باشکوه‌ترین تشییع جنازه‌های تاریخ ایران نصیب این ۱۰ نفر شد

برترین‌ها: بدرقه هنرمندان، ورزشکاران و به‌طورکلی چهره‌ها و به زبان امروز، سلبریتی و آخرین وداع با آنان همواره یکی از شلوغ‌ترین شمایل خاکسپری‌ها را شکل داده است.

در این میان برخی از آنان با بدرقه باشکوه‌تری همراه می‌شوند که خود به‌عنوان یک رخداد خبری یا آخرین خاطره‌سازی از آن چهره در حافظه‌ها و تاریخ‌ها ثبت می‌شود.

اگر به حافظه تاریخی و تقویمی خود رجوع کنیم دست‌کم چند تشییع جنازه و مراسم خاکسپاری را به‌یاد می‌آوریم که ماندگار شدند و در ذهن‌ها و زبان‌ها ماندند.

صرفا این فهرست مربوط به سلبریتی‌هاست و شامل چهره‌های سیاسی نمی‌شود.

یکی از آنها تشییع پیکر «مرتضی پاشایی» خواننده درجه دو نه چندان مطرح که در یک اتفاق باورنکردنی به یک پدیده اجتماعی تبدیل شد و تا جایی که همایشی برای تحلیل آن برگزار شد! مراسم تشییع یک خواننده ناشناس مثل مرتضی پاشایی در  ۲۵ آبان ۱۳۹۳ چنان با حضور مردم همراه شد که ترافیک ناشی از آن، بخشی از رفت‌وآمد در قلب تهران را برای ساعاتی مختل کرد!

غلامرضا تختی در ۱۷ دیماه سال ۴۶ در هتل آتلانتیک تهران خودکشی کرد. تشییع جنازه تختی یکی از باشکوه‌‎ترین مراسمی بود که توسط مردم برگزار شد و نشانگر علاقه آن‌ها به اسطوره‌ای بود که برایشان نماد مردمی‌بودن داشت. تشییع پیکر غلامرضا تختی، قهرمان کشتی ایران و جهان در در هفدهم دیماه ۱۳۴۶ تا چند دهه بعد از مرگ او همچنان ابهامات بسیاری را به همراه داشت و از شایعه به قتل رسیدن تختی سالها بر سر زبان‌ها بود.

فروغ فرخزاد شاعر نامدار ایرانی در ۲۴ بهمن سال ۴۵ در اثر یک تصادف دیده از جهان فروبست مراسم خاکسپاری فروغ فرخزاد در گورستان ظهیرالدوله تهران با حضور شماری از بزرگان عرصه فرهنگ و ادب در روز ۲۶ بهمن انجام شد. ارتباط عاشقانه فروغ با ابراهیم گلستان، نویسنده و فیلم‌ساز سرشناس ایرانی از حواشی داغ پیرامون این بانوی شاعر بود که همکاری با ابراهیم گلستان، موجب تحول فکری و ادبی در فروغ شد.

 مراسم تشییع غلامحسین بنان، چهره پرآوازه آواز ایرانی در ۸ اسفند ۱۳۶۴ هم در خاطره‌ها مانده است. در اوج دوران جنگ، مرگ او بازتاب چندانی در رسانه‌ها نیافت اما حضور اکثر بزرگان فرهنگ کشور در مراسم تشییع او و آواز مشهور شجریان بر سر مزارش، در حافظه فرهنگی کشور ثبت شده است.

پیکر استاد محمدرضا شجریان ۱۹ مهر ۱۳۹۹ به مشهد بازگشت، برای همیشه؛ در توس و در جوار آرامگاه فردوسی بزرگ و اخوان ثالث به خاک سپرده شد. مسیر ورودی شهر توس به تصاویری از نغمه خوان ربنا مزین شده بود و در جلوخان آرامگاه فردوسی تصاویر مختلفی از استاد شجریان نصب شده بود. از بلندگوهای محوطه آوازهای وی پخش می‌شد و مانیتورهایی که به منظور پخش مستقیم مراسم تعبیه شده بود، تصاویر استاد را به نمایش می گذاشت. حضور پررنگ مردم با توجه به شیوع ویروس کرونا بسیار قابل توجه بود. شجریان با دست نوشته‌هایی بر دست همچون بدرود ای آفرین صدای صداها، صدایت هیچوقت از دهان نمی‌افتد، شجریان زنده است در خاک آرام گرفت.

