گوهر خير انديش:سارینا فرهادی یک پدیده بود

تماشا : گوهر خیراندیش از معدود بازیگران زن سینمای ایران است که در کارنامه اش به زحمت می توان بازی بد پیدا کرد. توانایی هایش در به تصویر کشیدن شخصیت و تیپ های متفاوت آن قدر باورپذیر است که در برخی فیلم ها زیر گریم های سنگین هم خود را به نقش نزدیک می کند طوری که شاید از یادمان ببرد چه کسی این نقش را بازی کرده.

این بازیگر خوشنام سینما که امسال را بیشتر خارج از ایران به سر برده بعد از مدت های مدید و پس از بازی در آخرین کار محمدحسین لطیفی یعنی «ساخت ایران» به ایران آمده است. او برای اولین بار حاضر شد در یک سریال شبکه خانگی بازی کند و این روزها باز هم در تدارک سفر است.


خیراندیش که خود از تواناترین بازیگران پیشکسوت سینمای ایران است، مریل استریپ را بهترین زن سینمای هالیوود می داند و «آرتیست» را به عنوان فیلمی خوش ساخت می شناسد. گفت و گوی روزنامه تماشا را به بهانه آخرین فعالیت های حرفه ای و حال و هوای این روزهایش با این هنرمند می خوانید:

*از جدیدترین کارهایتان چه خبر؟

به تازگی کار حسین لطیفی با نام «ساخت ایران» را به پایان رساندم و به ایران برگشتم. بعد از عید هم یک نمایش را با حضور دخترم و جمعی از دانشجویان تئاتر کارگردانی خواهم کرد و این روزها هم منتظر اکران فیلم هایم با نام «میگرن»، «علفزار»، «روییدن در باد» و... هستم. برای ماه رمضان و یکی دو کار سینمایی دیگر هم چند کار پیشنهاد شد که هنوز به خاطر عدم اطلاعم از زمان حضورم در ایران نمی دانم می توانم بازی کنم یا نه؟

*چطور شد تصمیم گرفتید در مجموعه «ساخت ایران» بازی کنید؟

قبلا آقای لطیفی برای قلب یخی به من پیشنهاد داده بود اما چون نمی دانستم کارهای ویدئویی ای که به شبکه نمایش خانگی می آیند چه عاقبتی در انتظارشان است قبول نکردم.

این بار هم دفعه اول وقتی تهیه کننده ها پیشنهاد دادند، جواب رد دادم اما بعد چون موفقیتشان را در کارهایی که تا الان انجام دادند، دیدم و آقای لطیفی هم دوباره زنگ زد و گفت کار مفرح و آبرومندی است و تکلیف قصه هم روشن است پذیرفتم. قبل از اینکه آمریکا بروم با هم صحبت کردیم اما بعد از سفر من به آمریکا قرار شد دو قسمت اول این سریال قبل از عید توزیع شود به همین خاطر مجبور شدم برگردم.

*تجربه بازی در این سریال چطور بود؟

بخشی از فیلم که من هم در آن بازی داشتم در لبنان فیلمبرداری شد، متاسفانه قصه آن طور که دوست داشتم پیش نرفت اما در کل داستان ریتم و محتوای قشنگی دارد. اینکه می گویم آن طور که می خواستم نشد دلیلش این بود که نویسنده کنار گروه در لبنان حاضر نبود و شاید همین باعث شد متن اصلی آن طور که باید به گروه منتقل نشد. سرعت در کار و هزینه های بالا هم در کنار عدم حضور نویسنده باعث شده بود حتی خود تهیه کننده ها هم ندانند با قصه و قسمتی که ما در آن حاضریم باید چه رفتاری داشته باشند. من و الیکا عبدالرزاقی که نقش دخترم را در این سریال بازی می کند، مجبور شدیم به هر ترتیبی که بود این دو قسمت را جمع کنیم. البته من هیچ دلخوری و نارضایتی ای از این گروه ندارم چون هنوز دلیل اصلی همه این اتفاقات را نمی دانم.

بازی من در این سریال به احتمال زاید به همین دو قسمت خلاصه نمی شود. در این دو قسمت داستان به این شکل پیشرفت که فعلا به خاطر تعطیلات ترم دانشگاهی دخترم به ایران برمی گردیم... و در صحبتی که با کارگردان داشتم به نظر می رسد که ادامه دار باشد.


*شنیده ایم می خواهید کارگردانی تئاتر را هم بعد از عید تجربه کنید. درست است؟

من چندین سال جسته و گریخته و سه سال اخیر را به طور مداوم در دانشگاه های آزاد و آموزشگاه های تهران و شهرهایی مثل اصفهان، شیراز، سمنان و... تدریس می کنم. در این چند سال کارهایی که با دانشجویانم داشتم. احساس کردم اطرافم بچه های با استعدادی هستند که شاید خودشان به تنهایی شرایط برای ارائه استعداد و دیده شدن نداشته باشند، فکر کردم اگر من کنارشان باشم بهتر بتوانم توانایی های آنها را به همه بشناسانم و راه برای بروز توانایی هایشان باز شود. دخترم آزاده هم قرار است در این نمایش بازی کند. او با دنیای تئاتر بیگانه نیست و با چند گروه مختلف همکاری دارد. می خواهیم گروهی از شاگردانم و همکارانش را در یک کار تازه روی صحنه ببریم.

