درباره آقای حکایتی که قصه‌گوی شهرِ ما بود

الان باز شستیها مصادره می کنند اولین سری سال 66 یعنی نصفتون قادر به دیدن نبودید و تکرارشو دیدید.تحفه ها

یادش بخیر

یعنی ما سنمون که رفت بالا همه جور غم و غصه اومد نشست تو دلمون ... یاد کتونی میخی بخیر یاد شلوارای زانو وصله خورده بخیر یاد آبگوشتهای ظهر مادر بخیر یاد یاد کله های تراشیده همیشگی بخیر یاد فوتبالای تو کوچه با توپای پلاستیکیه 2 لایه پر از لجن بخیر یاد لباسای عید که بوی نویی اونها از 100 تا ادکلن هم خوشایندتر بود بخیر ادامه بدم دلم میترکه یاد کودکی بخیر

یادش بخیر

یادش به خیر من با پسرانم ببینده این برنامه بودیم...

یادش بخیر فکر کردن به اون زمان که صادقانه خوش بودیم اشک ادمو درمیاره

دهه شصت و اینهمه خاطرات مشترک!!!
ما که برنامه هامون اقای حکایتی و قصه های ظهرجمعه و اینا بوده آش دهن سوزی نشدیم
وای بحال دهه هشتادیا که الگوشون امثال تتلو دنیا جهانبخته..

خدا به داد برسه با این نسل ترسناک

ایشون کارشون را بلد بودن و تخصص داشتن در رشته کاری برای همین اثری هم که خلق میشد پر ببیننده بود الان هیچ کسی سر جای خودش نیست ؟؟

یادش بخیر چقدر زمان زود گذشت.

یادش بخیر

دم را غنیمت بشمار و در لحظه زندگی کن.

یادش بحبر