«آینه» هنوز هم دوست داشتنی است

هفت صبح: پوراندخت مهیمن در گفت و گو با «هفت صبح» خاطرات سال های جوانی اش در سریال «آینه» را مرور می کند. سریالی که به تازگی از شبکه «آی فیلم» پخش شد و خاطرات بسیاری را برای مخاطبان تلویزیون زنده کرد.

پخش سریال نوستالژیک «آینه» بعد از گذشت 26 سال از شبکه آی فیلم که تا چند روز پیش هم ادامه داشت، باعث شد تا علاوه بر تجدید خاطرات جذاب آن روزها، با بازیگرانی رو به رو شویم که پس از گذشت این سال ها یا دیگر در قید حیات نیستند یا سن و سالشان با چیزی که در آن سریال به تصویر کشیده شده زمین تا آسمان فرق کرده است؛ بازیگرانی که خیلی هایشان هنوز هم خیلی فعال کارشان را ادامه می دهند و از بهترین های تلویزیون هستند.


یکی از این بازیگران که هنوز هم بسیاری از فیلم ها و سریال ها با بازی خوب او روی آنتن می رود، پوراندخت مهیمن است. مهیمن که این اواخر در سریال «وضعیت سفید» حمید نعمت الله و «تا ثریا»ی سیرویس مقدم هم با زی داشته و حتی در آخرین کارش، نقشی منفی بازی کرد و در مقابل ثریا قرار گرفت. به همراه این بازیگر، خاطره شیرین سریال «آینه»، حال و هوای بازی او در دهه ۶۰ و پرونده بازیگری اش در طول این سه دهه را مرور می کنیم.


گردهمایی تئاتری های دهه شصتی

سال ۶۴، در اوضاع و شرایطی که تلویزیون بعد از انقلاب هنوز چندان رو نیامده بود و شاید در طول هفته، بیشتر از یکی، دو سریال روی آنتن نمی رفت، پخش سریالی با عنوان «آینه» و بعد از آن تولید سری دومش با همان حال و هوا، آنقدر به مذاق مخاطبان خوش می آمد که دوشنبه شب ها هیچ برنامه دیگری جز تماشای آن برای خانواده شان نمی ریختند.

مهیمن که آن روزها تازه وارد اداره تئاتر شده بوده، ازحال و هوای ورودش به بازیگری و پیوستن به گروه «آینه» می گوید: «قبل از اینکه تصمیم برای ساخت «آینه» گرفته شود، در یک کار نوروزی برای عید ۶۴ بازی داشتم و تا حدی با مقوله بازیگری آشنا بودم. یادم می آید در اداره تئاتر بودم که غلامحسین لطفی که آن دوران به عنوان یکی از همکارانمان در اداره تئاتر حضور داشت، تصمیم گرفت سریالی بر مبنای فیلمنامه شادروان احمد بهبهانی بسازد. او از من خواست در این سریال بازی کنم.»

آن طور که مهیمن تعریف می کند گویا تمام بازیگران این مجموعه، از میان تئاتری های آن دوران بوده اند و به واسطه سابقه بازیگری شان خیلی راحت در قالب نقش ها قرار می گرفتند: «همه از بچه های اداره تئاتر بودیم. درواقع یک جورهایی قبل از اینکه کار شروع شود، به خاطر همکاری پیشین، همدیگر را می شناختیم و فضای دوستانه ای میان مان برقرار بود برای همین هم توانستیم خیلی راحت و بی دغدغه کار را پیش ببریم.»


دیالوگ های شعاری اما دوست داشتنی

بعد از گذشت نزدیک به سه دهه از تولید «آینه» حالا که بار دیگر باز می گردیم و آن را تماشا می کنیم، به خاطر طراحی صحنه ساده و لحن شعارگونه بازیگران برای انتقال یک مفهوم، یک مقدار غافلگیر می شویم. پیشرفت سریال ها و فیلم های ایرانی در طول این سال ها، قطعا مخاطبان را به جایی رسانده که دیگر با روابط و دیالوگ های ساده و شعاری آن دوران راضی نمی شوند و شاید حتی اگر به خاطر جذابیت نوستالژیک آن نبود، طرفش هم نمی رفتند.

