چقدر طول‌ می کشد تا يک‌ کارمند پرايد بخرد؟

روزنامه مردم سالاری: ساختن يک زندگي معمولي براي کارمندان آرزويي است که رسيدن به آن با صرفه‌جويي و پس انداز چندين سال زمان مي‌برد، در اين ميان داشتن حداقل‌هايي مانند خانه و ماشين يکي از ملزومات ساختن اين زندگي معمولي است.

باز تاب زندگی نوشت، بين اين دو گزينه خريدن خانه معمولا سال‌ها و حتي در بسياري موارد تا رسيدن سن بازنشستگي طول مي‌کشد اما در اين چند سال اخير به لطف شرکت‌هاي خودروسازي داخل و توليد ماشين‌هاي ارزان قيمتي مانند پرايد و در کنار آن پرداخت وام‌هاي متفاوت خودرو کارمندان به راحتي مي‌توانستند ماشين دار شوند.

اما اين روزها با قيمت‌هاي غيرمنطقي و نجومي در بازار خودرو مي‌توان گفت داشتن ماشين هم مانند خريدن خانه براي کارمندان تبديل به يک روياي دور شده است. يک کارمند ساده را در نظر بگيريد که در ماه ۷۰۰ هزار تومان درآمد دارد اگر فرض را بر اين بگيريم که اين فرد در طول ماه حتي يک هزار توماني از حقوقش را خرج نکند يعني اجاره خانه ندهد، براي فرزندش لباس نخرد و خرج تحصيلش را ندهد، خبري از پس‌انداز نباشد و کل خانواده به عنوان غذا هوا بخورند فکر مي‌کنيد چه قدر زمان مي‌برد تا اين کارمند بتواند يکي از ارزانترين خودروهاي ايراني يعني پرايد را داشته باشد؟

با يک حساب و کتاب سرانگشتي مشخص مي‌شود که ۲۴ ماه يعني ۲ سال طول مي‌کشد تا يک کارمند ساده با حقوق ماهي ۷۰۰ هزار تومان صاحب يک پرايد که اين روزها ۱۷ ميليون تومان است شود! اين در حالي است که پرايد جزو يکي از ارزانترين خودروهاي ايراني است که کيفيت مناسبي ندارد و اگر اين کارمند بخواهد يک ماشين ديگر بخرد بايد براي سمند ال ايکس که حدود قيمتش اين روزها ۲۶ميليون تومان است ۳۷ ماه، براي ال نود که ۳۵ ميليون تومان است ۵۰ ماه، براي پژو ۲۰۶ تيپ دو که ۳۷ ميليون تومان قيمت دارد حدود ۵۳ ماه و براي مگان به عنوان يک خودروي لوکس که در بازار ماشين‌هاي گران قيمت در ايران با قيمت ۷۵ ميليون تومان شايد ارزان ترين نوع باشد ۱۰۷ ماه يعني نزديک به ۹ سال صبر کند.

کارمند ديگري که حقوقش از سطح معمول بالاتر است و در ماه يک ميليون و نيم درآمد دارد وضعش براي خريد ماشين از دو گروه ديگر بيشتر است، اين کارمند اگر تمام حقوقش را براي خريد ماشين کنار بگذارد براي پرايد ۱۳۱ بايد ۱۱ ماه، سمند ال ايکس ۲۴ ماه، ال نود ۲۳ ماه، ۲۰۶ تيپ ۲ نزديک به ۲ سال و مگان ۵۰ ماه صبر کند.

اين در حالي است که پرايد تا پيش از اين به عنوان تنها ماشيني شناخته مي‌شد که با وجود کيفيت بد به دليل قيمت مناسب تقريبا تمام طبقات جامعه توانايي خريد آن را داشتند و يا پژو ۲۰۶ به عنوان يکي از معدود خودروهاي لوکسي شناخته مي‌شد که طبقه متوسط توانايي خريد آن را داشت اما اين روزها تمام اين روياها نقش بر آب شده اند.

حالا بماند خودروهاي لوکس و گران‌قيمت خارجي که در ايران توليد نمي‌شوند و با توجه به نوسانات قيمت دلار هر روز يک قيمت نجومي و عجيب و غريب پيدا مي‌کنند و شايد يک کارمند ساده براي خريدن يکي از اين ماشين‌ها بايد چيزي نزديک به ۷۰۰ ماه منتظر بماند تا صاحب يکي از آنها شود البته به اين شرط که در تمام اين مدت نه غذا بخورد، نه اجاره خانه و کرايه تاکسي بدهد و تمام حقوق ۷۰۰ هزار توماني‌اش را پس‌انداز کند.

همه اينها در حالي است که با وجود اينکه حقوق يک کارمند ۸ سال پيش تفاوت آن چناني با درآمد الانش نداشت خريدن ماشين بسيار آسان تر به نظر مي‌رسيد چرا که در سال ۱۳۸۳ پرايد را با ۶ ميليون تومان، بالاترين مدل پژو ۲۰۶ را با ۱۲ ميليون تومان، سمند را با ۱۱ ميليون تومان و يک پيکان را تنها با ۵ ميليون تومان مي‌شد خريد که به اين معناست که کارمندي با حقوق ماهي ۵۰۰ هزار تومان تنها با حقوق يک سالش مي‌توانست صاحب يک پرايد صفر شود که تازه آن زمان جزو خودروهاي خوب محسوب مي‌شد!البته با توجه به اينکه تغيير قيمت خودرو از امروز آغاز شده است انتظار مي‌رود اين انتظارها تغييرات جزئي پيدا کنند اما اين تغييرات قطعا دردي از طبقه کارمند جامعه کم نمي‌کنند.