حماسه دیشب مونیخ دنیا را بی‌خواب کرده بود

ورزش سه: اگر بخواهیم واژه «درام» را در فوتبال معنا کنیم، باید به ۴۵ ثانیه ابتدایی و چند دقیقه پایانی بازی بین بایرن و رئال ارجاع بدهیم. سوت بازی تازه به صدا درآمده بود که مانوئل نویر با یک اشتباه مهلک در پاس دادن، توپ را تقدیم آردا گولر کرد تا ستاره جوان ترکیه‌ای با ضربه‌ای دقیق، دروازه خالی را باز کند و مونیخ را در شوک فرو ببرد. بایرن خیلی زود واکنش نشان داد و در دقیقه ۶، الکساندر پاولوویچ روی ارسال کرنر تماشایی یاشوا کیمیش، با یک ضربه سر ضرب دروازه لونین را باز کرد تا بازی به تساوی کشیده شود.

اما آردا گولر دست‌بردار نبود. در دقیقه ۲۹، پدیده ترکیه‌ای با یک ضربه آزاد استثنایی از فاصله ۳۰ یاردی، توپ را به کنج بالای سمت راست دروازه فرستاد تا دبل خود را کامل کند. مونیخی‌ها که نمی‌خواستند در خانه تحقیر شوند، در دقیقه ۳۸ توسط هری کین به گل رسیدند؛ مهاجم انگلیسی پاس دقیق اوپامکانو را با یک مهار عالی و ضربه‌ای تمام‌کننده به گوشه دروازه فرستاد.

با این حال، رئال برنده راهی رختکن شد، چرا که در دقیقه ۴۲، کیلیان امباپه روی پاس کات‌بک وینیسیوس، در موقعیت تک‌به‌تک خونسردی خود را حفظ کرد و گل سوم کهکشانی‌ها را به ثمر رساند.

نیمه دوم اما ورق برگشت. رئال مادرید که سوار بر بازی بود، با اشتباه بچگانه ادواردو کاماوینگا ده نفره شد. ستاره فرانسوی که تنها ۲۴ دقیقه در زمین بود، با دریافت کارت زرد دوم به دلیل اتلاف وقت، تیم آربلوا را در بدترین زمان ممکن تنها گذاشت. بایرن که بوی خون را حس کرده بود، در دقیقه ۸۹ توسط لوئیز دیاز به گل ششم بازی رسید؛ شلیک تماشایی او از پشت محوطه جریمه پس از برخورد به ادر میلیتائو تغییر مسیر داد و به تور چسبید تا بازی ۳-۳ شود.

در حالی که رئالی‌ها در وقت‌های تلف شده سراپا حمله شده بودند تا بازی را به وقت‌های اضافه بکشند، تیر خلاص در دقیقه ۴+۹ توسط مایکل اولیسه شلیک شد. یک ضدحمله برق‌آسا و ضربه‌ای کات‌دار که مستقیماً به سه کنج دروازه لونین چسبید تا آلیانز آرنا منفجر شود.

سوت پایان بازی توسط اسلاوکو وینچیچ، آغاز یک جنجال بزرگ بود. بازیکنان رئال که به شدت به قضاوت داور معترض بودند، دور او حلقه زدند و در این میان، آردا گولر که با دو گل ستاره تیمش بود، به دلیل استفاده از کلمات تند علیه داور، کارت قرمز مستقیم گرفت تا تراژدی او در مونیخ کامل شود. ونسان کمپانی تیمش را آماده نبرد با پاری‌سن‌ژرمن می‌کند و آلوارو آربلوا با حسرتی بزرگ به مادرید بازمی‌گردد.