این مسئله را با مهیمن هم در میان می گذاریم و می گوید: «کاملا با نظر شما موافقم اما مهم این است که سریال، در آن دوران و زمان خودش، بسیار خوب و تاثیرگذار بود. آن دوران ما واقعا با کمبود سریال مواجه بودیم و تولیدات داخلی چندانی نداشتیم. مثل الان نبود که در طول هفته هر شب تلویزیون برنامه داشته باشد برای همین هم مردم واقعا به یک تولید داخلی توجه نشان می دادند و همین آینه را همه دوست داشتند و منتظر بودند هر هفته شنبه ها آن را تماشا کنند. بنابراین شاید از نظر نوع دیالوگ ها و دکور خیلی ساده تر از الان بودیم اما واقعا در ذهن همه جذابیت داشت.»


نقدی به بازی ام در آینه ندارم

بعد از گذشت نزدیک به سه دهه، بازی هرکدام از بازیگران این سریال هم به نسبت آن تغییر کرده و می توان گفت که پخته تر و با تجربه تر شده.

از مهیمن می پرسیم که آیا حالا بعد از این مدت وقتی بازی اش را می بیند به آن نقد ندارد و به نظرش نمی آید که شاید خیلی جاها بی تجربه عمل کرده است و می گوید: «راستش اصلا این طور نیست. الان که کار را بعد از این همه وقت می بینم واقعا بازی ام را دوست دارم. به نظرم به گذر زمان ربطی ندارد. اگر واقعا نقش را زندگی کرده باشیم، در هیچ برهه زمانی برایمان خسته کننده نمی شود. من در «آینه» اصلا ادا درنیاوردم و واقعا زندگی کردم.»


درباره گریم مسنش در برخی اپیزودها و اینکه گاهی اوقات موهایش را به عمد برای بالابردن سنش سفید نشان می دادند می پرسیم و می گوید: «خودم دوست داشتم. آقای لطفی دنبال کسی می گشت که این نقش را برایش بازی کند. خودم پیشنهاد دادم که می خواهم این نقش را امتحان کنم. الان که خودم به آن سن و سال گریم شده ام و در آن دوران نزدیک شده ام می بینم چقدر خوب نقش اش را درآورده ام.»


مرور خاطرات «آینه» در «وضعیت سفید»

بازی پوراندخت مهیمن در سریال «وضعیت سفید» که به نوعی نمایانگر روابط مردم در دوران جنگ و دهه 60 بود، قطعا بیشتر از هر موقع او را به یاد صحنه های سریال «آینه» و حال و هوای آن دوران می انداخته.


خودش در این باره می گوید: «وقتی جلوی دوربین حمید نعمت الله قرار می گرفتم، واقعا فکر می کردم همان دوران است و دارم برای یکی از اپیزودهای «اینه» آماده می شوم. آن دوران ما واقعا تمام لحظات ثبت شده در «وضعیت سفید» را لمس می کردیم. جوانی ما با همین صحنه ها همراه بود و یک جروهایی به جای ایفای نقش، خاطرات مان را مرور می کردیم. درواقع همه ما که در آن دوران سنین جوانی مان را بازی می کردیم، با یک جور باور سر کار حاضر می شدیم.»


تجربه متفاوت «تا ثریا»

در تمام این سال ها، همه ما مهیمن را در نقش های مثبت و به عنوان یک مادر مهربان در سریال ها و کارهای مختلف دیده ایم اما او در کار آخرش تصمیم گرفت از نقش همیشگی اش فاصله بگیرد و به عنوان نقش مقابل ثریا به صورت خواهرشوهری بدجنس وارد بازی شود.

خودش در این باره می گوید: «تمام این سال ها دوست داشتم کارهای متفاوت را تجربه کنم. دلم می خواست نقش های جدی و تلخ هم داشته باشم و خودم را در همه آنها محک بزنم. تا به حال چنین نقشی نداشتم و فکر می کنم واقعا تجربه خوبی برایم بود.»

او بعد از «تا ثریا» به قول خودش از بازی خسته شده و ترجیح می دهد مدتی استراحت کند: «راستش فعلا قصد ندارم بازی کنم. خیلی خسته شدم. شاید اگر کار خوبی با یک کارگردان و فیلمنامه خوب بهم پیشنهاد شود قبول کنم اگر نه تا مدت ها تصمیمی برای کار ندارم.»