رابطه نخست‌وزیر شاه و عراقچی در فقره تنگه هرمز

برترین‌ها: یک کارشناس مسائل آمریکا در واکنش به اظهارات وزیر خارجه نوشت: موضوع حقوق ایران در تنگه هرمز چیز جدیدی نیست. در کنفرانس سال ۱۳۳۷ حقوق دریاها در ژنو، دکتر احمد متین‌دفتری نماینده ایران بود و در صورتجلسه کنفرانس آمده که وی ۹ بار در حین کنفرانس به بندهای مطرح شده نقد داشت.

 فواد ایزدی کارشناس و تحلیلگر مسائل آمریکا در واکنش به مصاحبه دکتر سیدعباس عراقچی وزیر خارجه کشورمان با شبکه الجزیره که درباره آب های حقوقی تنگه هرمز صحبت می‌کند در شبکه ایکس نوشت: 

رابطه نخست‌وزیر شاه و دکتر عراقچی

سوال: آیا تنگه هرمز در آبهای بین‌المللی است؟

پاسخ: خیر.

عرض تنگه هرمز ۲۱ مایل دریایی است. بر اساس کنوانسیون حقوق دریاها،

۱- آب‌های سرزمینی کشورها ۱۲ مایل دریایی است.

۲-"منطقه نظارت" کشورها هم ۱۲ مایل دریایی فراتر از آب‌های سرزمینی است. در این منطقه قوانین کشور ساحلی باید رعایت شود.

۳-"منطقه انحصاری اقتصادی" کشورها هم ۲۰۰ مایل دریایی است. در این منطقه همانطور که از اسمش پیداست کشور ساحلی در حوزه منافع اقتصادی انحصار دارد.

به همین دلیل این جمله دکتر عراقچی در مصاحبه اخیر با الجزیره مهم است: "واقعیت این است که تنگه هرمز در آب‌های سرزمینی ایران و عمان قرار دارد. تنگه هرمز در آب‌های بین‌المللی نیست. این آب‌های داخلی ایران و عمان است".

موضوع حقوق ایران در تنگه هرمز چیز جدیدی نیست. در کنفرانس سال ۱۳۳۷ حقوق دریاها در ژنو، دکتر احمد متین‌دفتری نماینده ایران بود و در صورتجلسه کنفرانس آمده که وی ۹ بار در حین کنفرانس به بندهای مطرح شده نقد داشت.

در نهایت با تلاش دکتر متین‌دفتری که آن سال‌ها سناتور بود این کنوانسیون در قوه مقننه ایران تصویب نشد.

به این ترتیب این حق ایران است که در آب‌های سرزمینی و تحت نظارت خود عوارض عبور دریافت کند.

ترکیه هم مثل ایران عضو کنوانسیون حقوق دریاها نیست و ده‌ها سال است که از تنگه‌های در جوار خود، که اتفاقا در آبراه‌های بین‌المللی هستند، "عوارض عبور" دریافت می‌کند.

کشورهایی مانند استرالیا، کانادا و دانمارک هم که عضو کنوانسیون حقوق دریاها هستند، از اصطلاح "عوارض راهبری" برای مبالغ دریافتی استفاده می‌کنند.

ایران از ترکیه، استرالیا، کانادا و دانمارک کمتر نیست.

دکتر متین‌دفتری که در سال ۱۳۵۰ فوت کرد برادرزاده و داماد مرحوم دکتر محمد مصدق بود و برای مدت کوتاهی نخست‌وزیر رضا شاه. وی بعد از اشغال ایران، توسط انگلیس دستگیر و مدتی زندانی شد.