فواره ۱۴۰ متری دریاچه ژنو

برترین ها: از سال ۱۸۹۱ یک جت غول پیکر از آب نقطه عطف مهمی در ژنو شده است. این ستون باریک آب مستقیما تا ارتفاع ۱۴۰ متر پرتاب می شود و یکی از شناخته شده ترین بخش های خط آسمان ژنو است. این فواره در هر ثانیه ۵۰۰ لیتر آب را از دهانه ۱۰ سانتیمتری خود با سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت بیرون می دهد. در هر لحظه حدود ۷۰۰۰ لیتر آب در هوا وجود دارد.

این فواره که «واتر جت» نام دارد در دریاچه ژنو، در نقطه ای که دریاچه به رودخانه رون می پیوندد واقع شده است. یک اسکله سنگی باریک وجود دارد که قدمت آن به همان سال نصب فواره باز می گردد و بازدیدکنندگان ساحل دریاچه را درست به همان نقطه ای که فواره قرار دارد می برد.

این نشانه مشهور سوئیسی در اصل به عنوان یک سوپاپ اطمینان برای کاهش فشار بیش از حد در شبکه نیروی هیدرولیک شهر آغاز شد. شبکه نیروی هیدرولیک از آب تحت فشار برای انتقال نیروی مکانیکی از یک پمپ مرکزی بزرگ به کارگاه ها و کارخانه های اطراف شهر از طریق شبکه ای از لوله ها استفاده می کند. شبکه هیدرولیک ژنو در سال ۱۸۷۹ با موتور بخار ۳۰۰ اسب بخاری راه اندازی شد که آب را از دریاچه ژنو برای شرب و تامین آب تحت فشار پمپاژ می کرد. افزایش تقاضا باعث شد شهر یک نیروگاه پمپاژ جدید در سال ۱۸۸۶ بااستفاده از قدرت آب رودخانه رون ایجاد کند. فشار آب برای تامین انرژی ماشین ها در بیش از صد کارگاه و کارخانه استفاده می شد. در پایان هر روز کاری، وقتی کارخانه ها ماشین ها را همزمان خاموش می کردند، فشار اضافی در سیستم ایجاد می شد و به یک سوپاپ اطمینان نیاز بود تا این فشار را آزاد کند. همین جا بود که اولین فواره ژنو به ارتفاع ۳۰ متر ایجاد شد.

خیلی زود این فواره بلند به یکی از نشانه های شهر تبدیل شد. بعد از دیدن محبوبیت آن، شهر تصمیم گرفت آن را به مکان فعلی اش در سال 1891 با هدف جذب گردشگر انتقال دهد و ارتفاع آن را به 90 متر افزایش داد. در سال 1951 ارتفاع آن را به 140 متر رساندند و تبدیل به ششمین فواره بلند جهان شد. امروزه این فواره در تمام طول روزهای سال روشن است و شب ها توسط چراغ های رنگی روشن می شود.