برای تو علی نعمتی که یک ستاره هم در آسمان نداری
شاید همین سکوت و همین معمولی بودن، عجیبترین ویژگی علی نعمتی باشد؛ فوتبالیستی که نه خیلی دوستش دارند، نه خیلی از او دفاع میکنند، اما هر بار که ترکیب تیم ملی اعلام میشود، نامش جایی میان یازده نفر اصلی دیده میشود.
برترینها: علی نعمتی شخصیت عجیبی دارد. بارها مورد تمسخر قرار گرفته، گل به خودی زده، در پرسپولیس و فولاد بازی کرده، همیشه حرف و حدیثهایی پشت سرش بوده اما تقریبا هیچوقت واکنش تندی نشان نداده. نه اهل مصاحبههای جنجالیست، نه دنبال مظلومنمایی میرود و نه اساسا آن جنس ستارهای است که بیرون زمین بیشتر از داخل زمین دیده شود و به اصطلاح رسانه داشته باشد. شاید به همین دلیل هم باشد که با وجود انتقادهای فراوان، همچنان در تیمهای بزرگ لیگ و حالا در تیم ملی جایگاهی برای خودش پیدا کرده است.

در شبی که تیم ملی به مصاف بلژیک رفت، نعمتی باز هم یکی از چهرههای خبرساز میدان بود؛ او جراحی زیبایی ندارد، مو نکاشته، اینستاگرامی هم رفتار نمیکند. فقط مثل همیشه کار خودش را کرد و البته نتیجه بدی هم حاصل نشد. حتی آن واکنش عجیب مقابل دروازه و صحنهای که میتوانست به فاجعه ختم شود، انگار بخشی از همان پکیج خاصی است که فقط میتوان در علی نعمتی پیدا کرد.

واقعیت این است که نعمتی در دو سال اخیر یکی از مهرههای مورد اعتماد امیر قلعهنویی بوده است. او پیش از این دیدار، ۱۹ بازی ملی انجام داده و در مسابقه قبلی برابر نیوزیلند نیز ۹۰ دقیقه کامل در زمین حضور داشت؛ آن هم در پست تخصصیاش یعنی دفاع میانی.
اما برابر بلژیک، داستان متفاوت بود. نعمتی که در فولاد خوزستان همواره به عنوان مدافع مرکزی بازی میکند، با تصمیم امیر قلعهنویی به سمت چپ خط دفاعی منتقل شد؛ تصمیمی که پیشتر نیز چندین بار تکرار شده بود. او تاکنون هفت بار با پیراهن تیم ملی در پست دفاع چپ به میدان رفته و آخرین نمونه آن، دیدار تدارکاتی مقابل گامبیا بود که با یک پاس گل و دو تأثیرگذاری مستقیم همراه شد.
در دیدار با بلژیک، نعمتی جای میلاد محمدی را گرفت و مأمور مهار حملات سمت راست حریف شد؛ جایی که توماس مونیه و الکسیس سالماکرز حضور داشتند. این در حالی بود که احسان حاجصفی، مدافع چپ تخصصی تیم ملی، در ترکیب حضور داشت اما در نقش هافبک دفاعی بازی میکرد.
شاید همین تناقضها، خلاصهای از داستان علی نعمتی باشد. بازیکنی که هیچگاه در لیست محبوبترین چهرههای فوتبال ایران نبوده، کمتر کسی او را در حد چهرههای محبوب رسانه مثل شجاع خلیلزاده و حسین کنعانیزادگان میبیند و حتی وقتی همسطح آنها اشتباه میکند، بیشتر زیر ذرهبین قرار میگیرد. اما در عین حال، مربیان مختلف به او اعتماد کردهاند و او هم بدون سروصدا، بدون جار و جنجال و بدون اینکه بخواهد خودش را به صدر اخبار برساند، همچنان در ترکیب حضور دارد.
شاید همین سکوت و همین معمولی بودن، عجیبترین ویژگی علی نعمتی باشد؛ چهرهای کهدر هفت آسمان یک ستاره ندارد و در تلگرام و اینستاگرام سر نخواستنش دعواست، اما هر بار که ترکیب تیم ملی اعلام میشود، نامش جایی میان یازده نفر اصلی دیده میشود. انگار امیر قلعهنویی، یحیی گلمحمدی، حمید مطهری، اوسمار ویرا و خیلیهای دیگر در میان تمام گزینههای موجود، همچنان چیزی را در علی نعمتی میبینند که بسیاری از تماشاگران و منتقدان قادر به دیدنش نیستند.
نظر کاربران
از زمانی که تو پدیده مشهد و ((بعدا شهرخودرو)) بازی میکرد میشناختمش
بازیکن قابلی بود.
با اینکه سن زیادی ندارم ولی اون روزا رو خوب به یاد دارم .
نعمتی دفاع وسط است رفته دفاع چپ بازی کرده حاج صفی دفاع چپ بوده رفته هافبک میانی بازی کرده! قلعه نویی عجب خلاقیتی داره؟!!!!!!
آفرین به بیرانوند و نعمتی
این مطلب خوب بود
بازم جام جهانی و اتوبوس و یه مساوی و سیل متنهای اغراق شده و احساسی. همه چیمون به هم میاد.