پسر پزشکیان سیاست خارجی ایران را با آمریکا مقایسه کرد

ایرنا: فرزند و مشاور رئیس‌جمهوری، اظهار کرد: اگر ایران را با ایالات متحده مقایسه کنیم سیاست خارجی ما تطابق و همخوانی بیشتری با خواست و اراده مردم داشته است.

یوسف پزشکیان با انتشار یادداشتی درباره روز سی‌ام جنگ در کانال تلگرامی خود نوشت:

«امروز یک مهمان داشتم. ۴۵ دقیقه‌ای صحبت کردیم. گفت چیزی نمی‌خورم. چیزی هم نخورد. 

به یکی از دوستان کلی بدهی داشتم. حساب کتاب نمی‌کرد که بدهی‌مان را صاف کنیم. همینجوری علی‌الحساب یک رقمی را به حسابش واریز کردم. زنگ زده بود که چرا پول واریز کردی؟ گفتم از کجا فهمیدی من واریز کردم؟ در جواب یک چیزهایی گفت ولی من بالاخره نفهمیدم چه جوری فهمیده بود.

فکر می‌کردم حالم بهتر شده. رفتم یک جلسه مهم. توی جلسه که صحبت می‌کردم، سرفه‌ها شدت می‌گرفت. اگر حرف نمی‌زدم احتمالا اینقدر سرفه نمی‌کردم.

امشب در مناطقی از تهران و کرج برق رفت. زیرساخت‌هایمان را می‌زنند و ما هم زیرساخت‌هایشان را می‌زنیم و هرکس بیشتر دوام بیاورد پیروز میدان خواهد شد. 

یاد کلام مولا علی علیه السلام می‌افتم که همانا خداوند یکتا را فرشته‌ای است که هر روز ندا می‌دهد ای مردم جهان فرزند بیاورید از برای مردن و بسازید از برای ویران شدن و فراهم شوید از برای رفتن، بسازید برای ویران شدن...

می‌خوام یک نظر مهم اما احتمالا نامحبوب در بین منتقدان جمهوری اسلامی مطرح کنم. خواهش می‌کنم منتقدان با وجدان خودشان خلوت کنند و به این مسئله فکر کنند. نیازی به جواب دادن نیست. 

تصاویر تجمعات مردم آمریکا را می‌بینم. می‌اندیشم «مگر نمی‌گویند آمریکا مهد دموکراسی است؟»؛ «این چه دموکراسی‌ای است که حرف و خواست مردم در آن نادیده انگاشته می‌شود؟» خواهند گفت که «رای و نظر مردم در حکومت ایران نیز نادیده انگاشته می‌شود». حتما جمهوری اسلامی اشکالاتی دارد (مثلا در خصوص دموکراسی نقد به ردصلاحیت‌ها همیشه بوده، یا در سیاست خارجی اختلاف بین مسئولین گاهی بوده)، اما تطابق و توجه به نظر مردم در سیاست خارجی پررنگ بوده.

برای تقریب ذهن چندتا سوال می‌پرسم؟ ۱- چرا جمهوری اسلامی ایران هیچ‌گاه علیه اسرائیل (یا هر جای دیگری) جنگ پیش‌دستانه‌ای را آغاز نکرده است؟ ۲- چرا جمهوری اسلامی ایران تنگه هرمز را پیش‌ از این نبسته بود؟ ۳- چرا آقای خامنه‌ای رهبر شهید با اینکه فکر می‌کرد و باور داشت که آمریکا چیزی در مذاکره به ما نمی‌دهد، بارها اجازه مذاکره دادند؟

این خیلی مهم است. چون حاکمان ما می‌دانسته‌اند (یا گمان می‌کردند) که اگر این کارها را بکنند، حمایت و پشتیبانی مردم را از دست می‌دهند. یعنی نظر مردم در این حکومت همواره مهم بوده.

به عبارت دیگر، اگر جمهوری اسلامی را با ایالات متحده مقایسه کنیم، سیاست خارجی ما تطابق و همخوانی بیشتری با خواست و اراده مردم داشته، تا سیاست خارجی آمریکایی‌ها. برای ترامپ نظر مردم آمریکا در خصوص جنگ اصلا مهم نیست.

در مورد اسرائیل هم اصلا صحبت نمی‌کنم، چون اساسا یک کشور به معنای متعارف نیست. شکل‌گیری اسرائیل با مردمی بوده که اساسا سیاست‌های جنایت‌کارانه‌اش را قبول داشتند. یعنی صهیونیست‌هایی در سرزمین فلسطین جمع شده‌اند که اساسا نظر مشابهی در مسائل سیاسی دارند. صحبت از دموکراسی در چینن ساختاری کاملا بی‌معنی است. 

از خدا می‌خوام ما را از گمراهی نجات بده.»