در این چند سال متوجه شدم ما تماشاچیان خودمان را داریم و در تماشاخانه ها هستند کسانی که از این کار استقبال می کنند. وقتی کاری ازرش دیدن داشته باشد، بدون اینکه ستاره ای در نمایش حضور داشته باشد، تماشاچی را با خودش به سالن می آورد. ضمن اینکه قبل از شروع کار تصمیم داریم با دادن اطلاعات جزئی از نمایش و با کمک شبکه های مجازی خودمان را به همه معرفی کنیم. کارگردانی تئاتر برای خودم هم یک تجربه جدید است. در این نمایش قرار است براساس بداهه مسائل روز و دغدغه های جوانان را روی صحنه ببریم این نمایش خط قصه خاصی ندارد و می توان گفت یک طنز تلخ است فقط امیدواریم با ممیزی رو به رو نشویم.

*بهترین فیلمی که امسال دیدید کدام بود؟

با اینکه جواب دادن به این گونه سوال ها باعث محدودشدن می شود اما به خاطر اینکه امسال بیشتر در آمریکا بودم فقط توانستم دو فیلم «جدایی نادر از سیمین» و «یه حبه قند» را ببینم که از دیدن هر دوی این آثار واقعا لذت بردم. هر دو فیلم به لحاظ مضمون، کارگردانی و بازی بسیار عالی بودند اما از آنجا که «جدایی...» از نظر موضوع و محتوا به دغدغه های امروز جامعه نزدیک تر بود با دیدن این فیلم احساس بهتری داشتم.


*در سینمای جهان چطور؟

در میان بازیگران زن هالیوود هم به جرات می توانم بگویم مریل استریپ یکی از نوابغ این دوره هالیوود است که هرگز از ستاره های پیشین و این دوره سینمای جهان چیزی کم نیاورده و سرآمد همه بازیگران زن جهان است. او با توانمندی ای که در تغییر لهجه دارد با بازی زیرپوستی اش دقیقا به همان اندازه که نقش لازمش دارد بازی می کند.

*در سینمای جهان از آثار کدام کارگردان خوشتان می آید؟

شاخص ترین کارگردانی که در ذهن من مانده اسکورسزی است، او از جمله کارگردانانی است که همه آثارش را دوست دارم بعد از آن در میان سینمای روشنفکران هم وودی آلن یکی از بهترین کارگردانان آثار شاخص سینمای جهان است.

*زندگی شما امسال بیشتر در آمریکا و کشورهای دیگر گذشت در این سفرها آیا سینمای روز را هم دنبال می کردید؟

یکی از اصلی ترین دلایل سفرکردن من این است که بتوانم فیلم های روز دنیا را روی پرده و با کیفیت اصلی صدا و تصویر ببینم. با اینکه دیدن فیلم روی پرده از علاقه های من است اما این کار نه فقط به خاطر تفریح و تفنن بلکه یکی از مهم ترین وظایفی است که حرفه ام ایجاب می کند.

*بهترین فیلمی که امسال در جهان خبرساز شد از نظر شما کدام بود؟

امسال تقریبا ۹۰ درصد فیلم های روز دنیا را دیده ام و از تک تک شان لذت برده ام. یکی از فیلم هایی که واقعا از دیدنش لذت بردم فیلم صامت «هنرمند» بود که بسیار هوشمندانه بازی و کارگردانی شده بود و آن قدر محو زیبایی سینمایی کلاسیک می شدم که گاهی باعث می شد از یادم برود در چه زمان و مکانی هستم.


*شما به عنوان یکی از قابل ترین بازیگران زن سینمای ایران فکر می کنید به کدام یک از بازیگران زن نسل بعد از خودتان می توان امیدوار بود؟

فکر می کنم بیشتر باید به تئاتری ها امیدوار باشیم، البته کسانی که الان در سینما هستند بازیگرانی محترم و قابل ستایشند مثلا سارینا فرهادی به نظر من در فیلم «جدایی...» واقعا یک پدیده بود یا ترانه علیدوستی که از چند سال قبل درخشید. پانته آ بهرام هم از چهره های خاص سینمای ایران است که هر روز متفاوت تر ظاهر شده است.

هنوز قابلیت های کشف نشده زیای دارد. همین طور نگار جواهریان، بهناز جعفری، ساره بیات، ریما رامین فر و خیلی از عزیزانی که الان نامشان در خاطرم نیست اما هر وقت استعدادهایشان را روی پرده دیده ام ستایششان کرده ام.