۱۵ آذر ۱۳۷۵، روز غریبی برای سینمای ایران بود، روزی که بنا به قولی سعدی سینمای ایران چشم از جهان فرو بست، در چنین روزی علی حاتمی پس از تحمل دوره‌ای بیماری درگذشت تا تنها دلخوشی مردم برای جبران دلتنگی‌شان، تماشای آثار ماندگارش چون «کمال الملک»، «هزاردستان»، «مادر»، «سوته دلان» و... باشد. مراسم تشییع پیکر این کارگردان فقید که با حضور پرشور هنرمندان و بازیگران سینمای ایران برگزار شد .  حضور محمدعلی فردین و صحبت‌های وی پس از سالها ممنوع الکاری در این مراسم قابل توجه بود.

محمدعلی فردین بازیگر مشهور و محبوب سینمای پیش از انقلاب در ۱۸ فروردین ۱۳۷۹، پس از سال‌ها ممنوع‌الکاری، غمگنانه از دنیا رفت و دو روز بعد در میان خیل عظیم دوستدارانش به سمت بهشت زهرای تهران مشایعت شد. تشییع جنازه‌ فردین، یک یادآوری مهم تاریخی و شاید ستایش این مقطع تاریخ ایران بود. با وجود حدود بیست سال دوری از کار هنری، اما تصویر فردین همانند دیگر هم‌نسلانش از ذهن ایرانیان پاک نشد و این مسئله خود را در تشییع جنازه پرجمعیت این بازیگر نشان داد.

خسرو شکیبایی، بازیگر بزرگ سینما، تلویزیون و تئاتر، روز ۲۸ تیرماه ۱۳۸۷ بر اثر بیماری سرطان درگذشت. خیل جمعیت برای بدرقه این مرد دوست‌داشتنی سینمای ایران دیدنی بود تا یکی از به‌یادماندنی‌ترین وداع‌ها با اهالی هنر و سینما رقم بخورد. طرفداران خسرو ارادت خود را با حضور گسترده در مراسم تشییع‌ جنازه و خاکسپاری او ثابت کردند.

در میان چهره‌های ورزشی هم یکی از شلوغ‌ترین مراسم‌های تشییع‌جنازه، به وداع با «ناصر حجازی» در دوم خرداد ۱۳۹۰ اختصاص داشت که در آن دیگر رنگ‌ها رنگ باختند و هواداران پرسپولیس هم به‌ تشییع جنازه این دروازه‌بان بزرگ تیم استقلال آمدند. ناصر خان پس از سالها جنگ با سرطان مغلوب این بیماری شد و نقاب در چهره خاک کشید.

بدیهی است که امروزه به‌واسطه شبکه‌های اجتماعی و بازتاب اخبار درگذشت چهره‌های معروف و روایت‌های متعدد از خاطراتی که آنها ساختند و اطلاع‌رسانی درباره زمان و مکان مراسم آنها، وداع با هنرمندان با جمعیت بیشتری همراه می‌شود اما برخی در این میان به‌دلیل فردی و اجتماعی بیش از دیگران مورد توجه همکاران و مردم قرار می‌گیرند و مراسم تشییع پیکر آنها به یک رخداد خبری تبدیل می‌شود.

بدون شک مراسم وداع با زنده‌یاد «آتیلا پسیانی»، یکی از آنها بود که شاهد حضور طیف وسیعی از چهره‌های سینمایی، هنری و فرهنگی در آن بودیم که می‌تواند از منظرهای گوناگونی تحلیل شود اما آنچه در پس دلایل آن قابل تأمل است این است که رنج مشترک، می‌تواند موجب همدلی‌های زیبا شود.