کدام منطقه تهران قدیم سمبل اراذل و اوباش بود؟

عصر ایران: یکی از قدیمی ترین خیابان های تهران خیابان خیام است که شهرتی فراوان دارد این خیابان در زمان های قدیم با نام جلیل آباد شناخته می شد و در زمان ناصر الدین شاه، خیابان جلیل آباد خیابان باریک و پر پیچ و خم هولناکی بود که بقایای آن از طرف شمال به اداره پست مرکزی در خیابان سپه (امام خمینی فعلی) می رسد و به طرف جنوب کشیده می شد و از چهار راه گلوبندک و بازار بزرگ تهران می گذشت و به میدان پاقاپق( محمدیه فعلی) می رسید.

حال به نقل از کتاب طهران قدیم نوشته جعفر خان شهری به بهانه خیابان جلیل آباد یا همان خیام به تاریخ تاسیس نظمیه یا همان شهربانی در تهران و ایران پرداخته ایم.  این خیابان تا اواسط سلطنت ناصرالدین شاه محل اجتماع دزدان و اراذل و اوباش محله سنگلج بود که در قسمت غرب این خیابان قرار داشت. و کلانتر های ۲ محله سنگلج و عودلاجان هرکدام دستگیری این اراذل و اوباش را وظیفه دیگری می دانستند و در نتیجه این اراذل با خیال راحت به سرقت و قمار و دیگر کارهای خلاف می پرداختند.

به همین مناسبت وقتی در سال 1257 هجری خورشیدی اولین تشکیلات و نظم و نسق نظمیه (شهربانی بعدی) در تهران به وجود آمد، اداره اش در این خیابان انتخاب شد تا امنیتش سرلوحه دیگر کارها قرار گیرد.

کنت دومونت فرت ایتالیایی که به لقب نظم الملک مفتخر گردید و اولین رییس نظمیه تهران بود، اولین اقدامش فراهم ساختن افرادی از جوانان 20 تا 30 ساله برای تشکیلات نظمیه بود و آن ها را با لباس های متحدالشکل و تعلیماتی دقیق مهیا کرد تا نظم و نسق در شهر فراهم شود. 

او با گماردن پلیس دست روز و شب در کوچه معابر، پشت بام های بازارها و مساجد به کنترل امور و دستگیری اراذل و اوباش پرداخت به طوری که بعد از مدتی امنیت شهر واقعا پیشرفت کرده بود.

 گرچه مدتی بعد خارجی بودن کنت دومونت فرت  سبب دردسر شد و او برکنار شد گرچه در ایران ماند و مدتها بعد در زمان احمد شاه در تهران درگذشت و در گورستان دولاب به خاک سپرده شد.

داستان هم از این قرار بود که در زمان نهضت تنباکو و قرارداد رژی یکی از شروط مردم برای آشتی با ناصرالدین شاه برکناری خارجی ها از مناصب مهم مملکتی بود.