برترین‌ها: اخیرا حسن روحانی، رئیس‌‌ دولت‌های یازدهم و‌دوازدهم، در دیدار با جمعی از استانداران، معاونان استاندار و فرمانداران دهه ۹۰، در سخنانی کم‌سابقه گفت: «هر کس در این کشور هر سِمَتی دارد، به امانت از طرف مردم دریافت کرده» و سپس تصریح کرد: «هیچ‌کس حاکم نیست، نه از جانب خودش، نه از جانب خداوند.»

بنظر می‌رسد اهمیت این سخنان در شرایط فعلی بیش از یک اظهارنظر سیاسی معمول است. روحانی، برخلاف یک منتقد بیرونی، خود از چهره‌های باسابقه در ساختار رسمی بوده؛ سال‌ها عضو مجلس خبرگان رهبری و نماینده رهبری در شورای عالی امنیت ملی بوده و از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۸۴ دبیر این شورا بوده است.

حسن روحانی در سال‌های اخیر همواره یکی از سیاستمداران مورد توجه در فضای سیاسی ایران بوده است؛ چهره‌ای که علاوه بر تجربه حضور در عرصه‌های مدیریتی، در دوران جنگ نیز سابقه فعالیت و تجربه میدانی داشته است. از سوی دیگر، سبک برگزاری برخی جلسات او، از جمله نشست‌هایی با حال‌وهوایی شبیه به جلسات معمول هیأت دولت، همواره یکی از نکاتی بوده که توجه افکار عمومی را به خود جلب کرده است.

حالا اظهارات تازه او بار دیگر واکنش‌های گسترده‌ای را به دنبال داشته و باعث شده یکی از دوقطبی‌های قدیمی فضای سیاسی کشور دوباره به بحث‌ها بازگردد. در ادامه، برخی از مهم‌ترین واکنش‌ها به این اظهارات را مرور می‌کنیم.

این برش از اظهاراتی که در صداوسیما بر علیه او و در واکنش به او منتشر شده ماجرا را داغ‌تر کرده است:

چرا سخنان روحانی را برنتافتند؟

مهرداد خدیر در عصرایران نوشت:  حسن روحانی که قبل از ریاست جمهوری 16 سال دبیر شورای عالی امنیت ملی و مجموعا 24 سال رییس یا دبیر شورای عالی امنیت ایران بوده دربارۀ تنگۀ هرمز گفته است:"تنگۀ هرمز باید پررونق باشد. تنگۀ بی‌کشتی به چه درد ما می‌خورد؟ ما که نمی‌خواهیم تجارت جهانی را بی‌رونق کنیم. در عین حال امنیت ما و عمان باید مدنظر قرار بگیرد.ما عبور بی‌ضرر را می‌پذیریم و مقررات بین‌المللی نیز همین را می‌گوید...."

نقد او بر صدا و سیما هم صریح است: "صدا و سیما نباید ملی شود؟ آقای رییس‌جمهور می‌گوید من نگاه نمی‌کنم. چه کسی حوصله دارد اینها را نگاه کند؟ چه کسی اعصاب دارد اینها را گوش کند؟ این رسانه را در اختیار کل ملت ایران بگذارید. نه یک گروه معدود چند ده نفری یا چند صد نفری."

دربارۀ جنگ هم به صراحت گفته است: "بگوییم مردم! قرار ما این است که با قدرت‌های جهانی 20 سال دیگر بجنگیم. اگر مردم گفتند ما قبول داریم خیلی هم خوب است. برویم ادامه دهیم. اما اگر مردم نپذیرفتند و راه دیگری را نشان ما دادند آیا ما نمی‌خواهیم بپذیریم؟"

آقای روحانی چند گزاره را طرح کرده و پرسش‌هایی را نیز در میان گذاشته است. حالا واکنش کیهان را ببینید: "در حالی‌که آمریکای خونخوار از بسته بودن تنگه هرمز درمانده‌ است، روحانی در جلسه اخیر خود به کمک ترامپ و کل رژیم آمریکا آمد و گفت که تنگه هرمز باید پررونق و برای ما اهرم امنیت باشد، تنگه بی‌کشتی به چه درد می‌خورد؟ ما نمی‌خواهیم تجارت جهانی را مختل کنیم(!)."

علامت تعجب آخر از آنهاست و می‌توان پرسید: وجه شگفت‌آور آن کجاست؟ این که نمی‌خواهیم تجارت جهانی را مختل کنیم؟ یعنی واقعا می‌خواهند مختل کنند؟ البته روحانی نگفته مختل و گفته بی‌رونق. ولی از چی تعجب کرده‌اند؟ 

در ادامه قطاری از اتهامات را در توصیف روحانی آورده و این که" او یکی از تئوریسین‌ها و عوامل گفتمان بیا بزن و بدیم بره است و در دوران ریاست جمهوری خود، صنعت هسته‌ای را به دشمن داد و می‌خواست توان موشکی و نفوذ منطقه‌ای ایران را هم با رژیم مطبوعش معامله کند که با نهی امام شهید ناکام ماند و اگر نبود، عقلانیت و حکمت آقای شهید ایران، روحانی و همقطارانش، ایران را به لیبی تبدیل کرده بودند."

