بردلی؛ هدیه جدید آمریکا برای اوکراین!

عصر ایران: بنابر گزارشی که به تازگی در نشریه بلومبرگ منتشر شد، دولت آمریکا در حال بررسی ارسال خودروهای جنگی نفربر به اوکراین است. اگر این تصمیم نهایی شود، یکی از مجهزترین خودروهای زره پوش غربی که تا به امروز در اختیار اوکراین قرار گرفته است به این کشور ارسال خواهد شد.  

زره پوش بردلی (Bradley) با وزنی بین 27 تا 33 تن، با توجه به مدل، می تواند یک جوخه متشکل از شش یا هفت سرباز را حمل کند. این خودرو جنگی با استفاده از یک توپ 25 میلیمتری و یک مسلسل 7.62 میلیمتری می تواند به پیاده نظام و خودروهای زرهی سبک و همچنین با استفاده از پرتابگر موشک به تانک های دشمن در فاصله دور حمله کند.

به طور خاص، این خودرو جنگی می تواند به موشک بی‌جی‌ام-۷۱ تاو (BGM-۷۱ TOW) مجهز شود که بردی بیش از دو مایل (سه کیلومتر) دارد و می توان از آن برای حمله دقیق به سنگرهای مستحکم، تیم سلاح های سنگین و کامیون های تدارکات استفاده کرد.

نام بردلی به افتخار ژنرال عمر بردلی که در جنگ جهانی دوم حضور داشت، انتخاب شده است. این خودرو زرهی در سال ۱۹۸۱ خدمت در ارتش آمریکا را آغاز کرده و تا به امروز در خط تولید قرار داشته است.

با توجه به نگرانی آمریکا و ناتو از ارائه تانک به اوکراین، خودرو جنگی بردلی بهترین گزینه جایگزین است

آمریکا و متحدانش در ناتو، از این بیم دارند که ارائه برخی تسلیحات به اوکراین تنش با روسیه را افزایش دهد. بر همین اساس، کشورهای غربی تا به امروز از ارائه جت های جنگنده و تانک های غربی به اوکراین پرهیز کرده اند.

نکته عجیب سیاست مذکور آن است که ناتو سامانه های توپخانه ای پیشرفته را در اختیار اوکراین قرار داده که احتمالا تلفات بیشتری نسبت به تانک ها به نیروهای روسیه وارد کرده است. همچنین، سامانه های پدافند هوایی به مراتب گران‌تر و پیشرفته‌تر هستند.

این در شرایطی است که اوکراین قصد دارد قسمت های اشغالی خاک خود توسط روسیه را آزاد کند و این حملات به وسایل نقلیه جنگی به خوبی محافظت شده نیاز دارند.

بردلی یک خودرو جنگی پیاده نظام (Infantry Fighting Vehicle) است که برای انتقال نیروها و ارائه آتش پشتیبانی ضد نفر و ضد وسیله نقلیه طراحی شده است. از این رو، می تواند نقش تهاجمی‌تری نسبت به بسیاری نفربرهای زرهی سبک مانند ام۱۱۳ (M۱۱۳) و واب (VAB) که ناتو به اوکراین اهدا کرده است، ایفا کند.

بردلی یک تانک جنگی اصلی محسوب نمی شود زیرا فاقد توپ بزرگ بوده و زره آن در برابر گلوله های تانک یا موشک های ضد تانک قدرتمند مقاوم نیست. اما پس از تانک می توان آن را یکی از بهترین گزینه ها در نظر گرفت.

پنتاگون تعداد زیادی خودرو جنگی بردلی در اختیار دارد

با برچسب قیمت تقریبا 3.2 میلیون دلاری برای هر دستگاه تا سال 2000، بردلی محصول ارزانی محسوب نمی شود. اما آمریکا هزینه تقریبا 6500 دستگاه بردلی را پرداخت کرده که بیش از یک سوم آنها دیگر در ارتش و گارد ملی این کشور استفاده نمی شوند.

از این رو، ارتش آمریکا می تواند صدها خودرو زرهی بردلی را بدون در معرض خطر قرار گرفتن توانایی واحدهای عملیاتی خود در اختیار اوکراین قرار دهد. همچنین، واحدهای ارتش آمریکا قرار است مدل جدید ام۲ای۴ (M۲A۴) بردلی را دریافت کنند که به پیشرانه و سامانه های تعلیق ارتقا یافته و همچنین بهبود قابلیت بقا و سامانه های دیجیتالی مجهز هستند.

البته مدل های ام۲ای۱ و ام۲ای۲ موجود در انبار آمریکا فاقد بروزرسانی های کلیدی قابلیت بقا هستند و ممکن است پنتاگون پیش از اهدای آنها با صرف مقداری هزینه این بروزرسانی ها را انجام دهد.

بردلی، یک خودرو زرهی سرسخت‌تر نسبت به خودروهای جنگی بی‌ام‌پی اوکراین و روسیه است

خودروهای جنگی بی‌ام‌پی-۲ (BMP-۲) که به طور گسترده توسط اوکراین و روسیه استفاده می شوند ۱۵.۸ تن وزن دارند، در شرایطی که وزن بردلی تقریبا دو برابر و حدود ۳۳ تن است. زره قوی‌تر بردلی از دلایل اصلی این تفاوت است. به عنوان نمونه، زره جانبی و عقب خودروهای جنگی بی‌ام‌پی نسبت به گلوله های مسلسل سنگین در صورت شلیک از فاصله نزدیک نفوذپذیر هستند، در شرایطی که بردلی از تمام زاوایا در برابر چنین سلاح هایی محافظت شده است.

بردلی به گونه ای طراحی شده تا در برابر سلاح های ضد تانک سبک نیز مقاوم باشد. همچنین، این خودرو جنگی دارای حسگرهای برتر به ویژه دوربین های حرارتی منفعل با قابلیت دید در شب است، اما این ویژگی فقط در تعداد کمی از خودروهای مدرن‌سازی شده بی‌ام‌پی دیده می شود.

امتیازهای منفی بردلی

زره قسمت زیرین بردلی برای مقاومت در برابر مین طراحی نشده است، از این رو با وجود زره سنگین خود در قسمت بالا نسبت به مین ها و بمب های دست‌ساز آسیب پذیر است. و همانند خودروهای جنگی بی‌ام‌پی، بردلی می تواند جوخه های کوچک متشکل از شش یا هفت سرباز را حمل کند.

اگرچه وزن بردلی طی سال ها افزایش یافته است، اما بیشتر آنها از یک پیشرانه دیزلی 500 اسب بخاری استفاده می کنند که می تواند گاهی اوقات کمبود قدرت و فشار بر پیشرانه و سامانه تعلیق را موجب شود.