آلبوم «کجا باید برم» روزبه بمانی حیرت‌انگیز است
۷۸۷۳۲۳
۰۳ آبان ۱۳۹۷ - ۱۰:۴۱
۵۲۴۴ 
آلبوم کجا باید برم حیرت‌انگیز است. در وهله اول به خوبی و بدی‌اش کاری ندارم. حیرت‌انگیز از این نظر که ترانه‌سرای بااستعدادی که ما می‌شناختیم در اولین آلبومش به عنوان خواننده ترانه‌هایی گفته به غایت بد؛ چه از لحاظ زیبایی‌شناسی و چه از لحاظ تکنیک ترانه‌سرایی.

مجله دیجی کالا - صوفیا نصرالهی: آلبوم کجا باید برم حیرت‌انگیز است. در وهله اول به خوبی و بدی‌اش کاری ندارم. حیرت‌انگیز از این نظر که ترانه‌سرای بااستعدادی که ما می‌شناختیم در اولین آلبومش به عنوان خواننده ترانه‌هایی گفته به غایت بد؛ چه از لحاظ زیبایی‌شناسی و چه از لحاظ تکنیک ترانه‌سرایی. قاعدتا نقطه قوت آلبوم «کجا باید برم» باید ترانه‌هایش می‌بود.

از بمانی ترانه‌های ماندگار در این سال‌ها کم نشنیده‌ایم؛ از کارهای احسان خواجه‌امیری بگیرید تا چند تا از ترانه‌هایی که برای خوانندگان خارج از کشور سروده و بیت‌های ماندگاری دارد. او استاد فضاسازی در ترانه‌هایش در قطعات خوانندگان دیگر است. و حالا ترانه‌های «کجا باید برم» انگار در فضایی تهی و بی‌زمان و بی‌مکان سروده شده‌اند؛ عاشقانه‌های بی حس و حال.

لقب بدترین ارجاع و تصویرسازی در ترانه هم به بیتی از قطعه «عاشقی» می‌رسد. آنجا که می‌گوید: وقتی زلیخا می‌شوی از ناز می‌ترسم / من یوسفم از دکمه‌های باز می‌ترسم

موفق‌ترین قطعه آلبوم همان ترک «کجا باید برم» است که پیش‌تر آن را روی فیلم «لاتاری» شنیده بودیم. شاید بخشی از این موفقیتش به خاطر همین باشد که قصه مهدویان و کاراکترهایش برای ترانه فضاسازی کرده‌اند. دلیلش هر چه هست قطعه‌ای شده که در یادها می‌ماند. علیرضا افکاری ملودی خوبی برای آن ساخته و روزبه بمانی نشان می‌دهد که صدای صافی دارد که از اکثر خوانندگان پاپ این روزهای موسیقی‌مان بهتر است.

یادداشتی بر آلبوم کجا باید برم روزبه بمانی؛ ترانه صادراتی ندارید؟

شخصا دلیل آن دکلمه‌های اول هر قطعه را نمی‌فهمم. متاسفانه دکلمه کردن باعث می‌شود کلمات واضح‌تر به گوش برسند و نقاط ضعف‌شان بیشتر توی ذوق بزنند. مثلا در ترانه «تمرین تنهایی» اولش با دکلمه می‌خواند:‌

هر دو این زندگی رو سوزوندیم / هردو خیالمون تخته

تورو شاید یه روز بخشیدم / ولی بخشیدن خودم سخته

اگر انقدر سلیس و شمرده این‌ها به گوش‌مان نمی‌رسید شاید نت‌های موسیقی و صدای بمانی و عناصر دیگر باعث می‌شدند ذهن‌مان از ترانه منحرف شود و متوجه نشویم که تا چه اندازه کار سستی است.

همین مشکل را همه دوازده قطعه دیگر آلبوم هم دارند. نکته جالب این که به نظرم روزبه بمانی در این آلبوم کاملا تحت‌تاثیر یکی از خوانندگان خارج از کشور بوده است؛ از ملودی‌های علیرضا افکاری تا آن دکلمه اول هر قطعه و حتی شیوه خواندنش وام‌دار داریوش است. منتها وقتی سیزده قطعه در آلبوم با این حال و هوا تولید می‌شود نتیجه‌اش کپی بدی است که درنهایت حتی یکی از قطعاتش هم در خاطر نمی‌ماند.

لقب بدترین ارجاع و تصویرسازی در ترانه هم به بیتی از قطعه «عاشقی» می‌رسد. آنجا که می‌گوید:

وقتی زلیخا می‌شوی از ناز می‌ترسم / من یوسفم از دکمه‌های باز می‌ترسم

ایراد ترانه‌ها بیشتر از آن که مضمونی باشد به انتخاب سرسری واژگان برمی‌گردد. دم دستی‌ترین کلمه‌ها برای بیان احساس یا وضعیت و رعایت وزن و قافیه انتخاب شده است. ارجاع‌تان می‌دهم به قطعه‌ «من حافظم» که اتفاقا می‌توانست کار خوبی باشد. یک بیت خیلی خوب آن اوایلش است که می‌گوید:

شاعر شدم که فکر تو را بازتر کنم / زورم به مشت فکر خودم هم نمی‌رسد

و درست لحظه‌ای که می‌خواهید به ترانه امیدوار شوید بیتی دارد که از لحاظ محتوایی زیباست ولی از لحاظ زیبایی‌شناسی با استفاده از «یه» آن را خراب کرده است:

من یه شاعر شدم که بعد از تو / عشقو با مرگ زندگی کرده

در صورتی که «یه» هیچ بار معنایی اینجا ندارد و مشخصا برای حفظ وزن از آن استفاده شده است.

