوم اکتبر بولتن بستن راه روابط دیپلماتیک با ایران را پیشتر برد ‏و اعلام کرد آمریکا از عهدنامه مودت با ایران خارج می شود. این عهدنامه تا حدی روابط کنسولی میان دو کشور را ممکن می ‏کرد. بهانه او برای این کاور حمله به کنسولگری تقریبا تعطیل آمریکا در بصره بود در حالی که پیش از آن کنسولگری ایران نیز ‏هدف حمله مشابهی قرار گرفته بود. ‏

او ایران را ناقض حقوق بین الملل و بانک مرکزی تروریسم بین الملل نامید و گفت دولت ترامپ راه های دیپلماتیکی را بسته است ‏که هرگز نباید باز می شدند. همچنین او بدون ارائه مدرکی مدعی شد که ایران در حال تقویت توان هسته ای خود است. اینها همه ‏بخشی از راهبرد هماهنگی علیه فعالیت های ایران است.

این راهبرد با خروج آمریکا از توافق موفق هسته ای یغنی برجام آغاز ‏شد. این توافق برنامه هسته ای ایران را به کسری از آنچه بود تقلیل داد و به مدت ۱۵ سال آن را محدود کرد. همچنین فعالیت ‏هسته ای ایران را تحت نظارت شدیدی قرار داد. اما بولتون این توافق را مانعی بر سر راه راهبرد تغییر نظام خود می دانست. ‏ترامپ نیز که تمام هم و غمش تخریب دستاوردهای اوباماست، مشتاقانه توافق را ترک کرد.‏

این کار دری را که بولتون می خواست گشود. همان روزی که ترامپ توافق را ترک کرد، بولتن اعلام کرد آنچه از این پس می ‏بینیم پاسخ وسیع تری به رفتار ایران خواهد بود. او فوری گروه اقدام ایران را تاسیس کرد تا کارهای موازی ادارات مختلف را ‏هماهنگ کند. عملکرد این گروه شبیه اقدام مشابهی است که دولت بوش برای توحیه جنگ با عراق تاسیس کرد. ‏

معلوم نیست که آیا در واقعیت ترامپ نیز خواهان جنگ باشد اما مطمئنا بولتون و پمپئو این را می خواهند. آنها بسیار شفاف با ‏حضور در اجلاس یک گروه متنفر از ایران با نام اتحاد علیه ایران هسته ای در نیویورک در ۲۵ سپتامبر منویات قلبی خود را ‏آشکار کردند.

بولتون با لحنی تهدیدآمیز گفت اجازه بدهید که پیامم را شفاف بگویم: ما شما را رصد می کنیم و به دنبالتان می آییم. ‏حقیقتا بهایی جهنمی باید بپردازید. پمپئو نیز در این نشست گفت که آیا ایران زندگی مسالمت آمیزی با سایر کشورها داشته است؟ ‏آیا با پیروی کامل از قطعنامه های شورای امنیت به حفظ صلح جهانی کمک کرده است؟ سری به اطراف جهان بزنید و آنگاه ‏پاسخی که خواهید شنید یک نه کر کننده است. ‏

در مقام مقایسه

عربستان سعودی و امارات بهترین شرکای ترامپ و دامادش سابقه تاریکی از لحاظ رعایت حقوق بشر دارند. یکی از بدترین نمونه ‏ها جنگی است که علیه یمن به راه انداخته اند و موجب مرگ ۱۶۲۰۰ یمنی و گرسنگی بیش از هشت میلیون نفر شده است. زندان ‏های این دو کشور نیز پر از زندانیان سیاسی است. آمریکایی ها از زیستن تحت قوانین هیچ کدام از سه کشور ایران، عربستان و ‏امارات لذت نخواهند برد. ‏

سیاست آمریکا باید تغییر رفتار این کشورها باشد نه اعلام جنگ به آنها. حتی اگر موافق اهداف ترامپ باشید، راهبرد پمپئو-بولتن ‏برای نیل به این اهداف کارآمد نیست.

به همین علت ما معتقدیم که اعمال تحریم های یکجانبه و فشار بر ایران همچنین ارائه ‏راهکارهای دیپلماتیک می تواند ما را به سوی یک رویارویی خشونت آمیز با ایران ببرد. برای تحقق اهداف واشنگتن به ابزار ‏دیپلماسی در کنار فشار نه از جانب تنها آمریکا بلکه کل جهان نیاز است تا به ایران غیرهسته ای راهی برای تعامل با منطقه نشان ‏دهیم. ‏

اگر این گفته های منطقی متقاعد کننده نباشد، آنگاه فشار پارلمانی شاید لازم باشد. روز ۲۶ سپتامبر هشت سناتور به رهبری سناتور ‏دموکرات تام یودال، لایحه ای برای جلوگیری از جنگ غیرقانونی با ایران ارائه کردند. این سناتور گفت که رویکرد دولت شبیه به ‏عملکردی است که منتهی به جنگ بی فایده در عراق شد.

این سناتورها به حمایت وسیع افکار عمومی نیاز دارند. این دولت با ‏سرعت در حال پیشبرد سیاست خصمانه اش علیه ایران است و پیش از وقوع یک فاجعه، کسی باید مانع حرکت این قطار خشم ‏شود.‏