اگر فقط یک سوراخ بینی داشتیم چه می‌شد؟

فرارو: تصور کنید اگر تنها یک سوراخ بینی داشتیم چه می‌شد؟ نفس کشیدن هنگام سرماخوردگی دشوار می‌شد، نمی توانستیم بوها را تشخیص دهیم و حتی شکل صورت ما عجیب و غریب به نظر می‌رسید. اما واقعاً دلیل اینکه ما دو سوراخ بینی داریم چیست؟پشت این ویژگی به ظاهر ساده، حقایقی شگفت‌انگیز درباره تنفس، بویایی و هماهنگی بدن پنهان است.

به نقل از  iflscience، سوراخ های بینی تنها یک ویژگی ظاهری نیستند. آن‌ها نقش‌های مهم و متعددی در زندگی روزمره ما ایفا می‌کنند.  یکی از جالب‌ترین ویژگی‌های بینی، چرخه تنفسی سوراخ های آن است. مایکل ویرینگ، جراح و متخصص گوش، حلق و بینی در لندن می گوید: «ما معمولاً در یک زمان بیشتر با یک سوراخ بینی نفس می کشیم و سوراخ دیگر بینی مان استراحت می کند. هر چند ساعت یک بار، سوراخ‌ها به صورت متناوب نقش خود را تغییر می‌دهند.»

چرخه بینی کمک می‌کند تا رطوبت مخاط حفظ شود و جلوی خشک شدن آن گرفته شود. در هر زمان، یکی از سوراخ‌ها مسئول بخش عمده تنفس است و دیگری در حالت نیمه‌فعال قرار دارد.  عملکرد این سیستم، حتی در طول خواب و با تغییر وضعیت بدن یا در هنگام بیماری، دستخوش تغییر می‌شود تا تنفس ما همچنان بهینه بماند. 

اما نقش سوراخ بینی که در آن زمان «استراحت» می‌کند، تنها محدود به تنفس نیست. تحقیقات نشان می دهند که عملکرد هر سوراخ بینی در درک بوها متفاوت است. هنگامی که هوا از سوراخی که کمی بسته‌تر است عبور می‌کند، مولکول‌های بو زمان بیشتری برای حل شدن در مخاط پیدا می‌کنند و مغز می‌تواند جزئیات بیشتری از بوها را پردازش کند. پژوهشی در دانشگاه استنفورد نشان داد که هر سوراخ بینی نوع متفاوتی از بوها را بهتر شناسایی می‌کند: سوراخی که کمی مسدود است، بوهایی که آرام‌تر وارد بینی می‌شوند را بهتر تشخیص می‌دهد، در حالی که سوراخ باز، بوهایی که سریع تر جذب می شوند را بهتر درک می کند.

مغز به کمک مقایسه ورودی‌های هر دو سوراخ بینی، می‌تواند منبع بوها را تشخیص دهد. درست مانند گوش‌ها که صداها را جهت‌یابی می‌کنند، مغز با مقایسه میزان بوهای واردشده از هر سوراخ، می‌تواند تشخیص دهد یک بو از کدام سمت می‌آید. این توانایی، به انسان‌ها کمک می‌کند محیط اطراف خود را بهتر درک کنند و حتی بوی غذا، دود یا مواد خطرناک را تشخیص دهد.

در نهایت، دو سوراخ بینی ما نماد تقارن طبیعی بدن و طراحی کارآمد طبیعت هستند. انسداد هر یک از سوراخ‌های بینی می‌توانست مشکل‌ساز شود، زیرا دهان نمی‌تواند همه نقش‌های حیاتی بینی در تنفس، تصفیه هوا و حس بویایی را ایفا کند. بینی، علاوه بر تنفس، هوا را فیلتر، گرم و مرطوب می‌کند، حس بویایی ما را فعال نگه می‌دارد و عملکرد بدن را تنظیم می‌کند. داشتن یک سوراخ بینی می‌توانست این هماهنگی را به هم بزند و حتی سلامت ما را تهدید کند.

در واقع، دو سوراخ بینی تنها یک جزء ساده روی صورت نیستند؛ سوراخ های بینی نمونه کوچکی از عجایب خلقت هستند که هر لحظه، بدون آنکه متوجه باشیم، زندگی ما را آسان‌تر می‌کنند.