هنرنمایی گران‌ترین مجسمه‌ساز جهان را ببینید

ایسنا: آلبرتو جاکومتی با مجسمه‌های بلند، باریک و تنها خود تحسین جهانی را برانگیخته و آثارش در حراجی‌ها به قیمت‌های نجومی فروخته می‌شوند و او را به گران‌ترین مجسمه‌ساز تاریخ تبدیل کرده‌اند.

«آلبرتو جاکومتی» (Alberto Giacometti) مجسمه‌ساز و نقاش سوئیسی یکی از بزرگ‌ترین هنرمندان قرن بیستم است. جاکومتی در سال ۱۹۰۱ میلادی متولد شد و از همان دوران کودکی به هنر علاقه نشان داد و نخستین تابلو رنگ روغن خود را در سن دوازده‌سالگی خلق کرد. پدرخوانده او نقاش مکتب فوویسم بود و برادرش «برونو» نیز معمار شد. دیگر برادرش،‌ «دیه‌گو»‌ طراح و هنرمند، مهم‌ترین مدل «جاکومتی»‌ و دستیار او بود.

جاکومتی در سال ۱۹۶۲ در بینال ونیز جایزه بزرگ مجسمه‌سازی را دریافت کرد و به این ترتیب به شهرتی جهانی دست پیدا کرد. در سال ۲۰۱۰، مجسمه «L'Homme qui marche I» که مجسمه برنزی تصویرگر یک مرد درحال قدم زدن است، به یکی از گران‌ترین مجسمه‌هایی تبدیل شد که تا به حال در حراجی فروخته شده است.

جالب است بدانید که «جاکومتی‌» با هنرمندان سوررئال همکاری داشت. در سال ۱۹۳۱،‌ او در برخی از فعالیت‌های گروه سوررئال «آندره برتون» شاعر و نویسنده فرانسوی شرکت کرد. با اینکه جاکومتی بعداً به دلیل مدل‌های «واقع‌گرایانه» از این گروه خارج شد، اما علاقه اش به برخی از فرم‌ها و مضامین سوررئالیستی ادامه داشت.

اما بیش از هر چیز دیگری،‌ مجسمه‌های شبیه به انسان «جاکومتی‌»‌ هستند که او را به شهرت رساندند. با اینکه او در طراحی،‌ نقاشی و ساخت اشیاء‌ تزئینی هم تجربه داشت،‌ آدمک‌های باریک او هستند که به سرعت نام «جاکومتی» را در ذهن علاقه‌مندان به هنر تداعی می‌کنند. «جاکومتی»‌ به دنبال جنگ جهانی دوم از ژنو به پاریس بازگشت. در این دوران تمرکزش را بر خلق مجسمه‌های تکی گذاشت که اغلب درحال قدم زدن یا ایستادن بودند.

دوستان و خانواده «جاکومتی»‌ سوژه آثار هنری او می‌شدند. او ترجیح می‌داد از سوژه‌هایی استفاده کند که شخصا آن‌ها را می‌شناخت؛‌ برای مثال،‌ برادرش «دیه‌گو»‌ و همسرش «آنت»‌. همچنین از حافظه‌اش برای استفاده از سوژه‌ها بهره می‌برد.

«جاکومتی»‌ در بیشتر سال‌های فعالیت هنری‌اش از یک کارگاه استفاده کرد. او زمانی که یک هنرمند جوان بود به کارگاهش نقل مکان کرد. این کارگاه کوچک از زرق و برق‌های پاریس به دور بود، اما «جاکومتی»‌ در همین کارگاه میزبان بسیاری از چهره‌های فرهنگی از جمله «ژان پل سارتر»‌ فیلسوف مشهور فرانسوی، «ساموئل بکت»‌ رمان‌نویس نامدار، و «هانری ماتیس»‌ نقاش برجسته بود.

اغلب آثار هنری این هنرمند بر سر انسان تمرکز داشت. او شیفته این طرز فکر بود که زندگی یک انسان پشت چشم‌های او نهفته است و تمرکزش را بر چشمان سوژه می‌گذاشت.

همانطور که اشاره شد،‌ «جاکومتی»‌ اشیاء تزئینی نیز طراحی می‌کرد. این هنرمند در دهه ۳۰ میلادی انواع مختلف اشیاء‌ تزئینی همچون لامپ،‌ گلدان و جواهرات را طراحی کرد. او در این مسیر با «ژان میشل فرانک» طراح داخلی مشهور همکاری کرد.

