تحلیل اشتباهی که صدام را بازنده کرد

ایسنا: صدام تصور می‌کرد ارتش ایران همانند سال ۱۸۵۷ که در مقابل مزدوران کمپانی هند شرقی پا به فرار گذاردند، این بار نیز چنین خواهند کرد، درحالی‌که این‌چنین نشد و پاسداران انقلابی ایران، عراق را مجبور ساختند برای کنترل خرمشهر بهای گزافی بپردازد و در پی آن پاسداران مانع از آن شدند که ارتش صدام بر شهر سوسنگرد نیز تسلط یابد.

روزنامه فایننشال تایمز، در تاریخ (۱۳۶۰/۷/۱۱) در مقاله‌ای ضمن بررسی جنبه‌هایی از جنگ ایران و عراق به ناکامی‌های صدام حسین پس از درگیر کردن کشور عراق در جنگی خسارت‌بار و بدون دستاورد اشاره‌کرده و افزوده است: احتمال دارد صدام حسین ناکامی‌هایش را در حمله به ایران در یک جنگ درازمدت جبران کند. در بخشی از این مقاله آمده است:

عراق که پس از عربستان سعودی دارای بزرگ‌ترین ذخایر نفت در خاورمیانه (غرب آسیا) است، به نظر می‌رسد که در این جنگ همچنان قوی‌تر است.

صدام برای دستیابی به یک پیروزی فوری دست به قمار زد و این قمار را باخت، لکن تسلط صدام بر اوضاع سیاسی کشور و دستاوردهای قابل‌ملاحظه اجتماعی رژیم صدام طی چند سال گذشته می‌تواند در درازمدت شکست او را جبران کند.

عراق چند هزار کیلومترمربع از خاک ایران را تحت اشغال خود دارد، ولی این حقیقت را پذیرفته است که به هدف مهم جغرافیای خود، یعنی کنترل آبراه شط العرب (اروندرود) هنوز دست نیافته است. در آبان ماه گذشته (نوامبر) در پی نبردهای خونین خانه به خانه در خرمشهر که هفته‌ها با شرکت زبده‌ترین سربازان عراق ادامه داشت، حالت تهاجمی ارتش عراق نیز به نحو مؤثری خاتمه یافت.

صدام تصور می‌کرد ارتش ایران همانند سال ۱۸۵۷ که در مقابل مزدوران کمپانی هند شرقی پا به فرار گذاردند، این بار نیز چنین خواهند کرد، درحالی‌که این‌چنین نشد و پاسداران انقلابی ایران، عراق را مجبور ساختند برای کنترل خرمشهر بهای گزافی بپردازد و در پی آن پاسداران مانع از آن شدند که ارتش صدام بر شهر سوسنگرد نیز تسلط یابد.

صدام حسین از آن پس سیاستی را در پیش‌گرفته که خود، آن را سیاست تهاجمی غیر متحرک خوانده است. این سیاست بر این اصل استوار است که تحلیل رفتن و فرسوده‌شدن ارتش، کار سقوط رژیم ایران را سرعت خواهد بخشید.

 این جنگ تاکنون در امر موازنه قدرت در خاورمیانه (غرب آسیا) تأثیر زیادی به‌جای گذارده است. این جنگ به توانایی ارتش ایران به‌عنوان یک قدرت مداخله‌گر پایان داده است و اکنون ارتش عراق نیز در جهان عرب در معرض تهدید مشابهی قرارگرفته است. اسرائیل با بمباران کردن مرکز هسته‌ای عراق، ناتوانی صدام را آشکار ساخت. عراق که زمانی در نظر داشت رهبری جهان عرب را به‌جای مصر اشغال کند، اکنون دیگر مطرح نیست و برای ترمیم این شکاف فزاینده کاری از یک کشور ساخته نیست.