بحران، دستپختی که تاجرنیا برای استقلال به جا گذاشت

هفت صبح: درست است که استقلال از لحاظ فنی با حضور در بالای جدول وضعیت خوبی دارد اما اتفاقاتی که در هفته‌های اخیر اطراف باشگاه رخ داده، تصویری نگران‌کننده از مدیریتش ساخته؛ چیزی که نام علی تاجرنیا را بیش از هر فرد دیگری در مرکز نقدها قرار داده است. مجموعه‌ای از تصمیم‌ها، وعده‌های عمل‌نشده و حاشیه‌هایی که دیگر نمی‌شود آنها را صرفا محصول شرایط کلی فوتبال ایران دانست، بلکه مستقیماً به سبک مدیریت سرپرست چند ماه اخیر باشگاه برمی‌گردد.

در شرایطی که استقلال با مشکلات انباشته مالی، حقوقی و ساختاری دست‌وپنجه نرم می‌کند، ورود تاجرنیا به فضای انتخابات شورای شهر تهران بیش از آنکه یک حق شخصی تلقی شود، شائبه استفاده از جایگاه استقلال برای اهداف سیاسی را تقویت کرده است. این دقیقا همان نقطه‌ای است که تضاد آشکار با مواضع قبلی او شکل می‌گیرد؛ جایی که پیش‌تر تأکید کرده بود استقلال را فدای منافع سیاسی نخواهد کرد. حالا اما این پرسش جدی مطرح است که آیا حضور همزمان در رأس مدیریت باشگاه و رقابت انتخاباتی، چیزی جز تلاش برای محبوبیت‌سازی روی موج احساسات هواداری است؟

از سوی دیگر، وعده‌های مدیریتی تاجرنیا یکی پس از دیگری به بن‌بست خورده‌اند. مهم‌ترین نمونه، پنجره نقل‌وانتقالات زمستانی استقلال است؛ پنجره‌ای که بسته ماند و برخلاف قول‌های داده‌شده، باز نشد. اگرچه بخشی از این بحران ریشه در بدهی‌ها و تعهدات گذشته دارد، اما نمی‌توان نقش مستقیم مدیریت فعلی را نادیده گرفت. تاجرنیا نه‌تنها نتوانست راهکاری عملی برای باز شدن پنجره ارائه دهد، بلکه حالا استقلال در حساس‌ترین مقطع فصل، بدون امکان تقویت، تاوان این ناکامی مدیریتی را می‌دهد.

ابهام در پرونده دیدیه اندونگ نیز یکی دیگر از نقاط تاریک این دوره مدیریتی است. ماجرا زمانی نگران‌کننده‌تر شد که ریکاردو ساپینتو به‌صراحت اعلام کرد از باشگاه درخواست نامه کتبی کرده تا اطمینان داشته باشد استفاده از اندونگ مشکل حقوقی ندارد، اما مدیران باشگاه از ارائه چنین تضمینی طفره رفته‌اند. این یعنی حتی مدیریت باشگاه هم نسبت به وضعیت حقوقی بازیکن خود مطمئن نیست؛ وضعیتی که می‌تواند در هر لحظه استقلال را با خطرات انضباطی و حقوقی مواجه کند و مستقیما نتیجه سردرگمی و نبود شفافیت مدیران است.

در همین فضا، حضور ناگهانی تاجرنیا در رختکن استقلال بین دو نیمه دیدار مقابل استقلال خوزستان، آخرین حلقه از زنجیره رفتارهای سؤال‌برانگیز بود. اقدامی که از نگاه ساپینتو به درستی غیرحرفه‌ای تلقی شد و او بعد از بازی، صراحتا از دخالت مدیریتی و عبور از مرزهای حرفه‌ای گلایه کرد. این انتقاد، نه درباره نتیجه، بلکه درباره ساختار تصمیم‌گیری در باشگاه بود؛ ساختاری که به نظر می‌رسد هنوز حدود اختیارات در آن تعریف نشده است.

مجموع این اتفاقات، تصویری از مدیریتی ساخته که نه در عمل به وعده‌ها موفق بوده، نه در ایجاد آرامش، و نه در حفظ تمرکز باشگاه روی مسائل فوتبالی. استقلال امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند ثبات، شفافیت و پاسخگویی است؛ مؤلفه‌هایی که فعلا در عملکرد علی تاجرنیا کمرنگ‌تر از همیشه به نظر می‌رسند.