در همین جمله آشفتگی موج می‌زند. صنعت هسته‌ای را به دشمن داد یا می‌خواست معامله کند؟ اگر اتفاق نیفتاد پس چی را داد؟ ( منظور از "رژیم مطبوع" هم روشن نیست. چون در سیاست "متبوع" داریم و رژیم متبوع رییس جمهوری وقت طبعا جمهوری اسلامی بوده. مطبوع بیشتر برای رسانه چاپی به کار می رود یا در توصیف هوای مناسب. رژیم مطبوع روحانی واقعا چه بوده؟)

انگار نه انگار که او در بهار 1396 و در انتخاباتی که به همه‌پرسی می‌مانست با 24 میلیون رأی برگزیده شد که به معنی تأیید سیاست هسته‌ای و موافقت اکثریت با برجام در دورۀ اول بود. در ادامه می‌نویسند:

 "این شخص امروز می‌گوید تنگه را هم بدهیم برود. درست در جهت نفع آمریکا که می‌خواهد کنترل تنگه را از دست ایران خارج کند."

کافی است این ادعا با جملاتی که در آغاز نقل شد مقایسه شود. جدای این مگر تنگه جایی می‌رود؟ نهایت این است که به وضعیت قبل از 9 اسفند 1404 بازمی‌گردد.  کل حرف او و کثیری از کارشناسان و مردم این است که تنگه ابزار چانه‌زنی است، هدف نیست. اصطلاحا طریقیت دارد نه موضوعیت. حال آن که گویا برای اقتدارگرایان بسته بودن آن فارغ از هزینه‌‌ای که بر زندگی مردم تحمیل می‌کند به یک هدف بدل شده است.

فرهیختگان: حافظه تاریخی مردم کوتاه نیست

بخشی از یادداشت امروز فرهیختگان درباره روحانی: بزرگ‌ترین نکته‌ای که روحانی فراموش کرده، حافظه زنده جامعه است. مردمی که گرانی، بیکاری، شکست برجام، وقایع بنزینی آبان 98 و التهابات ارزی دهه ۹۰ را با پوست و گوشت خود لمس کرده‌اند، به‌سادگی فراموش نمی‌کنند که چه کسانی در آن سال‌ها سکان هدایت را در دست داشتند. سخن گفتن درباره وقایع کشور حق هر شهروندی، خصوصاً اهل سیاست و صاحب‌نظران است، اما وقتی شخصی با کارنامه مشخصی وارد میدان سخن می‌شود، نمی‌تواند از نقد کارنامه خود فرار کند. روحانی اگر واقعاً دغدغه کشور را دارد، بهتر است به جای دوقطبی‌سازی و رقیب‌تراشی اول به عملکرد خود بازگردد و پاسخ دهد که چرا وعده‌هایش محقق نشد، چرا اقتصاد روی ریل نیفتاد و چرا کشور معطل مذاکره و توافق ماند و در نهایت هم چیزی دست مردم را از آن همه مذاکره نگرفت. کارنامه حسن روحانی عیار سنجش درستی سخنان اوست.

مهم‌ترین واکنش‌ها در فضای رسانه‌ای و رسمی

هادی کسایی‌زاده، روزنامه‌نگار: من مدافع حسن روحانی نیستم اما این حجم از تخریب کاملا پروژه چند صد میلیاردی است. یک سخنرانی کرد همه ترسیدید. جالب بود. کاش منطق داشتید نه با عربده کشی و لات بازی برخورد کنید.

فواد ایزدی(تحلیلگر اصولگرا): حسن روحانی در ایران نماد عدم درک واقعیت‌های سیاست خارجی بویژه در مورد آمریکا است.متاسفانه در دولت آقای دکتر پزشکیان سیاست‌های او و اطرافیان در حال اجراست.افرادی که در عمل از او پیروی می‌کنند نه انقلابی‌اند و نه عقلانیت دارند و عاقبتی شبیه او خواهند داشت.

یغما فشخامی، روزنامه‌نگار: روحانی گفته: «جنگ روبذاریم به رفراندوم؛ اگه مردم قبول کردن ادامه بدیم، اگه نه، راهی که مردم میگن رو بریم.»خب کجای این حرف غلطه؟وقتی قرار باشه هزینه جنگ رو مردم بدن، چرانباید خودشون درباره ادامه‌اش تصمیم بگیرن؟ اکثریت مردم دنبال یه زندگی آروم وامنن، نه اینکه هرروز با یه طرف بجنگیم.

مرتضی پناهیان، فرزند علیرضا پناهیان: رفراندوم برگزار کنیم که آیا دوست دارید گرگ های وحشی را از شهر دور کنیم یا مایل هستید شما را پاره پاره کنند؟ آقای روحانی جمهوری اسلامی را متهم به جنگ طلبی و حمله به کشورها نکنید. ما قربانی هستیم. چطور می‌شود اینقدر تجربه داشت و نفهمید؟

مهدی: تنها رئیس جمهوری که بعد از اتمام دوران ریاست جمهوریش هنوز داره با اعضای دولتش جلسه برگزار می کنه. بهتره بدونه اگر عمر سعد از گندم ری خورد حسن روحانی هم از گندم ری بهش می رسه.

ادعای عجیب کاربری به نام مصطفی علیه تیم حسن روحانی: شبکه کودتا رسماً فعال شده! اینا دنبال این هستند که مردم رو علیه نظام بشورانند تا تسلیم نامه رو امضا کنن! حالا اگه مردم دوباره فراموشی گرفتن و یادشون رفت که همینا چه بلایی سرشون آوردن، اونوقت می‌بینیم چه اتفاقی می‌افته! یه کاری کنن که به سوریه و عراق و افغانستان بگیم بهشت!

و توییت کامبیز مهدی‌زاده، داماد حسن روحانی هم البته مورد توجه قرار گرفته: علی‌الاصول، روی اصول خود ایستاده است؛ مردی که ز عصر خود فراتر است.