حمله شدید رسانه عادل به قلعه‌نویی و هیبریدفورمیشن‌ الهویی

فوتبال ۳۶۰، رسانه نزدیک به عادل فردوسی‌پور، با انتقادی تند از عملکرد تیم ملی، آینده این تیم با قلعه‌نویی را زیر سؤال برده و ضمن مرور نتایج ضعیف و نبود پیشرفت تاکتیکی، «هیبریدفورمیشن» مورد ادعای کادر فنی را به «هیبریدزشتیشن» تشبیه کرده است.

فوتبال ۳۶۰ نوشت: تیم ملی فوتبال ایران با امیر قلعه‌نویی، هیچ آینده‌ای ندارد؛ حالا دیگر کمتر کسی نسبت به این گزاره تردید خواهد داشت. البته که این تیم با امیر، هیچ گذشته‌ای هم نداشت. آن‌ها در جام ملت‌های آسیای قبلی به فینال نرسیدند، در جام جهانی ۴۸ تیمی از مرحله گروهی صعود نکردند، جوان‌گرایی رخ نداد، نشانه‌های تاکتیکی روشنی در زمین پیاده نشد و در بازی‌های پس از جام جهانی هم غیر از شکست، عایدی نداشته‌اند. مرور مختصر همین روند، گزاره بالا را بدون تردید می‌گذارد: با این سبک و سیاق هیچ امیدی به تیم ملی با امیر قلعه‌نویی نخواهد بود.

خوب گل می‌خوریم، بد بازی می‌کنیم

ایران در دو بازی اخیری که در فیفادی داشته، 2 شکست با اختلاف مشابه 2 گل داشته است؛ اولی را 3 – یک به ازبکستان باخته و دومی را هم 2 – هیچ به روسیه. این موضوع تنها وجه اشتراک این بازی‌ها نبوده؛ چراکه نمایش ضعیف فنی تیم ملی در این دو دیدار حسابی مشهود و کاملا نگران‌کننده است. چنین نمایشی درشرایطی حاصل شده که قلعه‌نویی 4 سال فرصت داشت تا اندیشه‌های تاکتیکی‌اش، در صورت داشتن، را به این تیم منتقل کند ولی حالا در فاصله 100 روز مانده به جام ملت‌های آسیا 2027، هیچ پیشرفتی از این حیث دیده نمی‌شود.

نتیجه را به طور خلاصه می‌توان در همین دو بازی دید؛ 2 بازی، 5 گل خورده و تنها یک گل زده. این را باید کنار این موضوع گذاشت که تیم قلعه‌نویی فقط 3 بار مقابل ازبکستانی دروازه‌اش باز شده که تا پیش از این، آرزوی بردن تیم ملی در دیدارهای رودررو را داشت. حالا به لطف امیر اما نه تنها بردن ژاپن و کره، بلکه بردن ازبکستان هم آرزو شده است.

عجب هیبریدفورمیشنی!

آنچه که رسانه‌ها و مخاطبان فوتبالی درباره تیم ملی می‌نویسند، یا دیداری که این طیف از بازی‌های ملی می‌بینند، یقینا اختلاف فاحشی با چیزی دارد که امیر قلعه‌نویی و رفقایش در تیم ملی پیاده می‌کنند. آن‌ها تا پیش از این، پشت حرف‌های قشنگ و دهان پرکنی مثل هیبریدفورمیشن‌ها پنهان شده، ایکس‌جی‌ها را در چشم مخاطب کرده و بعدا سطح تدریس را تا دانشگاه بالا برده و عوام را عاجز از درک تاکتیک تیم ملی توصیف کردند.

با این وجود، آنچه که از تیم ملی، نمایش و نتایج این تیم برمی‌آید، نه «هیبریدفورمیشن» بلکه یک «هیبریدزشتیشن» آزاردهنده است که افق و چشم‌انداز روشنی ندارد. این مورد هم هویداتر از هر زمان دیگری شده. با این حال، انگار جایگاه سرمربی و رفقایش در این تیم بالا و محکم‌تر از چیزی است که چنین نمایش‌های ضعیفی بتواند خدشه‌ای بر آن وارد کند!