گردشگری: شهر افسانه ای ابرقو

افسانه‌هاي زيادي درباره اين‌كه شهر ابركوه يا همان ابرقو از كجا آمده و تاريخچه پيدايش آن چيست، وجود دارد و در كتاب‌هاي تاريخي هم از آن كم نگفته‌اند؛ از فارسنامه ابن‌بلخي بگيريد تا كتاب آثار ايران كه آندره‌گدار نوشته. خلاصه اين شهر ريشه در گذشته‌هاي خيلي دور دارد، حتما اگر شما از بناهاي تاريخي متعددي كه در گوشه و كنارش وجود دارد بتوانيد چشم بپوشيد، از سرو پير آن نمي‌توانيد. بالاخره چند هزار سال زندگي در دل كوير شوخي نيست.

ديدني‌هاي اين شهر از لحاظ جغرافيايي به هم نزديك است و در يك روز مي‌توانيد همه جا را ببينيد. پس نيازي نيست دنبال جايي براي اسكان باشيد اما اگر قصد اقامت داريد در ورودي اين شهر يك متل‌۳ستاره وجود دارد.


اگر نام كتاب انسان كامل كه از مجموعه رسائل مشهور به گنجينه‌ نوشته‌هاي ايراني است را شنيده‌ايد، بقعه نويسنده آن را مي‌توانيد در شهر ابرقو بيابيد. بقعه پیر حمزه سبزپوش يا شیخ عزیزالدین نسفی يكي از بناهاي تاريخي شهر ابرقو است كه گچبری ویژه داخل آن مربوط به قرن ششم هجری است و با گچكاری‌های گنبد علویان همدان و مدرسه حیدریه قزوین و مسجد جامع ورامین شباهت دارد.


از ديگر بناهاي ديدني‌‌ اين شهر، گنبد عالي است كه از قديمي‌ترين بناهاي تاريخي ابركوه محسوب مي‌شود. گنبد عالي كه در سال ۴۴۸ هجري ساخته شده، بنايي ۸ضلعي است كه توسط فرزند «امير علي الدين شمس الدوله ديلمي» به نام فيروزان ساخته شده است و تمام بازديد كننده‌ها از حالت خاص آن تحت تاثير قرار مي‌گيرند.


خانه آقازاده يكي از منازل قديمي شهر ابركوه است كه با توجه به‌خصوصيات اقليمي و آب‌‌وهواي خاص مناطق كويري ساخته شده است و در ميدان دروازه قرار دارد. مساحت ۸۲۰‌متر و زيربناي ۵۲۸ مترمربع نشان مي‌دهد خانه بسيار بزرگي است. قسمت شاخص و قابل توجه اين بنا بادگير ۲ طبقه آن است. اين بنا با خشت، گل و چوب ساخته شده و قدمتش به عهد قاجار مي‌رسد. اين ساختمان محوطه‌اي دارد كه در ۴ طرف آن اتاق‌هايي ساخته شده است. كف حیاط به‌صورت سنگ فرش با قلوه سنگ است كه بخش‌هایی از آن هنوز باقی مانده. اين خانه مثالي عالي از معماري خاص خانه‌هاي باستاني كوير ايران است.


در نزديكي خانه آقازاده، خانه موسوی و خانه حسینی دوست هم هست كه ديدن آن‌ها خالي از لطف نيست.

خندق تاریخی شهر كه مربوط به پیش از اسلام است، مسجد جامع، گنبدخانه سیدون، یخچال‌های عظیم خشتی و منار جفت عزیزالدین نسفی هم از ديدني‌هاي ديگر اين شهر است.


در ايران باستان، كاشتن درخت در طبقات مختلف جامعه اهميت بسيار بالايي داشته. در نگاره‌ها و آثار باستاني مانند حجاري‌هاي دوره هخامنشي در تخت جمشيد، نماد درخت و به‌طور خاص، سرو آورده شده است. زرتشتيان معتقدند، سرو به‌دليل آن‌كه درختي هميشه سبز است، همواره در ايران مهم بوده و سرو ۵ هزار ساله ابرقو نيز در اين ميان اهميت ويژه‌اي دارد. بته جقه كه یكی از نقوش سنتی ایران است و در بيشتر هنرهای سنتی ایران استفاده می‌شود و بالای كلاه پادشاهان ایران نيز دیده می‌شود، تغییر یافته سرو سرافكنده است كه در فرهنگ ايراني ايستادگي و تواضع را با هم نشان مي‌دهد. اين سرو كه به روايتي ۵ و به روايتي ۲هزار سال دارد، اصلي‌ترين جاذبه گردشگري ابرقوست.

اختصاصی مجله اینترنتی برترین ها Bartarinha.ir