در بدترین دو هفته ایران، جهان به کام آقا مهدی است

برترین‌ها: نیمه دی‌ماه است؛ زمانی که کشور هنوز در وضعیتی ناپایدار نفس می‌کشد. قطعی و اختلال اینترنت، ریتم روزمره را برهم زده و در این میان فوتبال، مثل بسیاری از حوزه‌های دیگر، از مرکز توجه عقب نشسته است.  مسابقات لیگ بدون تماشاگر برگزار می‌شود، اخبار فوتبالی در حاشیه مانده و حتی اتفاقات بحث‌برانگیز هم واکنش‌های سابق را برنمی‌انگیزند. در همین فضای سرد و کم‌رمق، دو امتیاز به تیم‌های بالانشین اضافه می‌شود، پرسپولیس می‌بازد، برخی بازیکنان خارجی ایران را ترک می‌کنند و شایعات، بی‌سروصدا می‌آیند و می‌روند.

اما در آن‌سوی مرزها، داستان دیگری در جریان است؛ داستانی که مهدی طارمی در مرکز آن ایستاده. مهاجمی که شایعه بازگشتش به پرسپولیس اخیرا مدتی نقل محافل بود، حالا در یونان به نقطه اتکای المپیاکوس تبدیل شده؛ آن‌قدر اثرگذار که پیشنهاد ناتینگهام فارست را هم روی میز داشته باشد،  تیمی که مالک مشترکش با المپیاکوس، این پیوند را معنادارتر می‌کند.  طارمی در میان لژیونرهای ایرانی، وضعیتی کاملاً متفاوت دارد؛ نه فقط به‌خاطر گل‌ها و پاس گل‌ها، بلکه به‌دلیل موقعیتی که در متن فوتبال اروپا برای خود ساخته است.

با این حال، نام او همواره با حاشیه بیگانه نبوده؛ از اتهام‌های مربوط به باندبازی در تیم ملی گرفته تا نقشش در تعیین پنالتی‌زن‌ها در تورنمنت العین، حتی بالاتر از سرمربی وقت تیم ملی. ناکامی عجیب مقابل ازبکستان در حافظه فوتبال ایران خواهد ماند، اما طارمی، مثل بسیاری از ستاره‌ها، راه خود را از دل همین تناقض‌ها ادامه داده. این گزارش، روایتی است از سه پرده متفاوت از مهدی طارمی در دی‌ماه پرالتهاب.

پرده اول؛ ۱۳ دی | جامی بدون لبخند

المپیاکوس در فینال به گل می‌رسد و طارمی گلزن است؛ اما خبری از شادی همیشگی نیست. مهاجمی که برای خود شادی مخصوص پس از گلزنی دارد، این بار آرام می‌ماند. حتی در تصاویر پس از بازی و در پرواز اختصاصی تیم نیز، چهره‌اش نشانی از شعف ندارد. نخستین جام او در فوتبال یونان، در شرایطی عجیب و در زمانی خاص به دست می‌آید. طارمی خوب می‌داند که هرچند فوتبال در مقاطعی کم‌اهمیت جلوه می‌کند، اما نگاه‌ها هرگز کاملاً از آن برداشته نمی‌شود. او در این سال‌ها، رسانه را شناخته و آموخته چگونه رفتار کند.

پرده دوم؛ ۲۰ دی | نقش اول در لیگ یونان

چند روز بعد، نوبت لیگ یونان شد. تصاویر چندانی از این مسابقه در دسترس نیست، اما تأثیر طارمی انکارناپذیر بود. ژانویه برای او به فرصتی طلایی تبدیل شد؛ چرا که ایوب الکعبی، مهاجم اصلی المپیاکوس، به همراه تیم ملی مراکش راهی جام ملت‌های آفریقا شده بود و میدان برای طارمی بازتر شد. او از این فرصت به بهترین شکل ممکن استفاده کرد.  گل زد، پاس گل داد و تیمش را تا یک‌قدمی صدر جدول بالا کشید. طارمی نشان می‌دهد که نه مهاجمی موقت، بلکه گزینه‌ای قابل اتکا در ساختار هجومی تیم است.

پرده سوم؛ آخرین شب دی‌ماه | درخشش مقابل لورکوزن

پرده سوم در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی اروپا رقم می‌خورد. تقابل با بایر لورکوزن؛ تیمی منسجم، مدرن و مدعی. طارمی باز هم می‌درخشد و باز هم پس از گل، از خوشحالی اغراق‌آمیز پرهیز می‌کند. این خویشتنداری، شاید نشانه‌ای از بلوغ حرفه‌ای او باشد؛ مهاجمی که حالا می‌داند هر حرکتش، در ویترین فوتبال اروپا دیده می‌شود. در چنین شبی، بیش از همیشه می‌توان فهمید چرا رسانه‌ها او را بهترین خرید فصل یونان می‌دانند.

طارمی ثابت کرده که راز توپ را می‌شناسد و با چارچوب دروازه غول‌های اروپایی غریبه نیست. تکرار لحظات شیرین دوران پورتو حالا دور از دسترس به نظر نمی‌رسد. شاید این دی‌ماه، با همه هیاهویش نقطه‌ای باشد برای تثبیت دوباره نام مهدی طارمی در فوتبال اروپا؛ مهاجمی که راهش را، حتی در روزهای بی‌اهمیت شدن فوتبال ادامه می‌دهد.