افشای پاسخ فدراسیون به AFC درباره یاسر آسانی

فرهیختگان: درحالی‌که کنفدراسیون فوتبال آسیا از پاسخ اولیه فدراسیون فوتبال و باشگاه استقلال درباره حواشی قرارداد یاسر آسانی قانع نشد و در دومین نامه خواستار ارسال فوری مدارک قراردادی این بازیکن و توضیحات کامل آن بود، روز گذشته در جلسه‌ای در فدراسیون فوتبال با حضور نماینده باشگاه و برخی از کارشناسان حقوقی، درباره خواسته‌های AFC و پاسخ حقوقی به آن، نامه‌ای تنظیم شد.

براساس شنیده‌ها، فدراسیون فوتبال در پاسخ به نامه مهم کنفدراسیون فوتبال آسیا درباره پرونده فسخ قرارداد آسانی با استقلال، علاوه بر ارسال مدارک خواسته‌شده توسط AFC، از جمله قرارداد، نامه درخواست فسخ، نامه بازگشت بازیکن و رأی کمیته انضباطی و استناد به قوانین و مقررات داخلی، به‌صورت رسمی اعلام کرده که فیفا چنین اقدامی را طبق بند سوم ماده ۱۴ مکرر قوانین نقل‌وانتقالاتی فدراسیون جهانی فوتبال مجاز دانسته است. فدراسیون در توضیحات خود تأکید کرده که اقدام صورت‌گرفته در چارچوب مقررات داخلی فوتبال ایران و با استناد به قوانین فیفا انجام شده؛ موضعی که حالا در پاسخ رسمی به AFC مطرح شده است.

در ماده ۲۲ دستورالعمل حاکم بر قراردادها و بودجه باشگاه‌های لیگ برتر فصل ۱۴۰۳-۱۴۰۴ لغایت فصل ۱۴۰۵-۱۴۰۶ مربوط به قراردادها آمده است: «اعتبار اقدام به فسخ قرارداد، منوط به رعایت تشریفات و شرایط آن و نیز ثبت آن در سازمان لیگ بوده و مراجع ذی‌ربط مکلف به ثبت فسخ، بدون ورود در ماهیت آن خواهند بود. در صورت امتناع کارمند/مدیر مراجع مربوط از ثبت فسخ، تخلف وی قابل رسیدگی در ارکان ذی‌صلاح فدراسیون بوده و در این صورت متقاضی فسخ می‌تواند با ارسال اظهارنامه رسمی، مراتب فسخ را به طرف مقابل اعلام نماید.»

بنابراین، از منظر مقررات داخلی فوتبال ایران، صرف ارسال اعلامیه فسخ الزاماً برای معتبر شدن آن کافی نیست و ثبت فسخ در سازمان لیگ نیز در زمره تشریفات اعتبار فسخ قرار گرفته است. به همین ترتیب، استقلالی‌ها و سازمان لیگ و فدراسیون، همان‌طور که در رأی کمیته انضباطی هم به آن اشاره شده، بر این باور هستند که چون آسانی فسخ خود را در سازمان لیگ و فیفا ثبت نکرده و به این تیم بازگشته، نیاز به ثبت و رجیستری دوباره قرارداد خود نداشته است. به این ترتیب، فدراسیون و سازمان لیگ و باشگاه طبق مقررات داخلی اقدامات قانونی را انجام داده‌اند. مثال نقض آن‌ها هم پرونده دیدیه اندونگ است که پس از دوبار فسخ و اطلاع فیفا، نتوانست دیگر برای این تیم بازی کند.

در نامه فدراسیون به کنفدراسیون به بند سوم ماده ۱۴ مکرر مقررات وضعیت و نقل‌وانتقال بازیکنان فیفا اشاره شده است که در متن این قانون آمده: «توافق‌های جمعی که در سطح داخلی، مطابق قوانین ملی و به‌طور معتبر میان نمایندگان کارفرمایان و کارکنان منعقد شده باشند، می‌توانند از اصول مقرر در بندهای ۱ و ۲ این ماده مستثنا شوند. در چنین مواردی، مفاد توافق جمعی ملاک عمل خواهد بود.»

حالا اینجا یک سؤال حقوقی مهم شکل می‌گیرد. آیا دستورالعمل مصوبه هیأت‌رئیسه فدراسیون فوتبال ایران که ماده ۲۲ بر اساس آن تصویب و اجرا شده و مصوبه مجمع عمومی را هم ندارد، می‌تواند همان موارد مندرج در بند ۳ ماده ۱۴ (که از نظر کارشناسان حقوقی فدراسیون و سازمان لیگ الزام‌آور هم نیست) آیین‌نامه فیفا باشد و از این قوانین بین‌المللی ضمانت اجرایی و قانونی قوی‌تری داشته باشد؟ اگر پاسخ مثبت باشد، استدلال فدراسیون و باشگاه استقلال مورد تأیید AFC قرار خواهد گرفت. در غیر این صورت، باید دید چه تصمیم مهمی برای فوتبال ایران اتخاذ خواهد شد.

حالا باید منتظر ماند و دید AFC با بررسی قرارداد آسانی و تمام مکاتبات مربوط به فسخ و بازگشت او، چه تصمیمی درباره این پرونده خواهد گرفت.