پاسخ یک رسانه به «کیهان»؛ چون از شما می‌ترسند!

عصر ایران در مقاله ای به انتقاد حسین شریعتمداری از دستگاه دیپلماسی پرداخته است، در بخشی از این مقاله آمده است: «آقای حسین شریعتمداری رییس مؤسسۀ کیهان از دستگاه دیپلماسی انتقاد کرده‌اند که چرا خبرها یا شایعات مربوط به مذاکرات و حتی بحث احتمال توافق را باید از رسانه‌های خارجی شنید و در داخل سخنی گفته نمی‌شود؟

ابتدا عین سخن یا نوشتۀ ایشان و بعد دو نکته:

مرقوم فرموده‌اند: 

 "سخن، درباره اخباری است که از سوی خبرگزاری‌های خارجی و یا مقامات غربی و عبری و عربی منتشر می‌شود ولی مسئولان دست‌اندرکار کشورمان در‌باره آن سکوت می‌کنند و کمترین خبر و گزارشی به مردم نمی‌دهند. در این حالت بی‌آنکه بخواهند و یا بهتر است گفته شود بی‌آنکه متوجه باشند، اطلاع‌رسانی پیرامون آنچه در عرصه دیپلماسی می‌گذرد را به دشمن سپرده‌اند.

به عنوان نمونه -و فقط یک نمونه- روز چهارشنبه کانال‌های خبری؛ بی‌بی‌سی، رویترز‌، آکسیوس‌، دویچه‌وله، سی‌ان‌ان، ایندیپندنت، الجزیره، کانال ۱۲ رژیم صهیونیستی و‌... از طرح پیشنهادی و ۱۴ ماده‌ای آمریکا به ایران گزارش‌های نسبتاً مبسوط و مفصلی داده‌اند و حتی برخی از آنها به متن این طرح نیز اشاره کرده‌اند ولی در این سوی ماجرا، مسئولان دست‌اندرکار کشورمان کمترین توضیحی درباره آن نداده‌اند!" 

اما آن دو نکته:

اولا: خودتان گفته اید بی‌بی‌سی و آکسیوس و دویچه‌وله و الجزیره و کانال 12 اسراییل و رویترز. اینها همه رسانه هستند. اگر وزارت خارجۀ آمریکا به عنوان طرف اصلی یا پاکستان در مقام میانجی ادعایی مطرح می‌کرد مقامات ما باید توضیح می‌دادند. آنها رسانه‌اند و اخبار دریافتی را نشر داده‌اند. شما هم صاحب رسانه‌اید. خوب، خبر بدهید! چرا از وزارت خارجه انتظار دارید؟ مگر آنها اخبارشان را از وزارت خارجۀ ما دریافت کرده‌اند؟

ثانیا: آن قدر وزارت خارجه هر موضوعی را تکذیب کرده که لقب سخن‌گویان وزارت خارجه در دولت‌های مختلف شده: آقای تکذیب! به این اعتبار اگر تکذیب کند کسی جدی نمی‌گیرد و اگر تکذیب نکند به منزلۀ تأیید است و باز نظر شما تأمین نمی‌شود.

ثالثا: "خبر، خون رسانه است و تحلیل، روح آن". هیچ استاد علوم ارتباطات نیست که در این گزاره تردید داشته باشد. یکی از دلایل برتری رسانه‌های خارجی در جلب و جذب مخاطب، آن است که خبر را می‌شناسند و آن را از از تبلیغ و پروپاگاندا تفکیک می‌کنند. دربارۀ تحلیل هم موانع بسیار وجود دارد. طرف، مثلا نماینده مجلس است و سابق بر این کارمند وزارت خارجه بوده و در گفت‌و‌گوی تلویزیونی تا می‌گوید "آقای ترامپ"، خانم سحر امامی مجری حماسه‌ساز، سخن او را می‌بُرد و می‎گویید به ترامپ نگویید آقا!

آن بنده خدا هم هول می‌شود وگرنه می‌گفت: گور پدر ترامپ بی‌شرف! بگذار حرفم را بزنم. کار تو سؤال کردن است نه یاد دادن این که برای کی چه واژه‌ای را به کار ببرم!

غرض این که آن قدر دریافت و نشر خبر را انحصاری و پرهزینه کرده‌اند که همه در حال نقل از چند خبرگزاری هستند و بامزه این که خبرگزاری رسمی را هم قبول ندارند.

حالا می‌رسیم به پاسخ صریح تر به پرسش جناب شریعتمداری کیهان.

توضیح نداده‌اند چون از شما می‌ترسند. هنوز واکنش‌ها به توییت عباس عراقچی -که تازه خودی هم هست و از آب گذشته - یادمان نرفته در حالی که می‌خواست مانند ترامپ واکنش داشته باشد.

کدام رسانه ایرانی می‌تواند مانند این قطاری که ردیف کرده‌اید خبر احتمالی دریافتی را بی‌دغدغه نشر دهد؟

از این رو تا رسانه‌های خارجی خبری منتشر می‌کنند و بعضا به چند مورد می‌رسد که آن را به صحت نزدیک‌تر جلوه می‌دهد یک "ادعا" می‌گذارند سر آن تا مسؤولیت متوجه نشر دهنده نباشد و منتشر می‌کنند.

یک لحظه تصور کنید آقای عراقچی اندکی از اخبار توافق احتمالی در یک صفحه را تأیید می‌کرد. همین کیهان نمی‌گفت عذرخواهی کنید! چرا عاقل کند کاری که بازآرد پشیمانی؟ خبرها را آنها منتشر می‌کنند و اینها با سکوت مجال توهین و تخریب را می‌گیرند و امیدواریم رییس جمهور هم از لاک "لامپ اضافی خاموش" و " خیال نکنید من آدم مهمی هستم" بیرون آمده باشد و یکی از موضوعات دیدار مهم مورد اشاره در سخنان اخیر، همین بحث بوده باشد و برای مردم ختم به خیر شود.

به زبان ساده و روشن کیهان گفته چرا وزارت خارجه در قبال اخباری که رسانه‌های مهم دنیا دربارۀ مذاکرات وتوافق احتمالی منتشر کرده‌اند موضع نگرفته؟ پاسخ احتمالی این است: چون از شما می‌ترسند! به دو دلیل: اول: مانند واکنش به توییت وزارت خارجه را سیبل کنید و بخواهید به جای تأیید، تکذیب کنند و چهار تا فحش هم بدهند. 

دوم: تا حالا چند بار به توافق نزدیک شده‌ایم و اظهار نظر یا لو رفتن بندی به هم زده البته بیشتر به خاطر دهان لقی و شخصیت ملون خود ترامپ!»