حال رسایی از این لبخند پزشکیان بد است

برترین‌ها: بعد از امضای تفاهم‌نامه و واکنش مقامات رده‌بالا به این موضوع، به نظر می‌رسد بیشترین مسئولیت پیرامون این امضا بر عهده مسعود پزشکیان خواهد بود. چرا که محمدباقر قالیباف هم با رفتاری ظریف و پیچیده، گرچه به نوعی خود را میدان‌دار ماجرا معرفی می‌کند، اما در نهایت مسئولیت اصلی را به دولت و شخص رئیس‌جمهور حواله داده است. مشخص است که پررنگ شدن نام پزشکیان، او را در تیررس پایدارچی‌ها (در واقع همان طیف فکری مخالف تفاهم) قرار داده است. قابل پیش‌بینی بود که حمید رسایی واکنش نشان بدهد، اما اظهارات او به نظر می‌رسد بسیار فراتر از یک انتقاد سیاسی بوده است. او ادبیاتی به کار برد که از سوی بسیاری به عنوان تهدید تعبیر شد و طبیعتاً همین مسئله نیز واکنش‌برانگیز شده است.

واکنش مردم چیست؟

اظهارات رسایی عموما واکنش‌برانگیز می‌شود. او ادبیات خاص خود را دارد به طوری که در بین نمایندگان، کمتر کسی می‌تواند به سطح او به خصوص در چارچوب‌های رفتاری نزدیک شود. در ادامه برخی واکنش‌ها به اظهارات اخیر او را مرور می‌کنیم.

کاربری خطاب به رسایی نوشت: ببین ببین رسایی اومدی نسازی‌ها. این همه تو مجلس بودی چرا کاری نکردی؟ با ثابتی بشین فکرهاتون رو هم بذارین ببین چی کار میشه کرد. باشه قول دادی‌ها.

پدر خوب که از جبهه اصولگرایان حمایت می‌کند: همین رسایی هم فقط داره به قالیباف گیر میده. از اصلاح طلب‌ها یاد بگیر چقدر هوای هم رو دارند.

عباس هم در انتقاد به رسایی نوشت: آقای رسایی باید این رو هم بدونید کشور فلج شده، مردم گرفتار هستن، چرا دنبال جنگ هستید؟ چیزی که تو کشور با نظر رهبر امضا شده چرا سنگ پرتاب می کنید. به فکر مردم باشید.

جاوید البته موافق اظهارات رسایی بنظر میرسد و این پرسش را مطرح کرده: چرا مجلس تعطیل است؟ ضعف مجلس و دولت در اداره کشور به بیکاری و تورم و گرانی و جسارت آمریکا و اسرائیل دامن زده و به جنگ اخیر و فاجعه مدرسه میناب و خرابی زیرساخت‌ها و ویرانی خانه‌ها و اماکن دولتی و اقتصادی و دانشگاهی و غیره منجر شده و با مخالفت صریح رهبر با دشمن صحبت از مذاکره می‌شود و تنگه هرمز و هسته‌ای و امتیاز به دشمنی که در حال استیصال است چه معنایی جز خیانت دارد!؟

و مهراب: کاش جناب آقای رسایی به جای آمریکا گردی ،و فیگور استعمار ستیزی کمی به اتحاد با آقای قالیباف فکر می‌کردن! بیرون گود نشستن و شعار دادن دردی رو دوا نمیکنه، اگرم خیلی در خودشون هنر مدیریت سراغ دارن می‌تونن کاندیدای ریاست جمهوری یا مجلس بشن! البته اگر رای بیارن! حالا که یک نفر در قد و قامت آقای قالیباف در مملکت هست، بهتره از وجودش استفاده کرد.

موضع قطب‌های رسانه‌ای اصلاحات

البته در اردوگاه‌های رسانه‌ای نزدیک به دولت هم واکنش‌هایی قابل تامل نسبت به کلیت ماجرا دیده می‌شود. برخی رسانه‌های نزدیک به پزشکیان، از اینکه مسئولیت این تفاهم‌نامه چالش‌برانگیز بر گردن او باشد، استقبال می‌کنند. مثل تیتر روزنامه سازندگی: «فرق می‌کند چه کسی رئیس‌جمهور باشد» و روزنامه اعتماد که از عبارت «ثبت سند پیروزی» استفاده کرده است. 

با این حال، نگاه روزنامه شرق به پزشکیان و امضای او واقع‌بینانه‌تر به نظر می‌رسد؛ چرا که تیتر «راه دشوار پس از امضا» را برگزیده است.

از سویی دیگر تقی آزاد ارمکی در گفتگو با روزنامه اعتماد اقدام پزشکیان و حتی جایگاه امروز او را با هاشمی رفسنجانی قیاس کرده. او به اعتماد می‌گوید: چنین مسوولیتی را فقط افرادی می‌توانند بپذیرند که از جایگاه و پشتوانه سیاسی و اجتماعی بالایی برخوردار باشند. در تاریخ جمهوری اسلامی هم نمونه‌هایی از این موضوع وجود دارد. برای مثال آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی با حمایت امام خمینی توانست در مقطع خاصی تصمیم‌های مهمی بگیرد. امروز هم چنین مسوولیتی بر دوش رییس‌جمهور پزشکیان قرار دارد. پزشکیان را باید معمار توافق با آمریکا بدانیم. 

طبیعی است که چنین تصمیم‌هایی با مخالفت‌هایی هم همراه باشد. همیشه گروه‌هایی وجود دارند که ادامه تنش را ترجیح می‌دهند. برخی جریان‌های رادیکال یا تندرو ممکن است احساس کنند که با پایان جنگ، یکی از ابزارهای سیاسی خود را از دست می‌دهند. این گروه‌ها ممکن است تلاش کنند فضای سیاسی را متشنج کنند یا با فضاسازی رسانه‌ای مخالفت خود را نشان دهند. اما این موضوع تا حدی طبیعی است و در بسیاری از کشورها هم دیده می‌شود. مهم این است که جامعه در نهایت چه مسیری را انتخاب می‌کند.