قهرمان لیگ مشخص شد، مبارکشان باشد!

برترین‌ها: مشخص نیست چند درصد از علاقه‌مندان فوتبال هنوز لیگ برتر را به‌طور جدی دنبال می‌کنند؛ لیگی که عملاً تماشاگر ندارد. با این حال، اگر به نتایج هفته‌های اخیر نگاه کنیم، به یک الگوی قابل تأمل می‌رسیم؛ الگویی که سیگنال معناداری از وضعیت چهار تیم مدعی قهرمانی می‌دهد.

در میان استقلال، پرسپولیس، سپاهان و تراکتور، تنها تیمی که توانسته از نظر نتیجه‌گیری مسیر نسبتاً باثباتی داشته باشد، تراکتور است. سه مدعی سنتی دیگر یا کاملاً ناموفق بوده‌اند یا دچار نوسان شدید شده‌اند. شاید بخشی از راز موفقیت تراکتور را باید در صحبت‌های شجاع خلیل‌زاده، کاپیتان این تیم، جست‌وجو کرد؛ جایی که  بدون تعارف از قهرمانی حرف می‌زند. البته قضاوتی نداریم؛ فوتبال شغل این بازیکنان است و طبیعی است که مانند حرفه‌ای‌ها تلاش کنند تمرکز خود را در زمین مسابقه نگه دارند.

استقلال را از حرف‌های ساپینتو بخوانید

در استقلال، شرایط به‌وضوح متفاوت است. مرور وضعیت بازیکنان خارجی و ترکیب تیم نشان می‌دهد این تیم تازه بعد از حدود ۴۰ روز به شرایط تقریباً کامل رسیده است. مصدومیت‌ها، غیبت چند بازیکن در هفته‌های اخیر و نوسان شدید نتایج در نیم‌فصل دوم، استقلال را از یک مدعی جدی دور کرده است. آبی‌ها در چهار بازی اخیر فقط یک برد داشته‌اند و شب گذشته هم مقابل پیکان در یک بازی ضعیف شکست خوردند. ساپینتو بعد از بازی صریحا گفت: «همه خسته‌ایم، تمرکز نداریم و مسائل زیادی اطراف تیم هست.مسائل زیادی اطراف تیم هست که باید حل شوند. همه خسته هستند و خب نمی‌توانیم به تنهایی در برابر تمام مشکلات بجنگیم. ما تسلیم نمی‌شویم ولی خب خودتان دیده‌‌اید که به صورت صددرصدی تمرکز نداشته‌ایم. ما هنوز نتوانسته‌ایم مانند قبل در شرایط نرمال و عادی باشیم.» اعترافی که بیش از هر چیز، از تیمی حکایت دارد که نه از نظر فنی و نه ذهنی، نشانی از قهرمانی ندارد. 

پرسپولیس هم شبیه استقلال!

پرسپولیس نیز وضعیتی کم‌وبیش مشابه استقلال دارد. آنچه در نیمه دوم دیدار با فولاد رخ داد، نمونه روشنی از عدم تمرکز این تیم بود. دو شکست و تنها یک پیروزی در هفته‌های اخیر، نشان می‌دهد حال پرسپولیس خوب نیست.  ساختار دفاعی تیم اوسمار به وضوح ضعف‌های اساسی دارد و همین موجب شده پرسپولیس در شیراز و اهواز زمین‌گیر شود. باید دید اوسمار و رفقا چه تدبیری برای این مشکل دارند.

سپاهان محرم محو شد!

سپاهان شاید غافلگیرکننده‌ترین افت را تجربه کرده باشد. تیمی که با بردهای متوالی در نیم‌فصل اول، مدعی جدی قهرمانی بود، حالا در پنج بازی اخیر حتی یک پیروزی هم نداشته است. سپاهان دیروز هم یکی از حساس‌ترین بازی‌های مسیر قهرمانی را به رقیب مستقیمش، تراکتور، واگذار کرد؛ شکستی که فاصله این تیم با روزهای اوجش را بیشتر نمایان کرد.

این روزها در حافظه جمعی می‌ماند

طبیعی است که تیم‌های پرهوادارتر از چنین شرایطی آسیب بیشتری ببینند. این تیم‌ها نظیر استقلال و پرسپولیس دایره هواداری گسترده‌تری دارند و به همین دلیل، تأثیرات اجتماعی را شدیدتر دریافت می‌کنند اما سایر تیم‌ها نهایتا شاید یک یا دو شهر را درگیر می‌کنند؛ پس این یک ارزش‌گذاری نیست؛ صرفاً توصیف واقعیتی است که در فوتبال ایران وجود دارد. این مطلب هم تلاشی برای قضاوت ندارد. مشخص نیست در نهایت تاریخ چگونه قضاوت خواهد کرد؛ چند سال بعد که تاریخ ورق مسی‌خورد، از  سال  ۱۴۰۴ با چه عنوانی یاد می‌کنیم؟ اینکه استقلال در یزد بازی می‌کرد و پرسپولیس   هم آواره این استادیوم و آن استادیم بود؟