درباره دبیرستانی‌هایی که درگیر اعتراضات شدند

روزنامه همشهری در گزارشی به روایت تعدادی از دانش آموزان و معلمان از اعتراضات و مشکلات زندگی در رباط کریم پرداخته است.

دانش‌آموزان ۱۵ تا ۱۸ ساله گروهي از معترضان آبان ۹۸ بودند كه در بين آنها تعدادي كشته و عده‌اي نامعلوم دستگير شدند. به همين دليل به رباط كريم در حاشيه جاده ساوه رفتم و با برخي از آنها كه در درگيري ۲۵ آبان حضور داشتند و حتي دستگير شدند، حرف زدم. نتيجه شد.

اين پسران نوجوان اولين مواجهه را با اعتراضات خياباني داشتند، به همين خاطر با تعجب، وحشت و ترس درباره آن حرف ميزدند. ميگفتند كه اعتراض حق مردم آنجاست كه گراني بنزين زندگي‌شان را آتش زده، پسرها در آن شنبه معروف (۲۵ آبان) به مدرسه نرفتند تا ببينند كه اعتراضات چگونه تمام مي‌شود.

روز ۲۵ آبان از ۱۸۰ دانش آموز متوسطه دوم فقط ۱۰ نفر به مدرسه ميرسند. بقيه در الارد،كيكاور، سه راه شهريار و جاده ساوه شاهد آتش زدن لاستيك و سطل زباله بودند كه در نهايت بعضي از آنها كه صرفا تماشاچي بودند، دستگير ميشوند. نصفه روز، ۲۴ ساعت، ۴ روز. بعضي ها را چند روز بعد دستگير كردند.

يكي از دانش آموزان ميگويد چند روز بعد از اعتراضها در باشگاه محله‌شان در حال ورزش بوده كه عده اي ميريزند آنجا و يك پسر جوان را دستگير كردند. موقع تعريف از نحوه دستگيري، مردمك چشمهايش گشاد و گشادتر ميشد و با مكث‌هاي مكرر آن را تعريف مي‌كرد.

دو فروشگاه بزرگ رباط كريم در اين درگيري‌ها از سوي عده اي تخليه ميشود. «اونجا گوشت فروشي و بقالي هم بود ولي مردم اتكا و جامبو رو فقط زدن.» حالا جامبو ميخواهد عكس سارقان را منتشر كند. « خانمي كه آن روز از جامبو چند چيز برداشته، التماس ميكرد عكس من رو نزنين. پولش رو ميدم.»

یکی از معلمان می‌گوید: «این روزها سر بیش‌تر کلاس‌ها بحث اعتراض رو بچه‌ها به خصوص تو پایه‌های بالاتر راه می‌اندازن و دنبال جوابن. حرف‌شون اینه که چطور اعتراض کنیم که تهش نگن آشوب‌گر و خراب‌کار؟