ولع بیخیالی، مردم را به مصرف آسنترا و فلوکستین دچار کرد!

برترین‌ها: "از وقتی فلوکستین میخورم دیگه هیچی از نظرم ارزش استوری کردن یا توییت زدن نداره." این توئیت کاربری به نام کامپوزیت در است که به ماجرای تجربه مصرف داروهای ضدافسردگی که از بد روزگار مصرفش در ایران رو به افزایش است، پرداخته. همین باعث شده تا کاربرانی هم که تجربه مشترک داشتند، روایت خود را از مصرف این داروها بیان کنند. چیزی که از برآیند تمام این توئیت‌ها دریافت می‌شود، یک حس بیخیالی تکرارنشدنی‌ست که ظاهرا برای مصرف‌کنندگان بی‌سابقه بوده اما همین هم گاها باعث اتخاذ تصمیماتی شده که آن‌ها را از این تجربه سخت پشیمان کرده. گفتنی‌ست این مطلب در جهت تشویق به مصرف این داروها علی‌الخصوص بدون تجویز پزشک تنظیم نشده و برترین‌ها صرفا روایتگر تجربیات کاربران است. با ما همراه باشید.

کاربران از فلوکستین و آسنترا چه گفتند؟

دکتر هیچکس: الان فکر می‌کنی این خوبه یا بد؟ من دوره‌ای که آسنترا روم اثر داشت، هیچ چیز ناراحت و عصبانیم نمی‌کرد و عکس‌العمل نشون نمیدادم. ولی اتفاقا تعداد توئیت‌هام و استوری‌هام از جزئیات زندگی روزمره‌ام زیاد بود چون در لحظه حال زندگی میکردم.

میرا: کاری که داروی ضدافسردگی با آدم میکنه از خود افسردگی وحشتناک‌تره!

کیمیا: اول فک میکردم فلوکستین خیلی قرص قوی‌ایه چون هم خیلی بی‌اشتهام کرده بود هم خیلی آروم تا با آسنترا آشنا شدم و الان فلوکستین به نظرم جز ضعیف‌تریناست.

الیت: من از وقتی سرترالین می‌خورم با صدای زنگ‌ها از جام نمی‌پرم و صدای زنگ گوشی برام به اندازه انفجار یه بمب ترسناک نیست! خیلی عجیبه انگار قرصه رفته نشسته رو نقطه ترسم.

نیما: فلوکستین بیشتر برای اونه که صداهای تو سرت خفه شن. ترکیبش با آسنترا و دپاکین باعث بیخیالی اینجوری می‌شه.

شیلر: از اون حسی که در لحظه‌هایی که اسنترا نمی‌خوردم قرار بود بهم خیلی خوش بگذره اما با وجود اون یک لحظه‌ی معمولی بود اصلا خوشم نمیومد، یعنی واقعا بی‌تفاوتی نسبت به همه چیز و همه کس!

نگاه: فلوکستین و آسنترا بین مردم اورریتدترین داروهای روانی هستن. جدی تا این حدم معجزه نمی‌کنن.

پرنیان: خیلی جوگیر هستیدا. یه قرص معمولی ضدافسردگیه چقد جدیش گرفتید من ۲ ساله دارم می‌خورم و این حرفای شمارو درک نمی‌کنم. فلوکستین بترکونه تهش نذاره خودتو بکشی.

آشوب: فلوکسیتین جز قرصای که بیشتر برای لاغری تجویز میشه ولی توی افسردگی هم تاثیر داره ولی خوبیش اینکه دیگه نمیزاره چیزی جدی بگیرید صدبار دنیا بچرخه بازم برات مهم نیست.

راد هم قابل تامل نوشته: کاری که یک جامعه ناکارآمد برای سرپوش گذاشتن روی ناکارآمدیش می‌کنه، گسترش مفهوم بیماری روانی و روان‌پریشیه، تا خود فرد زیر این فشار بپذیره باید بی‌حس و سِر بشه. مثل فرافکنی والدین وقتی میفهمن بچه‌شون درست میگه زمین بازی‌ رو عوض میکنن تا قدرت دست خودشون بمونه.

بنفشه: من دوره‌ای که مصرفش میکردم بهم خیانت هم میشد با لبخند میگفتم بخشش، لازم نیست اعدامش کنید!

رونالدوی مناطق محروم: بعد از چند ماه هم حس میکنی دیگه هیچ کاری ارزش انجام دادن هم نداره چه برسه اطلاع رسانی درباره اون کار تو مجازی.

ملانی: اگه اولای مصرف هست نرماله من بعد ۶ ماه تازه تونستم اوکی شم باهاش و شور و شوق زندگی برگرده بهم.

توئیت تکان‌دهنده الیزابت: به خودت حس عذاب وجدان نده. منم وقتی عموهام تو کرونا به فاصله ۴۰ روز فوت کردند فلوکستین میخوردم و نمیتونستم گریه کنم. بعد یکسال که قطع کردم تازه عزاداریم شروع شد.

کامران: من یه دوره تحت فلوکسیتین بودم به ماجرای بسیار جدی برام اتفاق افتاد ولی ذره ای رو‌م اثر منفی نداشت حتی بهش فکر هم نمیکردم … همکارم میگفت قرص یی‌غیرتی خوردی!

ماهی: دوستان در مجموع فلوکستین رو خیلی جدی نگیرید، قدیما باز یه کم بهتر بود الان انگار نصف بیشترش گچه. اونکه تو دنیا ازش تعریف میشه پروزاکه که خارجیه.

شهلای بی‌قرار: دوست عزیز من تجربه خوردن فلوکستین رو دارم، دنیا برام قشنگ شده بود،اما یک تصمیم اشتباه گرفتم …در حد یک میلیارد ضرر. باور میکنین؟همش هم بخاطر فلوکستین.. چون جایی که باید (نه) میگفتم ،نگفتم.. شوهرم طلاهامو ازم گرفت و فروخت. الان ۳میلیارد بود.نخورید جانم، نخورید.

و فرزند ایران: یه کتاب هست به نام: به فرمان فلوکستین! Listening to Prozac که ایمان فانی در پادکست مدرسه زندگی فارسی درباره‌ش حرف می‌زنه. یه جا میگه فلوکستین باعث بی حسی ادمها و کم شدن همدلیشون میشد و یه کارمند اگر لحظه تمام شدن ساعت کاریش یه مراجع میومد، بدون هیچ ناراحتی کارش رو انجام نمی‌داد!