دلایل فولاد و وحید امیری برای یک انتقال مهم

فولاد برای خروج از شروع ناموفق فصل، دست به خریدی زد که هم رختکن را سنگین می‌کند و هم نگاه‌ها را برمی‌گرداند.

ورزش سه: انتخاب فولاد برای وحید امیری تصمیمی احساسی نبود. او بعد از سال‌های طولانی در پرسپولیس، تیمی را برگزید که چند لایه آشنایی در آن وجود دارد. رابطه خوب و قدیمی‌اش با محمد محمدی، مدیرعامل فولاد، مسیر مذاکره را کوتاه کرد. روی نیمکت هم یحیی گل‌محمدی نشسته؛ مربی‌ای که امیری سال‌ها زیر نظرش بازی کرده و زبان هم را می‌فهمند. چند عضو کادر فنی فولاد هم از همان خانواده کاری می‌آیند که امیری با آن‌ها خاطرات قهرمانی دارد. این پیوندها ریسک انتقال را پایین می‌آورد و سازگاری او را سریع می‌کند.

از زاویه فولاد، این خرید یک پیام روشن دارد: تیم می‌خواهد بعد از دو شکست متوالی مسیرش را عوض کند و پیش از بازی بزرگ مقابل پرسپولیس، صدای خودش را بلندتر کند. امیری فقط یک وینگر یا دفاع چپ دونده نیست. او وزن رختکن را بالا می‌برد، الگوی تمرین است و در روزهای سخت، مسئولیت‌پذیر خواهد بود. حضور او توجه رسانه ها و هواداران را به سمت سرخپوشان اهواز برمی‌گرداند و به تیمی که به ثبات و یک ستاره باتجربه نیاز دارد، نقطه اتکایی برای درون زمین می‌دهد.

محیط و شناخت تیم هم برای امیری مهم بود. ساسان انصاری، حامد لک و چند بازیکن دیگر که کنار او بازی کرده‌اند، از همان روز اول فضای دوستانه‌ای ساختند. این‌ها همان پل‌های یک انتقال موفق‌اند؛ وقتی بازیکن تازه‌وارد بداند در رختکن، بازیکنانی آشنا انتظارش را می‌کشد، تمرکز روی فوتبال ساده‌تر می‌شود. فولاد هم دقیقاً چنین فضایی را فراهم کرده تا بهترین نسخه از امیری را سریع‌تر ببیند.

بعد شخصی این انتخاب را هم نباید نادیده گرفت. امیری به جنوب برمی‌گردد. جایی که بخش مهمی از مسیر حرفه‌ای‌اش با نفت مسجدسلیمان شکل گرفت. بازگشت به هوای گرم و استادیوم‌های پرشور خوزستان برای او فقط یک جابه‌جایی جغرافیایی نیست بلکه یادآوری ریشه‌هاست و معمولاً برای بازیکنانی از جنس امیری، انگیزه مضاعف می‌آورد.