شقايق دهقان: زنانگی مرا به سمت خود می کشاند
۴۲۸۷۲۹
۰۳ آذر ۱۳۹۵ - ۱۰:۲۸
۲۶۲۱
شقایق دهقان از بازیگران تلویزیون و سینماست که اکنون به عنوان سومین تجربه تئاتری، نمایش «هاروی» نوشته مری چیس و کارگردانی ملودی آرام نیا در سالن استاد ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر را پشت سر می گذارند.
روزنامه بانی فیلم: شقایق دهقان از بازیگران تلویزیون و سینماست که اکنون به عنوان سومین تجربه تئاتری، نمایش «هاروی» نوشته مری چیس و کارگردانی ملودی آرام نیا در سالن استاد ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر را پشت سر می گذارند. شقایق دهقان در این نمایش نقش «ویتا» را ایفا می کند که کاراکتری طنز است. به بهانه حضور وی در «هاروی» روابط عمومی این نمایش گفت و گویی با او داشته است که می خوانید:
 
زنانگی نقش ها مرا به سمت خود می کشاند

خانم دهقان ابتدا در ارتباط با نقشی که در نمایش «هاروی» ایفا می کنید، توضیح دهید.

– از نظر من «ویتا» خانمی در این نمایش است که خانواده برایش مهم و روابط خانوادگی اش با برادر و دخترش بسیار با اهمیت است . در عین حال به عنوان فردی که سن و سالی گذرانده، خیلی به خود رسیدگی می کند و لوندی های خودش را دارد و تمام دغدغه و نگرانی هایش دختر و برادرش است. او به دنبال راهی برای ارتباط بین این دو نفر به شکل درست است و می خواهد آرامش را در خانواده برقرار کند.

با توجه به اینکه شما بازیگر محبوبی در عرصه سینما و به خصوص تلویزیون هستید، چرا تاکنون در تئاتر حضور کمرنگی داشته اید؟

– اولین تئاتری که کار کرده ام سال ۷۶ یا ۷۷ بوده است با نام «بازگشتی نیست» به کارگردانی خانم گلچهره سجادیه و پس از آن حدود ۱۶ سال فاصله افتاد تا سال ۹۳ که در نمایش «اسپانیایی» به کارگردانی شیوا اردویی ایفای نقش کردم. راستش در زمانی این فاصله بین بازیگرانی که در جلوی دوربین کار می کردند و بازیگرانی که در صحنه بودند، وجود داشت و تابویی بود که بازیگرانی که جلوی دوربین هستند وارد صحنه تئاتر نشوند و همین طور بالعکس، اما طی این سال ها این فاصله برداشته شد و خیلی از بازیگرانی که در تئاتر بسیار خوب بودند، جلوی دوربین آمدند و بیشتر دیده شدند و یا بازیگران سینما و تلویزیون روی صحنه تئاتر رفتند و کیفیت بازی و توانایی های شان بیشتر مشخص شد.
 
فکر می کنم شاید سال هایی که فاصله افتاد به همین دلیل بود. به هر حال تلویزیون ماجرایش با سینما تفاوت زیادی دارد، به دلیل اینکه بیشتر دیده می شود و بنابراین باب میل دنیای تئاتر نبود که بازیگری از تلویزیون وارد آن شود، ولی بعدش اتفاق خوبی که افتاد این بود حداقل زمانی که فضای تئاتر، بازیگران شناخته شده تر را پذیرفت باعث شد تماشاگران به واسطه آنان آمدند و تئاتر دیدند. با خوب و بد این موضوع که بازیگر تلویزیون و سینما وارد صحنه تئاتر می شود، کاری ندارم، اما همین قضیه باعث شده مردم به خاطر او برای تماشای تئاتر می آیند و این خود اتفاق خوبی است. من دوست داشتم اگر کار تئاتری را می پذیرم کاری باشد که عمیقاً آن را دوست دارم نه اینکه بخواهم برای اثبات توانایی هایم در تئاتر، هر کاری را بپذیرم.

چه چیزی باعث شد که شما بازی در نمایش «هاروی» و «اسپانیایی» را بپذیرید؟

– هر دو این نمایش ها آثاری به شدت زنانه هستند و کاراکترهای اصلیشان خانم بوده اند. «ویتا» در این نمایش نقش پررنگی دارد که برای من بسیار مهم است و این زنانگی نقش هاست که مرا به سمت خودش می کشاند.

ملودی آرام نیا کارگردان بسیار جوانی است هر چند که در بازیگری تا کنون خوب درخشیده است. به چه دلیل شما همکاری با او را پذیرفتید و در ارتباط با تجربه همکاری با ایشان کمی توضیح دهید؟

– زمانی که نمایشنامه را خواندم آن را دوست داشتم و جلسه اولی که با خانم آرام نیا گفت و گو کردم مطمئن شدم که تمایل دارم در این کار حضور داشته باشم. تجربه همکاری با ایشان بسیار خوب بوده است و خیلی خوشحال می شوم زمانی که تا این حد علاقه و اشتیاق را در هنرمندان جوان می بینم. به هر حال چیزی که در کارگردان جوان و تازه کار وجود دارد انگیزه است که بسیار مهم است. انگیزه اینکه بخواهد خود را ثابت کند و انگیزه ای که بخواهد برای دیده شدن کارش نهایت تلاش خود را انجام دهد و این قابل  تحسین است.