یادداشتی بر آلبوم کجا باید برم روزبه بمانی؛ ترانه صادراتی ندارید؟

از آهنگ سوم به بعد ملودی‌ها دیگر به گوش‌تان آشنا می‌شود. تم‌های تکراری خسته‌تان می‌کند. علیرضا افکاری سازبندی‌های مشخصی دارد که در همان گستره حرکت می‌کند. هیچ نکته تازه‌ای نیست که یک قطعه را از قطعه دیگر متمایز کند. میان سیزده قطعه (که تعدادش برای آلبوم اول یک خواننده هرچند سال‌ها به عنوان ترانه‌سرا فعال بوده زیاد است) فقط «شلیک» حال و هوایی کمی متفاوت‌تر دارد. روزبه بمانی هم موفق می‌شود در یکی دو جا که قطعه از گامی به گام دیگر مدولاسیون می‌کند توانایی‌هایش را به عنوان خواننده نشان بدهد. بمانی در کل صدای صاف خوبی دارد که شاید اگر کمی رویش کار کند بتواند وجه ممیزه‌ای به آن ببخشد که یک خواننده پاپ خوب ماندگار شود.

اما در حال حاضر هیچ عنصری نیست که باعث شود فکر کنیم روزبه بمانی و آلبوم «کجا باید برم» قرار است جریان جدیدی در موسیقی ایران ایجاد کنند. راستش حتی نسبت به ترانه‌سرای بااستعدادمان هم کمی بدبین شدم. انگار برای دیگران بهتر ترانه می‌گوید. روزبه بمانی می‌تواند اسمش را به عنوان اولین ترانه‌سرایی ثبت کند که برای خودش کم‌فروشی می‌کند، نه دیگران!

ترانه‌های صادراتی‌اش اصولا بهتر است. یا شاید هم هنوز آنها خواننده‌های بهتری هستند و می‌توانند قطعات موسیقی بهتری در جریان پاپ تولید کنند.

انتشار یافته: 9
در انتظار بررسی:0
Iran, Islamic Republic of
16:39 - 1397/08/03
من موندم اخه اصلا نويسنده اين مقاله خودش چيكارست؟
اقا يكي از شعرها خوشش مياد يكي نمياد
اينقد داشتان نداره كه
در ضمن بعضي از اهنگهاي اين البوم واقعا تاثير گذارن بعضيا هم نيستن
اين ديگه اينجور نوشتن نداره كه
Iran, Islamic Republic of
18:36 - 1397/08/03
چقدر مودبانه و خوب انتقاد کرده بود نویسنده در این متن . این آقا هم خواننده بشو نیست . کاور آلبوم هم یه جوری عکس خودشو گذاشته هرکی ندونه فکر میکنه ۴۰ سال خواننده است خخخ.
Iran, Islamic Republic of
21:13 - 1397/08/03
کوزه گر از کوزه شکسته اب میخوره
Japan
22:11 - 1397/08/03
زیاد بی انصاف نباشید. آهنگهاش خوبن
Iran, Islamic Republic of
22:37 - 1397/08/04
اهنگ کجا باید برم خیلی قشنگه و ب شدت حال خراب کن!!!
اوناییکه عاشق بودن و نرسیدن میفهمن چی میگم
Iran, Islamic Republic of
08:04 - 1397/08/05
در دوران رپرتاژ آگهي و مقالات سفارشي و خبرنگار و نشريات قيمت دار . . . ديدن چنين مقالاتي هم دور از ذهن نيستت . . .
اگرچه كه اخيرا صحبت از ضدتبليغ و تبليغات منفي هم شنيده ميشه . . .
آلبوم ارزشمند و شنيدنيست ، ساز بندي و كيفيت خوبي هم دارد به نظر من . . .
حتي فصل و زمان ارايه اش هم با برنامه بوده
Iran, Islamic Republic of
11:50 - 1397/08/07
یه سر و گردن از تمام آلبوم های بی محتوای این روزای بازار موسیقی بالتر بود این آلبوم.
تمام نکته های منتقد عزیز درست ولی یه سوال؟ آیا همچین نقدی رو برای بقیه آلبوم های منتشر شده هم انجام میدین؟ به آرایه ای ادبی و وزن و دکلمه ایراد گرفتین ولی واسه بقیه هم این کار رو میکنید؟ آلبوم درسته یکنواخته ولی مگه آلبوم باید همه نوع کاری توش باشه و همه سلیقه ها رودر بربگیره؟ یه جا خواننده به سلیقه همه توجه میکنه و آلبومی میده بیرون که همه نوع قشری با هر نوع سلیقه ای حداقل یه کار از آلبوم رو دوست داشته باشه ولی گاهی اوقات خواننده آلبومی تولید میکنه با سلیقه و حال دل خودش ، حال دل ایشون فضای یکنواخت و غمگین و آرومی داره!
به نظر من کسی که این نقد رو کرده کلا سلیقه اش هم سو با این آلبوم نبوده پس اینطوری نقد کرده! تو 90 درصد آلبوم رو کوبیده و 10 درصد اجبارا تعریف کرده و اونم کوچیک و سرانگشتی!
نام:
* نظر:
تعداد کاراکترهای مجاز: 450
قوانین ارسال نظر
بانک اطلاعات مشاغل تهران و کرج