اشیاء تزئینی «جاکومتی»‌ محبوب بودند و تصاویر آن‌ها در مجله «وُگ‌»‌ منتشر می‌شد. 

«آلبرتو جاکومتی» (Alberto Giacometti) مجسمه‌ساز و نقاش سوئیسی یکی از بزرگ‌ترین هنرمندان قرن بیستم است. جاکومتی در سال ۱۹۰۱ میلادی متولد شد و از همان دوران کودکی به هنر علاقه نشان داد و نخستین تابلو رنگ روغن خود را در سن دوازده‌سالگی خلق کرد. پدرخوانده او نقاش مکتب فوویسم بود و برادرش «برونو» نیز معمار شد. دیگر برادرش،‌ «دیه‌گو»‌ طراح و هنرمند، مهم‌ترین مدل «جاکومتی»‌ و دستیار او بود.

جاکومتی در سال ۱۹۶۲ در بینال ونیز جایزه بزرگ مجسمه‌سازی را دریافت کرد و به این ترتیب به شهرتی جهانی دست پیدا کرد. در سال ۲۰۱۰، مجسمه «L'Homme qui marche I» که مجسمه برنزی تصویرگر یک مرد درحال قدم زدن است، به یکی از گران‌ترین مجسمه‌هایی تبدیل شد که تا به حال در حراجی فروخته شده است.

جالب است بدانید که «جاکومتی‌» با هنرمندان سوررئال همکاری داشت. در سال ۱۹۳۱،‌ او در برخی از فعالیت‌های گروه سوررئال «آندره برتون» شاعر و نویسنده فرانسوی شرکت کرد. با اینکه جاکومتی بعداً به دلیل مدل‌های «واقع‌گرایانه» از این گروه خارج شد، اما علاقه اش به برخی از فرم‌ها و مضامین سوررئالیستی ادامه داشت.

اما بیش از هر چیز دیگری،‌ مجسمه‌های شبیه به انسان «جاکومتی‌»‌ هستند که او را به شهرت رساندند. با اینکه او در طراحی،‌ نقاشی و ساخت اشیاء‌ تزئینی هم تجربه داشت،‌ آدمک‌های باریک او هستند که به سرعت نام «جاکومتی» را در ذهن علاقه‌مندان به هنر تداعی می‌کنند. «جاکومتی»‌ به دنبال جنگ جهانی دوم از ژنو به پاریس بازگشت. در این دوران تمرکزش را بر خلق مجسمه‌های تکی گذاشت که اغلب درحال قدم زدن یا ایستادن بودند.

دوستان و خانواده «جاکومتی»‌ سوژه آثار هنری او می‌شدند. او ترجیح می‌داد از سوژه‌هایی استفاده کند که شخصا آن‌ها را می‌شناخت؛‌ برای مثال،‌ برادرش «دیه‌گو»‌ و همسرش «آنت»‌. همچنین از حافظه‌اش برای استفاده از سوژه‌ها بهره می‌برد.

«جاکومتی»‌ در بیشتر سال‌های فعالیت هنری‌اش از یک کارگاه استفاده کرد. او زمانی که یک هنرمند جوان بود به کارگاهش نقل مکان کرد. این کارگاه کوچک از زرق و برق‌های پاریس به دور بود، اما «جاکومتی»‌ در همین کارگاه میزبان بسیاری از چهره‌های فرهنگی از جمله «ژان پل سارتر»‌ فیلسوف مشهور فرانسوی، «ساموئل بکت»‌ رمان‌نویس نامدار، و «هانری ماتیس»‌ نقاش برجسته بود.

اغلب آثار هنری این هنرمند بر سر انسان تمرکز داشت. او شیفته این طرز فکر بود که زندگی یک انسان پشت چشم‌های او نهفته است و تمرکزش را بر چشمان سوژه می‌گذاشت.

همانطور که اشاره شد،‌ «جاکومتی»‌ اشیاء تزئینی نیز طراحی می‌کرد. این هنرمند در دهه ۳۰ میلادی انواع مختلف اشیاء‌ تزئینی همچون لامپ،‌ گلدان و جواهرات را طراحی کرد. او در این مسیر با «ژان میشل فرانک» طراح داخلی مشهور همکاری کرد.

اشیاء تزئینی «جاکومتی»‌ محبوب بودند و تصاویر آن‌ها در مجله «وُگ‌»‌ منتشر می‌شد. در این مطلب ویدئو کمیابی را تماشا می‌کنید که روند خلق یکی از این مجسمه‌ها را توسط «آلبرتو جاکومتی» در سال ۱۹۶۵ میلادی نشان می‌دهد.