تفاوت بازیگری و ایفای نقش در تئاتر، سینما و تلویزیون از نظر شما چیست؟

– قطعا بازیگری در آنها متفاوت است. باید بازیگر برای ایفای نقشش در هر کدام از اینها یک مدیومی را بشناسد ،یعنی اگر بازیگر همان بازی در تئاتر را جلوی دوربین انجام دهد، بازی پررنگ و اگزجره ای خواهد شد. به نظرم بیشتر اندازه بازی مهم است و اینکه در هر کدام از آنها چه اندازه ای باید بازی کرد. وگرنه نمی توان گفت ایفای نقش در کدام یک سخت تر یا آسان تر است، زیرا کاملا بستگی به نقش دارد، نقش هایی بازی در آن سخت است و نقش هایی آسان تر، اما اینکه بگوییم در کدام یک دشواتر است این گونه نیست.

در آینده برای بازی در تئاتر برنامه ای دارید؟

– پیش از این هم بین دو کار تئاتری که انجام داده ام حدود ۱۶سال فاصله افتاد. پس نمی توانم بگویم برنامه خاصی برای آینده دارم و قرار است از این به بعد بیشتر در تئاتر کار کنم. راستش تلویزیون کمی من را اذیت می کند و محدودیت های بی دلیلی در آن از نظر فیلمنامه، نقش و … وجود دارد. نزدیک ۲۰ سال است که در تلویزیون کار می کنم. من و همسرم که او نیز خیلی سال است در صدا و سیما کار می کند، با خط قرمزهای آن آشنا هستیم و آنها را به خوبی می شناسیم و خارج از عرف و اخلاق تلویزیون حرفی نمی زنیم . می دانیم که مخاطب تلویزیون عام است و برنامه های آن در اقصی نقاط کشور دیده می شود و جنس آن با تئاتر که حتی نسبت به سینما مخاطب خاص تر دارد، متفاوت است. بنابراین اگر در کاری بازی می کنیم که از ۲۰ دقیقه آن ۱۰ دقیقه سانسور می شود این اتفاق را توهین به خود می دانیم. تصمیم گیری نادرست برخی از مدیران تلویزیونی باعث شده است که صدا و سیما کم کم نیروهای خود را از دست بدهد و نادیده گرفته شدن تجربه و شناخت آن ها از بیننده باعث دلسردی و بی انگیزگی شان شده است. به عنوان بازیگر متاسفانه تلویزیون من را راضی نمی کند مگر اینکه اتفاقی بیافتد و نقشی را دوست داشته باشم و آن را بازی کنم.

متاسفانه تئاتر در کشور ما مهجور واقع شده است، چه آرزویی برای هنرهای نمایشی ایران دارید؟

– این اواخر اتفاقات عجیبی را دیده ام. مثلا برای تماشای تئاتری رفته بودم و دیدم که خانواده هایی از شهرستان برای دیدن آن نمایش آمده اند، دو خانم همان روز  از یزد آمده بودند تئاتری را تماشا کنند و همان شب نیز برگردند. در صورتیکه ما می توانستیم در شهرستان هایمان تا این حد جدی تئاتر داشته باشیم، تماشاگر مجبور نبود تا این مسیر را برای دیدن نمایشی به تهران بیاید. بارها در صفحات مجازی خوانده ام که افراد گفته اند که خوش به حال تان، ما در شهرمان حتی یک سالن تئاتر نداریم یا مسئله دیگر اینکه بچه هایی که دانشجوی تئاتر هستند و از شهرستان به تهران می آیند و اینجا تئاتر می خوانند، پس از تحصیلات تصمیم می گیرند هر جور که شده در تهران بمانند تا بتوانند فعالیت شان را ادامه دهند و این اتفاق بسیار غم انگیز است. من این این آرزو را دارم که نه تنها در تهران، سالن ها پر شود و تماشاگران تئاتر بیشتر شوند، بلکه شهرستان ها نیز واقعا به این بینش برسند که یکی از تفریحات، سرگرمی ها و اهداف فرهنگیشان تماشای تئاتر باشد و به همان اندازه تئاتر خوب و باکیفیت در شهرستان ها اجرا شود و فارغ التحصیلان این رشته امکان فعالیت تئاتری در شهر خود را داشته باشند.

فکر می کنید از نمایش «هاروی» استقبال خواهد شد؟

-واقعیت من برای تلویزیون هم که کار می کنم نمی توانم پیش بینی کنم که آن برنامه پر بیننده خواهد بود یا خیر. با این حال فکر می کنم این نمایش مورد استقبال قرار گیرد. زیرا نمایشنامه بسیار خوبی دارد و تک تک بازیگران، بازی های درخشانی دارند، بنابراین فکر می کنم مورد اقبال واقع شود.

گفتنی است، «هاروی» از ۲۶  آبان ماه ساعت ۲۰ با بازی مهدی بجستانی، مهدی بوسلیک، شقایق دهقان، معصومه رحمانی، کاظم سیاردشتی، یلداعباسی، مسعود کرامتی، سروناز نانکلی و پرهام یداللهی روی صحنه رفته است.
مطالب مرتبط
انتشار یافته: 1
در انتظار بررسی:0
Iran, Islamic Republic of
12:28 - 1395/09/03
برو موهاتو جمع کن برای ی لقمه نون چه اشکالی که در نمیاین
نام:
* نظر:
تعداد کاراکترهای مجاز: 450
قوانین ارسال نظر
بانک اطلاعات مشاغل تهران و کرج