سیرک نمایشگاه خودروی تهران در ۳۰ کیلومتری مرکز شهر
وقتی اسم نمایشگاه وسط میآید، آدم انتظار دارد اگر محصولی را پسندید، بتواند با قیمتی مناسب آن را خریداری کند؛ اما وقتی نه تگ قیمتی مشخص است و نه امکان بازدید فیزیکی از خودروها میسر، اصلاً این نمایشگاه پر از خودروهای بیکیفیت چینی را برای چه برگزار میکنید؟
برترینها: طی هفتهای که گذشت نمایشگاه خودروی تهران در شهر آفتاب(یعنی 30 کیلومتری مرکز شهر تهران) با حضور ۳۵ شرکت فعال در حوزه خودرو و با حدود ۸۰ مدل خودرو برگزار شد. طبق گزارشات گرانترین خودروی حاضر در این نمایشگاه، بنز AMG GT ۶۳ SE است که ۲۰۰ میلیارد تومان قیمت داشت. اما در فرامتن ماجرا، سیل انتقادات به این نمایشگاه، درست مثل نمایشگاه الکامپ، بالا بود. چیزی که مشاهدات کاربران نشان میدهد این است که اجازه بررسی خودروها از نزدیک وجود نداشت و چیزی که اکثر غرفهها بهعنوان نمادی از فناوری نوین معرفی میکردند، اتومبیلهای چینی بود!
از طرفی، واردات خودروهای کارکرده و نمایش آنها در نمایشگاه خودرو هم از مواردی است که احتمالاً فقط در ایران دیده میشود. نکته بعدی، لوکیشن این نمایشگاه است که برای کنترل حجم ترافیکی، در خارج شهر، یعنی شهر آفتاب، جایی در اتوبان تهران-قم برگزار میشود. در واقع، انتقادات گسترده به ساخت چنین لوکیشنی برای مردم، در جایی بسیار دورتر از شهر تهران، این مسئله را پررنگ کرده که چرا اینقدر نمایشگاه رفتن در ایران سخت است. حالا اگر کسی بخواهد به این نمایشگاه برود، با وجود تمهیدات حملونقل عمومی نظیر ایستگاه مترو، باز هم خیلیها قید تماشای آن را میزنند و به دلیل دوری مسافت، از دیدن آن صرفنظر میکنند.
از سوی دیگر، به دلیل وجود مافیای گسترده خودرو و عدم شفافیت در این حوزه، بسیاری وجود چنین ایونتهایی را صوری و غیرواقعی قلمداد میکنند. وقتی اسم نمایشگاه وسط میآید، آدم انتظار دارد اگر محصولی را پسندید، بتواند با قیمتی مناسب آن را خریداری کند؛ اما وقتی نه تگ قیمتی مشخص است و نه امکان بازدید فیزیکی از خودروها میسر، اصلاً این نمایشگاه پر از خودروهای بیکیفیت چینی را برای چه برگزار میکنید؟
به نظر میرسد متولیان این نمایشگاه با استفاده از حضور افرادی نظیر علی دایی، فریبا نادری، علی پروین و چند سلبریتی دیگر، تلاش کردند تا رونق نمایشگاه را افزایش دهند؛ اما شاید برای این پولتیکهای تبلیغاتی، مردم خیلی خسته باشند.
پس نه خودمان را گول بزنیم و نه مردم را. باقی بقایتان.
بیبلی نوشت: چند تا ماشین از نمایشگاههای عباس آباد برداشتهن بردهن شهر آفتاب اسمش رو گذاشتهن نمایشگاه بینالمللی خودرو.
انتقاد اصغر: عاقلی میگفت، باید صدها میلیارد تومان هزینه میشد تا نمایشگاه خودروی تهران را برگزار کنند که به دنیا بگویند ما همچنان زندهایم و تولید و اشتغال هم زنده است! با جیب شرکتها یعنی مردم، نمایشگاه برگزار شد اما وزیرش نیامد حداقل بگوید، خسته نباشید، وظیفه مرا انجام دادید!
توییت رضا درباره بخش بلاگری نمایشگاه: ۱. در معرفی یک خودرو محتوای یک بلاگر ببینی دیگه نیازی نیست سایر بلاگر ها و صفحاتشون رو ببینی! بلانسبت این عزیزان، انگاری گروه سرود کپی کاران اینستاگرام هستند!
۲. استفاده بیدلیل از کلمات انگلیسی که معادل روان فارسی دارند، چرا آخه؟!
امین هم اتمسفر عجیب نمایشگاه را اینگونه توصیف میکند: نمایشگاه خودرو تجربه عجیبی بود! ۳۰ دقیقه پیاده روی از پارکینگ تا سالن زیر آفتاب میری و درنهایت میگن این ماشینا هست نه میتونی توشو ببینی نه قیمتش معلومه و نه میفروشیم.
رضا: کلا نمایشگاه خودرو تو ایران بعد از دهه هشتاد بی معنیه! وقتی معنی داشت که از یه ماشینی خوشت میومد و همونجا ثبت نام میکردن؛ حتی شرایطی و اقساطی! اونایی که قصد خرید داشتن با کارت ملی و کارت بانکی و دسته چک میرفتن نمایشگاه! نه این شوی کپی دسته چندمِ دولتی از نمایشگاههای خارجی!
کاراکال: این نمایشگاه خودرو تهران هم عجب جاییه! ورزشکار و خواننده میارن راجع به صنعت خودرو نظرشون رو میپرسن! گرداننده ها همه کراوات زدن. نه اینکه نقد خاصی داشته باشم فعلا اما وسط این داستانای مملکت بوی عجیبی از اصلاح طلبی میاد ازش. جالبترین بخشش برا من اینجا بوده تا الان که میکروفون به دستا میخوان با علی آقا دایی و سالار عقیلی مصاحبه کنن، دقت کنید ببینید چطوری سوال رو شروع میکنن؛ "شما که عاشق مملکت هستید نظر شما راجع به صنعت خودرو چیه!؟ " از این سوالای اصلاح طلبانه؛ شما که عاشق کشور هستید، شما که آدم رُکی هستید، شما که به فکر مردم ایران هستید و …

بارنی: ولی نمایشگاه امسال پر از تحقیر بود واسه بازدیدکنندگان، باید از شیشه زل بزنن تو ماشین، بعضی از ماشینها که اصلا نگهبان داشتن و حتی اجازه دست زدن نداشتی مثل اون بی ام و سری پنج، بعضیا که لانگ دیستنس بود، مثل بنزهای ایرانخودرو، بعضیا هم که طلبکار بودن!
ارسال نظر