ماموریت متفاوت ویتکاف در قبال پرونده ایران

برترین‌ها: روزنامه هم میهن بخش‌هایی از مقاله روزنامه گاردین پیرامون مذاکرات تهران - واشنگتن را منتشر کرده است.

در این مقاله آمده است: اطلاعات و اظهارات رسمی منتشرشده توسط ایران و امریکا هنوز به اندازه‌ای نیست که بشود فهمید ایالات متحده دقیقاً به دنبال چیست و ایران تا چه حد آماده انعطاف است.

سخنگویان ایرانی بر این موضع تأکید دارند که مذاکرات فقط شامل موضوع هسته‌ای است، نه برچیدن شبکه موشکی یا حمایت از گروه‌های مقاومت. در طرف مقابل، دولت آمریکا تاکنون با صداهای متناقضی سخن گفته است: از یک‌سو ویتکاف اعلام می‌کند که هدف، ایجاد سازوکار مؤثر نظارت بر برنامه هسته‌ای است، اما از سوی دیگر، مشاور امنیت ملی، مایک والتز، خواستار برچیده شدن کامل برنامه هسته‌ای و شبکه موشکی ایران شده است.

ترامپ تاکنون موضع مبهمی اتخاذ کرده و ظاهراً منتظر است تا حدود امکان‌پذیر یک توافق را بشناسد، تا سپس بر پایه آن اهداف خود را ترسیم و تعریفی از «موفقیت» ارائه کند. با توجه به اینکه ترامپ، استیو ویتکاف را به‌جای مایک والتز به ریاست تیم مذاکره‌کننده منصوب کرده و عزم آشکار برای رسیدن به توافق از خود نشان داده، می‌توان فرض کرد که شرایط پایه برای رسیدن به یک توافق احتمالاً محدودتر از برجام خواهد بود. شایان ذکر است که ترامپ در دور اول ریاست‌جمهوری خود، دو «چهره تندرو» را کنار گذاشت: جان بولتون، مشاور امنیت ملی وقت که حامی حمله نظامی به ایران بود، و مایک پمپئو، وزیر خارجه وقت که ۱۲ شرط سخت‌گیرانه برای ایران تعیین کرده بود.

این دو نفر، پشتوانه اصلی بنیامین نتانیاهو نیز بودند، که بی‌وقفه سعی می‌کرد ترامپ را به خروج از برجام ترغیب کند. ویتکاف، اما با مأموریتی متفاوت وارد صحنه شده و لزوماً با نتانیاهو درباره تعریف تهدید هسته‌ای ایران هم‌نظر نخواهد بود. نتانیاهو باید دریافته باشد که در موضوع ایران، ترامپ او را برای رهبری حمله نظامی مأمور کرده، اما تصمیم نهایی درباره اجرای آن، با خود ترامپ خواهد بود.

ایران، همواره اعلام کرده که در صورت لغو تحریم‌ها و ارائه تضمین برای عدم خروج دوباره آمریکا از توافق، آماده بازگشت به اجرای کامل برجام است. این موضع، ظاهراً می‌تواند پایه‌ای برای ادامه مذاکرات باشد، اما در درون خود میدانی از مین دارد که می‌تواند هر توافقی را به خطر اندازد. ترامپ نمی‌خواهد به برجام بازگردد و ابتکار جدید خود را به‌عنوان تلاشی برای توافقی جدید، بهتر و قابل‌اعتمادتر از توافق اوباما معرفی می‌کند. هنوز مشخص نیست که ایران حاضر است تنها با آمریکا توافقی جدید امضا کند، بدون چارچوب بین‌المللی که در برجام، تضمین لغو تحریم‌ها را به ایران داده بود.