حالا شد؛ با مسی و آن گلر ۴۰ ساله همه چیز جان گرفت!

برترین‌ها: هفتمین روز جام جهانی‌ست و حالا انگار ماجرا کمی قوام پیدا کرده؛ همین چند ساعت پیش لیونل مسی فرمی را نمایش داد که انگار قصد دارد چیزی فراتر از آن فوق ستاره 2022 باشد و با یک هتریک تَروتَمیز مقابل تیم خوب الجزایر، میخ اول را محکم کوبید.  مسی گفته که ۲۰۲۶ احتمالاً آخرین جام جهانی اوست اما 38 سالگی مانع از آن نشده است که دست به کاری حماسی بزند. کاری باورنکردنی. او با رکورد ۱۶ گل کلوزه به عنوان بازیکنی که بیشترین گل را در تاریخ جام جهانی زده است، برابری کرد.

در این راستا، لئو هدف دیگری را محکم در ذهن دارد. با این حال، مهم‌ترین آن‌ها، اهدای چهارمین ستاره به کشورش است. با وجود این، واضح است که بازیکنی با ماهیت مسی همیشه برای بیشتر تلاش می‌کند. بنابراین، با تمام آنچه در این جام جهانی پیش روی تیم اسکالونی قرار دارد، عبور از کلوزه هدف بعدی لئو است و گستاخانه است اگر فکر کنیم این اتفاق رخ نخواهد داد. لئو همچنان بازیکنی تعیین‌کننده است.

اما آن اشک‌ها که در دقیقه ۱۷ درست بعد از شوت دقیق و سهمگین به قفس توری الجزایر روان شد حکایتی دیگر داشت، جام جهانی آمریکا با وجود انتقادات درباره 48 تیمی شدن و افت کیفیت محسوس، در حال نمایش لحظاتی فرامتنی  از فوتبال است که انتظار داریم در چنین فستیوالی ببینیم. بازی تازه شروع شده و مسی در صبح 26 خرداد، بارقه‌های امید را در دل تماشاگران روشن کرد تا انتظارمان برای حض مطلق از فوتبال در سایه جنگ و اتش‌بس بیهوده نباشد.

اولین شگفتی جام جهانی از کیپ‌ورد!

نهال موسوی در عصر ایران نوشت: هیچ‌کس، حتی خودش، نمی‌دانست مهم‌ترین شب زندگی‌اش کی از راه می‌رسد. نوزده سال در سکوت توپ گرفته بود؛ از آنگولا تا مولداوی، از قبرس تا پرتغال، نزدیک دویست بازی بدون آنکه نامش از حاشیه فوتبال جهان بیرون برود. اگر کسی او را نمی‌شناخت، شاید فکر می‌کرد بازنده میدان است. اما او ووزینیا دروازه‌بانی بود که چند دقیقه پیش، تنها در برابر یکی از بهترین خط‌ حمله‌های جهان ایستاده بود و هفت‌بار اجازه نداده بود توپ از خط دروازه‌اش بگذرد.  در ورزشگاه آتلانتا، اسپانیا با هفت مهار درخشان او به تساوی بدون گل رسید، نتیجه‌ای که برای مدعی قهرمانی جهان فاجعه خوانده شد و برای ملت کوچک آفریقایی، شیرین‌ترین خاطره تاریخ فوتبالش شد.

ووزینیا در ۴۰ سالگی و ۱۲ روز سن، مسن‌ترین دروازه‌بانی شد که در اولین بازی جام جهانی خود کلین‌شیت کرده است. عملکرد ووزینیا نه تنها در زمین، بلکه خارج از آن هم معجزه کرد. صفحه اینستاگرام او از حدود ۵۰ هزار دنبال‌کننده پیش از بازی، به بیش از 11 میلیون دنبال‌کننده رسیده. این نتیجه و عملکرد ووزینیا یادآور این است که فوتبال هنوز جای شگفتی دارد.

حالا انگار جام 48 تیمی مدافعانی هم دارد. در فرمت‌های قدیمی‌تر، چنین تیمی شاید هرگز به جام جهانی نمی‌رسید و داستان ووزینیا هم هرگز از مرزهای کیپ‌ورد بیرون نمی‌رفت.  حال اما دنیا فهمید مردی هست که با پدربزرگ و مادربزرگش بزرگ شده، نوزده سال در گمنامی دوام آورده و در چهل‌سالگی نشان داد که در فوتبال، هنوز هم گاهی مهارت و پشتکار از پول و شهرت جلو می‌زند.